niet anders Gods kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 zeer strenge
bijbelteksten oftewel
orders van
God
weet toch
met Hem
valt te
praten over
dit streng
verbod
lees wat
Zijn Zoon
Jezus erover
heeft gezegd
denk even
na wat
doe jij
in jouw
huidig leven
ja terecht
jij strooit
met Bijbelse
termen terwijl
jij zelf
denkt dat
je alles
in orde
hebt
angstig maak
jij die
persoon…
Ik is wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
117 Ik vergeet mezelf, alles
is ook mij, ik ben -
een van de tallozen, levend
van goede afloop naar goede afloop
in onwetendheid heel even happy -
nog geen end waar ik blij mee was
De Kracht bruist en ebt
elke seconde in en uit mij -
het drama van ik is wij…
Treurnis en hoop.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
179 Mijn buurvrouw heeft de kerstboom al gezet.
Zelf vind ik dit wel vroeg, maar zij
moet leven met veel duisternis, door ziekte
van haar man die nu moet revalideren.
Wat is het leven hard soms voor zovelen
die erge dingen moeten dragen.
Hoe durf ik dan nog klagen over iets
dat maar heel even zwaar of moeilijk is?
Toch is er hoop, altijd opnieuw…
De rozeknop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
185 Laat toch de rozeknop, de rozeknop wezen
Breek haar niet open doe haar geen pijn
Laat toch de rozeknop, de rozeknop wezen
Opdat zij ooit een mooie roos kan zijn.…
overleveringsmechanismen (voor Spes)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
303 Amor en Ego stonden samen
bij de uitvergrootte tombe
gebonden als nooit tevoren
om wrekende wrevelredenen
van verloren liefdes
in de menselijkste uitingsvormen
in beschamend retorische perspectieven
bolstaande zelfspot en genenleed
in volmondig besef van godengekwezel
lijdzame genegenheidszucht
op goed gelegenheidsgeluk
op trans-atomische…
Mono Maan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
176 De mysterieuze dageraad
is hier
in honderdduizend toonaarden bezongen
niet door gefluister, maar wel tachtig tongen
door koolmezen en stichting
Wakker Dier
Zij zijn niet egocentrisch
monomaan
aanbidden zon en vaak de
volle maan
doch al die tongen hoor je, Katelijne
in jouw collega's dagelijkse rijmen
Zij zijn de mezen die jij stil…
Silentium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
168 laatste bed
weg kracht
tot spreken
- heilige stilte -
engelenzang
ziel laat lichaam
stijgt op
ontstijgt
op engelenvleugels
- heilige stilte -
ander land
weids
open
- heilige stilte -…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
131 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
Venus
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
195 O lieve Olivier
als gij niet weet
hoe die erosnimf
die in uw wangen
beet heet
u liefde gaf, deelde
niet meer weet hoe heet
haar naam niet eens weet
is dat niet wat u speet?
weet dan, Olivier
dat zij zich net als Venus
geboren uit zuchten
van verboden vruchten
aan dansen der
barensweeluchten
ontkomen
uit golven
der ziedende zee…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
230 Zij is het soort meisje
dat zich verontschuldigt
voor dingen die allang geleden zijn gebeurd,
alsof schuld blijft kleven aan haar vingers.
Zij is het soort meisje
dat zich herinnert wat anderen vergaten te bedoelen.
Een opmerking,
halfluid gelachen.
Ze lachte mee.
Maar iets in haar brak
op een plek waar het al stil was.
Zij is het soort…
Rue Georges Thone
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
208 Zondag blijven we
liggen, dan de klokken
om de vijftien minuten
als al die dagen. Op een
heldere dag tekenen
je gordijnen patronen
op de muur tegenover.
Het mooist is het in de
zomer bij een zachte
bries. Je keukenkasten
geuren nog altijd naar
kaneel en muskaatnoot.
In een hoek van je salon
de contouren van wat
ooit een…
mijn kind mijn lieve kind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
528 mijn kind mijn lieve kind
jij bent bang dat de dood op zolder woont
dat het een wezen is dat jou grijpen zal
mijn kind mijn lieve kind
dat de elfenkoning achter de heuvels wacht
hij je meeneemt als je buiten bent
mijn kind mijn lieve kind
dat de takken met hun lange dunne gekromde vingers
verborgen heksen zijn die jou zullen steken…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
250 Het eindeloze blauwe blad
van de vroege zomermorgen.
Vol vrijheid en verlangen,
zo glad en zonder zorgen.
Ik houd verstild mijn adem in.
Nu, geen toekomst, noch verleden.
Duizend kansen liggen klaar,
zacht zwevend in het heden.…
Adres vergeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
178 Gekreukelde grauwwitte bladzijden
uit onze vroegere correspondentie
probeer ik vochtvrij te bewaren
in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties
verdwaald op zoek naar pure troost
tijdens nachten van intieme waanzin
samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten
over de kleuren van bloemen en…
Mythe
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
226 Je ziet ’t meteen, in één oogopslag,
Haar borsten zijn fenomenaal,
Niet te groot, ook niet te klein,
Niet te week en niet te hard gevuld.
Haar lieve rode mondje ’n genot
Om te zien en vooral om te zoenen,
Haar billen prachtig vol en rond,
Draait ze verrukkelijk mee in ’t rond.
Zij is waarlijk gelijk godin Aphrodite,
Windt om haar…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
173 zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
242 de pathetiek van poëzie
klinkt als juiste muziek
in ‘n openstaand gehoor
’t komt dus weinig voor
dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
484 Ochtendblauw ontvouwt
maan streelt mijn innerlijk licht
stilte stroomt door mij
Hoe bijzonder innig het is
om de volle maan te zien hangen in het
zachte blauw, nog helder terwijl de zon haar gouden
adem spreidt en de aarde langzaam ontwaakt in een sluier van stilte.
Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van…
Kunstverwantschap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
217 Met dank aan de Viking die heden
bij wijze van vlammend pamflet
het Concertgebouw in zijn snelsonnet
heeft genoemd en met name 't bestuur
die 'band' met die zanger was
- god zij geloofd - gelukkig
van korte duur...
KUNSTVERWANTSCHAP
Met Gustav Mahler, joodse componist
heeft ons vermaarde KCO een band
al meer dan honderd jaar haast…
Trip Control
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Moeder Aarde, vaarwel
ik moet nu gaan, voorbij
is mijn tijd, mijn leven
is geleefd, vaarwel, vaarwel
.....De aardbol is prachtig
.....klein en kostbaar
.....het heelal is groot
.....Ik zweef erin weg
Beste mensen, vaarwel
jullie kunnen nu wel gaan
jullie moeten eten
jullie hebben werk te doen
.....Ik houd van jullie
.....het meest…