Priester zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 Priester zijn is brandglas worden
voor hoge Minne,
en mensen leiden naar
het licht vanbinnen.
Priester zijn is woorden geven,
een lied vertalen,
en speuren naar de zin
van veel verhalen.
Priester zijn is herder blijven
in donk’re dagen,
maar wetend dat de Heer
ook jou zal dragen.…
Elim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
446 Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Je bent mijn Eos
Mijn dageraad
Aurora morgenstond
Opkomst der zon
Die jou heeft gewekt
Uit jouw sluimer gehaald
Elim, mijn liefje
My sweet lady sunshine
Haal mij uit mijn dromen
Haal mij uit mijn slaap
Aurora wil
Dat je bij me komt
En dat je mij
wakker maakt…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
494 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…
De tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 Waarrond we praatten, speelden.
Het decor van ons theater.
Zwarte brandmerken kwamen,
schilferend vernis
en was van kaarsen.
Je kijkt naar dezelfde donkere hemel.
En sterren.
Ik zit aan dezelfde tafel,
eet mijn bord.
Wrijf mijn palmen over haar nerven.
Het voelt aan als vertrouwd.
Als iets dat er nog is.…
Alleen met Lavoisier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
433 Ik zit stilletjes solo in mijn lui zeteltje
mijmer slim over koetjes en kalfjes,
over niets en ook over wissewasjes.
Plots grolt mijn gespierde bierbuik,
transitie van Duvel tot een drollig geluid.
Van schuimend gas naar duurzame energie?
Door bain-marie of zwarte voodoo alchemie?
Geëscorteerd met een aromatische labo reactie?
Lavoisier schiet…
[ Zoals hij nu doet ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
322 Zoals hij nu doet,
mij nadoet, dat kan toch niet --
dat ik zo zou doen!…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
528 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
550 De eerste vlinder
fladdert en zweeft langzaam langs
het ontsproten groen
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.
Bovendien adem ik verschillende…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
[ Ze lachen me uit ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Ze lachen me uit,
het gebeurt gewoon, het kan --
echt, echt niet waar zijn.…
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
447 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in terra
incognita kennemerland
Maar waar is híj…
herinneringen van mijn grootvader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
395 mijn grootvader lacht:
ik leef, vooral nu,
van mijn herinneringen.
uitgerekend vandaag
leef ik dus tweemaal,
noem dat echter geen dubbel leven,
dat is helemaal andere koek en taal.
elke herinnering is een ontmoeting
met ensor, permeke,
of
vivaldi of bach
dat hangt vooral af
van mijn gemoedsstemming die dag.
het verleden
is voor…
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Ze zei: ”Sorry, het is nu zo stil in huis”.
En de klok tikt in instemmend geruis.
Kalm rusten haar bevende handen
op de zachte leuning van de lege stoel
en tikken vingers trillend zonder doel.
Naast het grauwe doorgezeten zitbankje
zijn geknutseld pijnappel bijzettafeltje,
met daarop een bierglas zonder bier,
een souvenir, over wild sexy…
Als het bloesemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
461 Wit tint de sierpeer
met weelderige bloesems
in voorjaarsmode
De kersenbloesems
fleuren grauwe straatbeeld op
dwarrelen als sneeuw
Er staat geschreven
geen voorjaarbloesems plukken
wind kan niet lezen
Onder de bloesem
met voorzichtige voeten
over bloesem gaan…
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.303 Laat de maan en sterren uw zonlicht zijn
Laat mij u begroeten licht uit de duisternis zijn
Laat mij u verzoeken u die redactie zijt
woorden van leven verzoeken
bepaald wat geschreven blijft
Over deze songtekst:
Het is een vertaling van het bekende lied Yerushalayim Shel Zahav.
De vertaling van de Joodse tekst:
Jeruzalem van goud
En…
Oog om oog
netgedicht
1.0 met 209 stemmen
368 ik wist
tijdslagen te maken
emoties te raken
die zweefden
in vergeten tijd
waarvan het
kruit niet
verschoten was
de damp nog hing
in het gevang
bloed geen
dna kende en
een dader die
niemand ooit
zou herkennen
in een
maatschappij die
wist hoe dader
met tegenstander
quitte speelde
er was geen
oud zeer en
agressie meer…
bloedschande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 jij bent
nu Zijn
engel en
hoort in
Zijn licht
nu vertel
jij welke
wonderen Hij
heeft verricht
wens jou
zegen vanuit
de hemel
blijf sterk
in dit
heilig geloof
lieve schat
jouw zeer
verdrietig verleden
heb jij
in Jezus naam
gehad…
[ Er is een naam voor ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 Er is een naam voor
oudemensengebouwen --
ze heten: Verlies.…
Boven het maaiveld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
597 boven het maaiveld
in kleurige voorjaarsjas
de fiere krokus
jij schittert en straalt
alsof het nooit anders was
in zon-gele jas
niets kan jou deren
geen weet van tijdelijkheid
dat is zonneklaar
nietsontziende hond
trapt je hard de aarde in
plast over je jas
vertrapte krokus
je zonnige leven lang
boven het maaiveld!…