MOONIE, A GRIN SMILE Stardate met de tijd. Het oog van de maan knipt aan. Een windklok schilfert in haar licht. Tijd verglijdt als een trage wolk. Een zee krabbelt even terug; vulkanen rochelen – vurig ijs in een kelk die kolkt. Geruchten over een vervaldatum doen de ronde onder aardgenoten – gefladder van opgespelde vlinders…

Mevrouw paling glijdt over de modderbodem voelt kriebels in haar buik de vaart waarin ze woont geeft benauwenis oevers komen op haar af ontspruitend liefdesverlangen jaagt de rusteloze aal naar onbekende verte waar in eindeloos water wijder dan de wereld vele minnaars wachten eens het heftige spel met haar mogen uitvoeren verder steeds…

Graag wil ik eenieder bij dezen ja ook jou, mijn nieuwsgierige aag! bij dezen dus hierbij heel graag in eerste instantie heel even erop wijzen dat ik sinds vandaag op de kop af tien jaren geleden een bijzondere band in mij draag van mysterieuze geneugten Al draag ik haar niet in mijn hart zij is overal en altijd bij me zij weet alles…

Kon je de wereld maar beetpakken en alles -- op zijn plaats schudden...…

Mijn liefje, het is bijna middernacht ik lig in bed, met jouw sweetface en hotlips voor mijn neus ik denk aan je en stel me voor  hoe jij er nu aan toe bent als ik kon toveren zou ik als de weerlicht als een fakir op zijn vliegende tapijt voortgedreven door de wind naar jou toe snellen windekind en kruipen, onder jouw donsbed je warme…

kleine angsten een heerlijk open gezicht toch sluimeren in het zwart van je ogen de kleine angsten van de donkere nacht het onbekende geluid dat de wind rammelt aan een losse plank het grindpad dat zijn stenen in de nacht herschikt toch ben je fier genoeg om de angst niet te laten zien wel de blijdschap las je weer in de kamer…

Bij het klooster te Meersel-Dreef klinkt jeugdgenoegen in de speeltuin, omrand door een bomenboog, waar in hechte band rijke mengeling van talen verzinkt. Het krachtige lied van bergwouden zingt vanuit stoere dennen, waait langzaam aan neer in plechtige spraak van 't vlakke land, die door zwaar eiken- en beukenloof dringt. Struiken en boompjes…

Fluitend loop ik door de lanen uit volle borst zingend overstraat dansend langs beuken en platanen weet met m'n vrijheid bijna geen raad. Vrolijk groetend alle mensen alle meisjes spreek ik aan wat zou ik mij een beter leven wensen dan dit vrolijk vrijbuiterbestaan. Nog steeds lacht mij de toekomst toe al is mijn beweging niet meer zo…

Door de knieën gaan voor een paddenstoel of zwam dankbaar uit het hart Wanneer bij ochtendgloren achter grijze wolken een waterige zon zich verbergt van waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden. Vanop kale tak brengt moede merel klanken…

De politici zwalken, want De Meerderheid -- wil steeds iets anders.…

Ik had je net een mail gestuurd die zo ineens is weggefloept met de noorderzon verdwenen in the cloud, gone with the wind naar 't dak der wereld, Himalaya maar gelukkig just in time  through the airwaves neergedaald in 't land waar jij je nu bevindt eerst ging ik overal op zoek keek onder tafels stoelen banken zelfs achter zware…

elk getal is een geval apart maar wat me nog ‘t meest verwart is dat het cijfer nul een lading heeft van vrijwel niets nou ja de wielen van een fiets en de glazen van een bril wat ik eigenlijk zeggen wil twee van die rondjes naast elkaar zijn beslist geen loos gebaar het klinkt als niets en generlei maar je hebt ze nodig allebei haal…

In de dichte mist silhouetten van bomen geen enkel geluid…

Aan de vooravond van allerzielen en daags daarvoor nog, allerheiligen wordt hier een vreemde vraag gesteld drieëenheid in een woordenspel Een pastoor zou ermee kunnen dealen maar een dominee zwijgt als het graf een sjamaan heel misschien met z'n staf zelfs een goeroe kan daar niet mee healen... Wat betekenen hier na en maals in…

Tussendoor kijk ik naar de tuin, het zou fijn zijn -- als we nu zwegen.…

het tanend heden loopt voor de dag uit dit is het begin van hervatting ingescheept voor vertrek ongerijmd als een blinde nachtwolk te bedenken wat nog komen gaat op voorhand onherroepelijk niemand gaat het gesprokene nu nog woorden in de mond leggen daarvoor lijken zaken reeds gedaan nog voordat dit gebeurtenis heet ware het een…

hopelijk zal dit schrijven hen enigszins troosten Jezus vurig heilige wens eeuwig beschermen aangaande dit afschuwelijk aardse kwaad doet Hij met dit onschuldig beschadigd kleine mens lief kind kom hemels binnen zij hebben gruwelijke dingen met jou gedaan de nabestaanden zijn geshockeerd hun verdere leven een gebroken…

In deze allesomvattende stilte heb ik je liefgehad met zilte tranen in een grote ademzucht onderweg naar de zon, en onder wolkenluchten vandaag in november vind ik mezelf terug in jouw oude brieven liggen mijn eenvoudige sentimenten vastgelegd door zwarte penneninkt en opnieuw zou ik je lief willen hebben, het liefst zonder relatie…

Ze zit omhoog in de penarie op zwart zaad in de puree wil zij amour of mijn monnée ik wil wel, maar lijd met haar mee zij zit nu op de blarenzee smeekt stuur mij geld, help nou toch mee is zij een toverheks of fee straks zit ík in de ratsmodee en kost het me een jaar of twee als zij blijft zeuren, ach en wee al hield ze er al rekening…

Iedere morgen opnieuw bewonder ik de wijde horizon de smaragd groene velden. Iedere dag adem ik weer de frisse ochtend geuren van weide en bloemen. Iedere ochtendstond geniet ik van de witte schapen grazend in het Pruisisch blauw. Iedere nieuwe dag rijst voor of achter de wolken de nieuwe warmte bron. En iedere dag opnieuw geniet…