de hulphond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 jij bent mijn schaduw die voelt
een trouwe vriend die deuren opent
waar woorden te kort kunnen schieten
weet jij mij zonder oordeel te leiden
je geeft mij moed, raapt iets op
houdt mij staande als ik dreig te vallen
waarschuwt mij stil als stormen dreigen
geeft mij kracht door er te zijn
In jouw ogen zie ik moed
een gids die zonder oordeel…
Jij kleine gup
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 zo kwam je in ons leven
maar moesten jou veel te vroeg laten gaan
met gebroken hart hebben wij jou aan
Moeder aarde toevertrouwd
daar waar jij vredig lag, tot eergisteren
hebben vreemde handen grafschennis gepleegd
jouw voor altijd laatste rustplek
verstoord, kapot gemaakt
ons hart breekt opnieuw
wat voor onmens doet zoiets
wij gunden jou…
Perfect afgeleverd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind
dat ze door het turbulente leven sluist
teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd
hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint
uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn
licht gekloofd, wel met een stralend gezicht
ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt
de rimpels bij de ogen plaatst…
oud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 we zien een bijna uitgelezen boek
maar het stond vol met personages
intriges, dromen, wensen, verdriet
afgespeeld in zijn of haar tijd
van toen naar nu
de laatste pagina ontbreekt nog
of is er een cliffhanger…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
611 Witte spiegeling
vleugels vangen zachte wind
rust in donzen nacht
Hoe een zwaan, sierlijk en ongerept
als een sneeuwwitte verschijning, zachtjes glijdt
over het spiegelende wateroppervlak waar haar vleugels zich openen
als stille zeilen en de adem van de wind haar even tilt voordat ze weer tot rust komt.
Haar gracieuze hals vormt een sierlijke…
Skiën in het Vorarlgebergte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 hoog in de bergen, wit en wijds
waar Egg in sneeuwpracht is verscholen
roept de Vorarlberg met lonkende piste
een wereld van wintersport in zonlicht
met scherpe latten door poedersneeuw
langs dennen, stil en hemels mooi
de kou die bijt, de wind die fluistert
een snelle afdaling vol met bochten
de stoeltjeslift klimt, een korte rust
boven…
[ Ons gesprek stokt, dus ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
374 Ons gesprek stokt, dus
stook ik populierenhout --
dat altijd knettert.…
wanorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 ChristenUnie Rijswijk
lachend maar
wie lacht
hier mee
oh wee
klaarblijkelijk
de bijbelverhalen
niet aandachtig
genoeg gelezen
uit het
levensverhaal over
Jezus is
uitdrukkelijk bewezen
ieder door
God geschapen
is een
parel in
Zijn hand
mensen even
anders gekleed
zijn reuze
charmant…
Kofschip
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.105 Door don- en wolgagoten werd beweerd
dat Ob veel langer is dan Elbrusz
hoog,
en dat zich op de Jenisej bewoog
een vloot van kofschepen van Makkums tjeerd
Een schipbeurt was pas in de zomer klaar
met bakstenen en kalk, van boeg tot steven
zo'n Fryke skipper had een spannend leven
twee eeuwen reeds voor Peter, grote tsaar
En 's winters…
Wilde zwanen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
510 Over wilde zwanen
wil ik nadenkend fluisteren
het laat me niet onberoerd
hoe het met deze vogels
vliegend in den vreemde gaat
tussen zachte somberwolken
van genadeloze tijd
en de zegen van boven
ik raak ze niet kwijt
uit mijn gedachten
het duurt honderddertig minuten
want ik vertel oude verhalen
die wilde zwanen verstaan
in alle…
Filters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Altijd begaan
met nooddruftigen
welke zei dat hij jeuk op rug
waar hij niet bij,
had mijn buurvrouw 92,
gezocht op internet
naar soort krablap,
zelfhulpmiddel
Met een grote doos
op haar klein scootmobiel
kwam ze ‘t blij mij ‘t laten zien
want ‘k was bij t gesprek
van kwaal geweest.
‘k Vroeg haar binnen
Met een stanley mes openden…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 trek je mooiste pak maar aan,
glitters, maskers, laat ze staan
schmink een snor of felle strepen
iedereen mag lekker zweven
trommels roffelen, blazers schallen
op de straten hoor je roepen:
“Hé, proost op deze dolle dagen!”
zonder zorgen, zonder klagen
in polonaise door de straten
drommen mensen lachen, zingen
bier en worst, confetti,…
samenspel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
458 tussen zon en zee
elkaar ontmoeten
elkaar ont-moeten
en alles mogen
met een toetje nog erbij?…
[ Ontspan, zegt een stem ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Ontspan, zegt een stem,
en dreigend begint ze: één --
twee af te tellen.…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand
die haar uit mijn innerlijk wou stelen
de inhoud is rein en gaat nooit vervelen
ook als wat er gepredikt wordt niet landt
Ik heb haar woorden graag berekenbaar
zodat ze onder mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig…
Ukrainian sweets
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Pampuhy en Syrnyky
Makivnyk Nalysnyky
die zijn gastvrij
en goed van smaak
Pryanyk Vushnyamy
de zoetste snoepjes
van de week
Verhuny en Sochnyky
ze strelen ogen
en de tong
Pampuhy en Syrnyky
en smaakpapillen
voor wie willen
Makivnyk Nalysnyky
Ze zijn beslist
niet om te kouwen
Verhuny en Sochnyky
om te genieten
voor…
Aan de “Groten”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Wie zal stenen gooien
naar hen die weerloos zijn
hun machteloosheid ontplooien
in sadistisch venijn.
Zwelgend in zelfwaan en macht
de hele wereld commanderen
hebben ze zwakte veracht
zullen van eigen fouten niet leren.
Ze staan gereed stenen te werpen
naar hen die voor vrede leven
terwijl ze woorden met dreiging scherpen
tillen ze geen…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
668 Ijs- wielerpistes
schaatsen
fietsen op de hei.
Ijswater Ijsberen
opwarming van de aarde.
Ijsschotsen uitdunnen, uitsterven.
Oostendse garnaalvissers
winters in badpakken,
jaarlijks walvissen,
zwemmen in 't zeewater
zich ijsberen wanen.
Sleehonden verwachten puppie's
selder prei aldus pret
Kristal nachten
rijm op de ruiten,
champagnekurken…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
605 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.
Aan overkant sluimert het bos, wachtend…
De twijfel en de spoken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.354 Misschien bleef jij
het kind dat bij
vrouwenborsten
beschutting zocht
Misschien hoopte jij
op een hemel
omdat je van de
belofte hield
Misschien zocht je
een vader die over je
haren streek en zei
dat jij de liefste was
Misschien had je
daarom subtiele
humor omdat die
de droefheid overwon
Misschien moest je schrijven
omdat…