'Mijn zomerzotheid zonder middernachtzon met minstens miriaden muggenbeten zou zienderogen zurig zwavel zweten' zei Zinedine, Zidanes' zus manon Ze zei 'zeeëgeltjes met maandmigraine moeizaam zwemmend zwalpende met maagzuur zouden maanziek zijn, menopauzerend Zouden zeegoïstisch zich misdragen zes maanden zeven zwagers met mantoompijn…

Schoonheid in stilte zit zo perfect in elkaar natuurlijk wonder Hoe ik jouw licht van dagen en zachtheid van dingen bewonder en verwonder die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit. Het landschap met verscheidene en verschillende elementen verenigd…

Een boom ontworteld, modder, een barst in de rots – helder bronwater!…

buurmans roep op de vroege ochtend was het teken voor de groep om aan het werk te gaan nog glinstert de nachtkant van het gewelfde land dat nog dooiend vroor in de schaduw wachtend op de zon die toen de buurman zong in koper nog groener was dan de zwarte olijven die langer hangend in hitte verblijven stilte was nog onaards…

De Brug als verbinding Tussen Zuid en Noord Met de Toren als peiler en Vervolgens 't Slot De Toren als bruggenbouwer Tussen hemel en Aard'. Daar je nooit echt weet of de Ander bestaat Zowel Brug, Torens als 't Slot bestaan; skyline Zaltbommel, hoog uittorenend Boven die soms woeste Waal >>> Fictie kan herstellen Dus rechtzetten…

zonder woorden of vragen stijg jij boven tekens uit je wandelt slechts rondom vandaag schuifelend door de tuinen van gevoel zeg jouw glanzende blik leven is overal hetzelfde lied in jou en in het kind in een verre milde god er is die zachte verstrengeling van einde met begin…

zo rijgen we alles aan elkaar de dagen van alledag verhalen muziek en de ruwe dood zo vegen we bedachtzaam de maat der dingen bij elkaar de man implosie van tule en prikkeldraad onwetend nog fietst de dood van het vrije woord tegemoet de tienduizend dingen die we vergaten vonden we in de ruimten rondom in woorden en een atlas…

Oplettend zoekend naar een houding, als houding -- opzij blijven staan.…

in een andere tijd op een andere plaats waren zij variaties op ons we zijn elkaars blauwdruk het ene kind is in een andere onvaste tijd hetzelfde kind: over het hoofd gezien door de eeuwen heen de ineenstorting van deze liefde synchroon met de uitgebloeide bloem of met de val van een imperium: langzaam maar zeker…

ik wist niet eens wat mooi was had er kleine woordjes zoals leuk aardig en best goed voor maar kon niet eens beschrijven wat het echt met mij deed tot handen en fantasie ermee aan het werk gingen en ik schoonheid tussen mijn vingers zag groeien en bloeien met goed kijken en nadoen haalde ik de technieken in stevige leerprocessen…

Ik stond erbij, ik heb de stoet zien gaan we keken, bogen en applaudisseerden voor 't langgerekte lint van limousines die dag werd de A2 een Herebaan een indrukwekkend lange marche funèbre Nog maanden later vond men in de vlakte in de ruïne van de zwarte vogel wat relikwieën in het veld des doods als laatste teken, doch geen…

Moge er vrede heersen in Oost en West en Zuid en Noord, moge er vrede heersen in heel de wereld. In vrede herdenken we hen die kozen te strijden, hen die kozen de strijd geweldloos tegemoet te treden en hen die geen keuze hadden; allen wier lot het was te vallen, te sterven in de strijd. In vrede gedenken hen die gewond raakten, beschadigd…

En dispereert niet, kwade goegemeent kom, 't is maar tijdelijk het kan verkeren 't zijn kwezels op de weg geen zwarte beren met Yogi had Winnie het goed gemeend Het kwaad komt van Moen van den Eerenbeemt zijn braaksel van het slijk der rulle aarde heeft voor Marie nul en generlei waarde 't is hemeltergend en gekrommeteend Haar hof lust…

ziet een mens voor wie het spel het hoogste is de draak weleens in de ogen of blijft hij gewoon bang? is de schrijver verzamelaar van scherven die vergeefs naar synthese zoekt of vind je hem pas in de wortels? zoekt de familie in meanderende conversaties de overeenkomst in hun verschillen of heelt zij zo haar wonden?…

Tranenrivieren stromen langs ogen, wangen zachtjes in je zee…

Ook een heer van stand wenst menswaardig te leven: soms geen heer te zijn.…

ik heb mensen altijd aangekeken met de hoop in hun ogen het eureka- gevoel te zien schitteren de steen der wijzen te ontdekken tussen hun edelstenen of liefde en warmte te zien stralen want hij heeft als schepper leven de opdracht gegeven ga en vermenigvuldig u wij zoeken samen voorbij het amen…

Verhaal me Vertaal me naar iets nieuws Naar verhalen die verwoorden Wie ik Praat me Aan elkaar En laat me horen Hoe ik klink Zonder jou Galm door mij Luister en Verteken mij Bereken de kansen dat ik Jou bij mij optel Beklink mijn woorden Bezink in mijn stem Als ik je zeg Aanhoor mijn denken Als ik zachtjes fluister Wie ik…

In algemene zin, maar meer in het bijzonder tussen pampus en apegapen komt rode zuring in knotswispelwei in grote verscheidenheid voor over de wijze waarop zij in aanvang der arrivalia tussen vliegveld beek en donk en halfweg eindhoven werd bevrucht laat de winkler prins zich echter niet in extenso uit edoch in haar voormalige echteliedenparenteel…