inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

De plek voor gedichten van amateurdichters

Laatst geselecteerde netgedichten:

Niet(s) van deze wereld

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 352
Zolang eenieder met vakantie is op wereldreis, genietend van de einder in Dubais uitkijktoren eight miles high door dikke transparante glazen wanden of op de brug der decadente cruiser -een pleonasme; cruiser is genoeg- of in het rotspaleis van dalai lama in Lhasa, op de vlucht voor wereldleed dan hoeft geen dichteres of netpoëet…
Maxim27 juli 2025Lees meer >

Opbiechten

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
ik ga graag naar bed, zo tegen mijn vast moment tevreden ben ik meestal over wat ik heb gedaan die dag een gevoel waaraan mijn "zijn" in vrede is gewend het "oog op morgen" maakt vaak van oud nieuws gewag. ik merk dat des nacht als ik even uit mijn bed mijn benen strek en ik middels de radio met een andere stem word verwend zoals het leven…

Een gedragen opa rol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
vanochtend, al wandelend met de hondenketting schoot mij te binnen dat mijn grootvader aan het toneel was, zo luidde de uitdrukking; in dit verband schiet mij het woord rekwisiet te binnen zoals wordt gezegd in dit kader is dat het de benaming voor allerlei voorwerpen die bij een toneelvoorstelling nodig zijn, zonder tot decoratie of garderobe…

Vullen / Legen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 280
Jong haalde ik de wereld binnen, ik vulde mij En elke dag, gevoed door eeuwenwijze vrouwen was ik blij te groeien, groter dan Alexander de Grote Baruch en meester Kong Ik trouwde en kreeg kinderen Huiselijke gewone jaren van vrede en vervulde wensen Het ging maar door, de mensen met wie ik sprak, de plaatsen waar ik steeds kwam, de…
Zywa27 juli 2025Lees meer >

Palestijnse diaspora

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 300
De ellende je ontmoet, Het verdriet je ziet, Overspoeld door oorlogsbloed, Die pijn vergeet je niet. Hamas ontketende de ramp, Na decennia verzet Tegen onderdrukkend juk Van Israël, gesteund Door bijkans d’ganse wereldmacht. Nu Israël zonder scrupules Gazanen stort in dood en verderf, Door uithongering en geweld, Klaagt de wereldmassa…

Een zondagmorgen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 283
Een zondagmorgen die nog traag begint en waar de zon maar niet kan schijnen. De wolken drijven langzaam voort en doen me denken aan wat komt. De oorlogen gaan ook vandaag weer verder en mensen sterven van de honger, van de pijn. O, mocht het nu toch gauw weer anders zijn.…
Adeleyd27 juli 2025Lees meer >

De schrijvende hand

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 386
De schrijvende hand die kan geloven; al was het maar in vrolijke magie, de betovering van zwevende woorden over hooggespannen, door koren gezongen verwachtingen, florerende zinnen die de liefde zelf meer beminnen dan de waarheid dragen kan. Het wikkende hoofd dat loslaten kan en rollen over heuvels der fantasie; gekanaliseerde dubbele…

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 385
De heldere najaarszon slaapt achter sluimerwolken het is middag in de herfst het oude seizoen kent een jonge start een zwarte kraai zit op een gebogen tak bij het archaïsche graf dat je voorzichtig bezoekt vanwege jouw krankzinnige moeder je ziet er tamelijk gezond uit op het geaccrediteerde najaarskerkhof waar je de zwijgzame…
mobar26 juli 2025Lees meer >

hooglied

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
zullen wij dan dit laaghartig land verlaten neem ik je met mij mee naar de ijle hoogten naar de hoogste berg zullen wij daar ons hooglied zingen met elke stap gebalde kracht met elke ruk van onze lenden klimmen wij hoger in de steile wand ademen wij dieper vrijer gaat ons hart sneller lichter slaan slaapdansend koorddansend op ijs…

Ghazal XLVII

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
《 in de geest van Hafez 》 Webben tover watter eerder was Het simpele idee of de gedachte Aan wat je meemaakt in de loop der tijd Je levensloop die jou in mootjes hakt Van dagen maanden jaren hoogtepunten En ijkpunten die zeggen waar je was De loodlijnen van leed en zwaartepunten Die jou vertellen wat of wie je was Geef mij dan maar…
Maxim26 juli 2025Lees meer >

