Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Gedachtenbeelden vol verhalen
hijsen hun zeilen.
Als schaduwen in de wind
ontglippen ze mijn handen
om in nachtvlucht
op mijn huid te stranden.
Vochtig nat van het dagwalsen
druppelen dromen verloren
in het nachtelijk dwalen.
De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.…
Hof van Heden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
362 in de tuin met licht
dat zich om namiddag slingert
in de lucht die eigen
gewicht draagt
zonder te buigen voor
kromming van aarde en zand
en verder knarsend geluid
van groeiende bomen
het moet niet gekker worden
voor vandaag…
Vertrek & trace
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
394 Het waren gouden jaren voor
de post
die zij als workaholic mocht bekleden
die tijd hoort pertinent tot het verleden
als CEO pur sang, koste
wat kost
Met social media valt nu
te vrezen
dat slechts een rouwkaart nog
echt wordt gelezen...…
Was is gewist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 niet meer weten
wat er was, zojuist is was
gewist en is
was zonder weten
zo weer weg
nu is nu is nu is
wederkerend monotoon
onwetend wankelend
zonder was, zonder was
is nu, is nu een kloon
wie is, wie was waar wanneer en waarom
weet je niet?
was is zojuist gewist…
Zichtbaar ~ 102.000 namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 nog altijd worden zij geraakt
bij het voorlezen van de namen
is het de naam van hun voorouders
die zij nooit hebben gekend
zij hadden geen kans, opgeroepen
ondergedoken, op de vlucht geslagen
verraden voor vijf gulden de Jood
hun verhalen gingen op in de wind
en hing de waarheid aan de takken
daar waar bladeren zullen groeien
ieder jaar…
[ Een man opent zich ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Een man opent zich
in de armen van een vrouw --
Hij wordt zacht en praat.…
Absolutie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 mag ik
aan het einde van mijn zijn
een beetje vergiffenis
wat balsem voor de zielenpijn
als er nog genade over is
ijdelheid
was mijn deel
menig kwetsend woord en minachting
van de liefde geen spaander liet ik heel
mijn daden brachten veel verdriet
dat allemaal verloochenen
dat allemaal vergeten
kan ik niet
maar als er nog…
ver gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
418 de klok vertikt de tijd
tot ze zich vertikt
wij gaan
tot we ons vergaan…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 Zachte zon breekt door
vogels zingen nieuwe tijd
lente wekt de grond
Winterzon ontwaakt langzaam aan
de horizon, haar bleke stralen breken door de
nevelige ochtendlucht. Een blauwe hemel ontvouwt zich boven
het stille landschap waar de natuur nog verborgen ligt in haar ijzige omhelzing.
In de vroege uren, wanneer wereld
gehuld is in een…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
470 'Si je veux' zei zij
en hij dacht ja
dat wil ik ook
'Moi aussi' zei hij
teder en zacht
en zag haar voor
en onder zich
en raakte in
zijn stoutste
fantasieën
nog nèt niet
het spoor bijster
maar wel bijkans
van de kook
toen hij zich afvroeg
of haar si geen
ja was maar een als
'Is that a yes
or no,' vroeg hij
in…
ode aan de Top 40
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de top 40, lijst van de hits
spiegel van wat leeft en wij zien
elke week een nieuwe rij platen
een podium voor stijgers en dalers
van pop tot rock, van dance tot rap
jij vangt het leven in een web van tonen
een lied van liefde, een beat vol kracht
je weerspiegelt ons gemoed in de tijd
van golden earring tot davina michelle
van vroeger…
BERGREDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Tegen de hellingen
bij het Galileesche meer
gaat Heer Jezus
een grote groep mensen voor
gezeten op een top
spreekt hij de menigte toe
Zijn Boodschap is een lantaarn
die dag en nacht heen en weer zwaait
in de eenvoudige kamer
van dagelijks leven
de vlam danst sierlijk
brengt door heel het vertrek
zacht maar overal komend licht
in nauwe…
[ Onmin: als een koe ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Onmin: als een koe
in striemende regen staan --
je kont naar de wind.…
overpeinzing
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
605 de mooiste gedichten zullen
nooit worden geschreven
toch zal ik bij benadering
naar mooie woorden streven
ik recht mijn rug en scherp m'n pen
en doe alsof ik dichter ben
maar ik zal me steeds bezeren
vergeefs gezocht naar elke vorm
blijf ik het toch proberen…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
428 Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
587 Vleugels in de lucht
een nest vol warme liefde
zang raakt mijn ziel diep
Hoe onbegrijpelijk en tegelijk vertrouwd is
hun dans door de lucht waar hun vleugels zich strekken
naar een horizon zonder einde. Elke slag een zacht verzet tegen de
zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.
Hun zang breekt niet…
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
434 Straks bloeien weer de tulpen,
straks schijnt zelfs weer de zon
en groet ik wie me kwetste,
vergeet ik hoe 't begon.
De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
Iskander meets Anne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 De zon scheen uitbundig
't was nog net geen lente
het staartje van winter
toen Anne Iskander
pardoes tegen 't lijf liep
Die zestiende maart
zei zij ik verander
mijn naam en gezicht
in miss metamorfosa
want ik ben een ander
Hoop dat je 't niet erg vindt,
mijn lippen en ogen
dat ik jou beval
als Elim Mamatova
voel je niet opgelicht…
Laatste Wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Sleets
met meer mot
van rot dan fleur
van vlinder
in steeds
maar minder
ver verschiet
weet ik bij leven
en bij machte
van die zachte dodendeur
bitterzoete pil
van allerlaatste vrije wil
voor dan en voor daar ginder
maar nu nog even
niet.…
Nesjomme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.002 De film begint met water
en een mooie stem
met markten, gezichten,
het Amsterdam van vroeger
de glinster op het water
van Amstel - IJ, de grachten
het maakte blij
het opbouwen van de stad
de karren en de paarden
de lompen vooral
maar ook de diamanten
naaiateliers, de ouderen in bedden
verpleegstersuniformen
Een koets waarin de Koningin…