5.998 resultaten.
Kinderen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
641 Elke morgen hoor ik hen weer
met hun hoge stemmetjes,
hun klaterende lach;
ze maken mijn ziel weer jong -
halen me uit de sporen
vanzelfsprekendheid
en tille me op
tot hun hoogte:
dicht bij de aarde
kijkend naar omhoog.…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
449 Snaren pakken gevoel beet
dat niet valt te verwoorden
zo gevoelig komt het over
en raakt het diep van binnen.
Emoties geven tranen
zonder reden van verdriet
waar ook vreugde achterblijft
maar spanning wegneemt.
Leven met begrenzingen
weloverwogen keuzes in ritme
liedjes zonder zang
alle deuren mogen open.
Voel weer dat…
Pijn
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
688 Ineens zo afgesloten,
teruggeplooid op jezelf,
wat wordt je wereld klein.
Niets boeit je echt,
er is alleen
die verdomde pijn.
Je ademt niet ruim,
je voelt hoe moeilijk
de lucht er kan zijn.…
Nee, ze heeft niet verloren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
768 Heb je echt verloren
fluistert de wind
zachtjes in haar oren
nu je geen winnaar bent
nee, zegt ze
vol overtuiging
winnen hoeft niet
er is liefde
haar glimlach is
als de lentezon
de maan kust
kersenrode lippen
haar voeten lopen
daar waar haar hart
naar verlangt…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
567 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
505 Gezwegen, naast je in het bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,…
Toch zonneklaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
547 Een mooi gedicht groeit niet aan bomen,
het komt je zomaar aangewaaid;
misschien dat 't nestelt in je dromen
en dat het je daar even aait,
maar 't vraagt geduld en soms hard werken,
het laat je ziel dan ook niet los
en doet zoveel tot je gaat merken
de stille krokus tussen 't mos.
Dan zingt er iets, als danst de wind,
alof je plots een…
Haar verlangen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
846 Dochter van de maan
in de wereld waarin zij leeft
is de vrouw niets waard
ze is er om haar man te behagen
te verzorgen te verwennen
maar in de nachtelijke uren
staart ze dromerig naar de maan
voelt een zachte kus
op haar blozende wangen
kan naar zoveel meer verlangen…
Silentium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 de stilte steekt
diep tot op
het bot
slap verweer
denkt ongemerkt
langszij te komen
wrijft zijn
onschuld in
kobaltblauwe verf
wat al snel
sporen achterlaat
in het wassende water
de agitatie groeit
©Lady Love…
Toen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
978 Dan hoor je ze
Kom spelen met de bal
Buiten zijn we
Jouw vriendjes
Kom
En dan weer die stemmen
Ergens ver verloren
Anders dan de werkelijkheid
Sommige zijn dood
Oud grijs en anders
Naamloos verloren
Zomaar ongevraagd verschijnt
Een helderlicht kindergezicht
Je kent het kind
Ergens ver verloren.…
Slinkse wegen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
639 Langs slinkse wegen
nieuws verkregen
onvolledig weliswaar
niettemin botergaar,
langs slinkse wegen,
nieuws verkregen,
leek zonneklaar,
ben ‘k erin getuind
als was ‘t 1 april
echt waar.…
Zijn naam is Joep
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
468 daar lag hij in mijn armen
een klein hoopje mens
grote grijze kijkers
vertedering en liefde
dat is wat het dan met je doet
het borrelt over in je hart
zijn naam is Joep
en ik hou van hem…
illusies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 smachtend naar eenheid
laat emotie geen tijdsbesef toe?
gedachtengangen kronkelen
ondanks de helderheid ervan
emoties zijn rekbaar
mijn lichaam minder...
geef je over aan het gegeven,
overkom wat je wilde vermijden
schakel zintuigen uit en ervaar
slecht en eenzaam zijn enkel illusies
de één van het perspectief
de ander van de vervreemding…
Het licht dat almaar sterker wordt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
752 Het licht dat almaar sterker wordt
en dat uiteindelijk zal winnen,
betovert nu al ziel en zinnen
al is er nog veel duisternis.
Het licht dat danst en zingt als schaduw,
als tegenpool van 't winterlied;
wie juicht en jubelt nu nog niet
al is er ook veel duisternis.
Het licht dat stil en vredig lacht,
dat vreugde schept in oerverlangen,…
Kooi van licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
489 Zij stikt
gevangen in het kind
maken tralies rede
radeloos
hij vangt vrijheid
en sprint
en raakt
randt onschuld aan
verpakt de daad in geven
het deert niet
deerns blozen niet meer
voor het lozen wordt betaald…
De fluistering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
500 Ergens tussen slapen en waken
in het ogenblik
waar de stilte werd ontbloot
hoorde zij de wind fluisteren
over een wereld
zonder oorlog…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
839 Ik stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die…
Gedane zaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
525 Liep achteruit
op de gang
van zaken
die gedaan waren
zonder keer
het volle gewicht
van loden spiegelbeelden
persoonlijke waanbeelden
vol valse metaforen
koude adem snijdt
in zachte kelen
buiten tegenwoordigheid
van elke tijd
vergeefs
op zoek naar
tijdloze vergetelheid…
Spookbeeld
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
804 Kom -geef me je hand
en zeg mij dat het goed komt
want meer heb ik niet nodig
na een naamloze nacht
die ik sleet met een spookbeeld
dat ik schreeuwend verduurde
en waarin je iets zei
wat ik nooit had verwacht
En de nacht schokte eenzaam
in sterren van pracht
Kom -geef me een kus
en laat mij opnieuw horen
jouw ontboezemend hart
dat in…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
546 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…