Slechts één reis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 329
Ergens zal een wereld zijn waar dromen waarheid worden een wereld waar geen woestijn nog wordt gevonden maar enkel nog velden vol bloemen. Die wereld is als het paradijs eens door God geschapen vrij van afgunst, vrij van oorlog daar kent geen mens een wapen daar zal alleen de Liefde heerser zijn. Ooit zullen wij daar allen samen zijn…

Schoonheid van het zijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 268
De schoonheid van het zijn Is soms ver te zoeken, Is hier ver vandaan, Verscholen in donkre hoeken. Het ligt evenwel voor ’t grijpen, Dat ligt ook voor de hand, Onbegrijplijk je ’t eer niet zag, Gaat boven je verstand. Als je dan onder ogen krijgt, Wat je eer niet zag, sta je versteld Van de schoonheid je niet zag, Wijl ’t al die…

Leeg en vol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 267
Veilig op de stoep de straten door, rondkijken en zien wat er is Het als iets bijzonders zien Me warmen aan het vuur en in de vlammen turen Gedachten laten verteren zonder ze te missen Luisteren naar het ruisen van de waterval, regen Me schoon wassen van wat er komt Cirkelen als een biddende vogel, alles en niets zien Tot er een…
Zywa26 juli 2025Lees meer >

Onmogelijk

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
De vrouw op het Venetiaanse balkon glimlacht naar al haar bloemen en planten, de kleuren worden tropische papegaaien die haar reine lichaam al fladderend bedekken iedere tepel lokt als een luxe bonbon, hij bewondert haar oerwoud van alle kanten, maar rondom haar zwemmen witte haaien, zij laat al haar aanbidders genadeloos verrekken. In…

Aan Land Gebracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 440
================== ================== een man moet leven volgens eigen waarden en geloven in zichzelf. en ook al breng je uiteindelijk slechts een gehavend karkas aan land van de grootste vis die ooit gezien is — je hebt het gedaan, en kan nu rustig slapen gaan. de rest is niet belangrijk. ================== ==================…

onderweg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 345
steeds meer zie ik in de ander mijzelf en minder de mens in zijn of haar kunne ik zeg niet dat alles vergrijsd of verdord mij toeschijnt neen, ieder die ik ontmoet wil ik de eigenwaarde gunnen en daarbij liefde overmatig aangelijnd ik zie mijzelf in een spiegel die hij, zij of het mij voorhoudt en ga af op mijn intuïtie en/of ervaren gevoel…

Varen boven zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 220
Ballonnen varen boven zee en in gedachten vaar ik mee de wereld in, vaar ik over wapperende was Onze schaduwen glijden door de poort der winden adem van de zon en de maan het fluisteren van geheimen Onze schaduwen drijven over de sfinx zodat haar blinde ogen even naar ons lijken te knipperen Ook de wijzers van de klokken…
Zywa25 juli 2025Lees meer >

Vloed der zond'

netgedicht
1.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 429
Tussen alle hemeltergende donderwolken en wereldtergend geraaskal van bliksemslingeraar Zeus en de weerzinwekkende capriolen van zijn sinistere autocratisch subeterrane tartarus tergende partners in crime even drie millennia terug in Noachs narrenschip der oudtestamentische eeuwen van multisyllabische wrake gods... Hoog en lang Breed…
Scherzo25 juli 2025Lees meer >

Hemelse sferen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 249
Mijn zijn is met jou gevuld, ’k Zweef op de wolken van geluk Al mijn wensen zijn vervuld, Alles verdwenen mij eer drukt’. De sterren vliegen hoog boven mij, De maan zweeft met me mee, De roze gekleurde wolken Harmoniëren met de blauwe aard’. Jouw vormen zo mooi rond en zacht, Vullen mijn handen en ogen, Hebben stille hier op mij gewacht…

De adem van de aarde

netgedicht
2.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 630
Vlinder zweeft omhoog stil gedragen door de wind één met het leven Ik voel de pulserende hartslag van de aarde, onder mijn voeten, de wortels van bomen murmelen verhalen door de wind. Elke zonnestraal draagt de warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen. Het water kabbelt niet alleen, het zingt een lied van…
CB25 juli 2025Lees meer >
Meer laden...