Robots
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Zit op vliegveld te wachten,
mijn aandacht wordt geleidt naar piepende schoonmaakrobot.
Peppermint robotics heten ze
‘k Denk dan terug aan de bladblazers rondom onze vliegzalen,
‘k zag daarbij een oude man met bezem lopen,
gaf hem compliment
in zijn verweerde gerimpelde gezicht
Ook hij vond het nix…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…
Dag van de Elfstedentocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Op 18 januari 1963 ging de twaalfde Elfstedentocht van start. Deze datum zou voorgoed in de (sport-)geschiedenis van Nederland als schaatsland worden gegrift.
De uitzonderlijk strenge winter veranderde de tocht der tochten al gauw in een waar slagveld, waarbij de ene na de andere deelnemer uitviel.
De Elfstedentocht van 1963 zou de geschiedenis…
Grauw Gaza
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Grijs aangrauwend ontwaakt de dag
die druipend opstaat uit de nacht
het huis ademt nog de kilte
van het duister en de stilte
die ik dromend voorbij gaan zag
met hun ziel verlammende kracht
die mij ‘n ogenblik verziltte
en mijn levenslust verviltte
grijs en grauw verloopt het etmaal
druilerig zonder zonnestraal
huizen huilen langs…
Als de zon schijnt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
507 Jij, een warme zon
dankbaarheid bloeit in mijn hart
in je licht, ik won
Hoe uitdagend en verrijkend het is
om zon gewaar te worden of waar te nemen als
een bol waarbij ze op elk moment van de dag staat in de hemel
waar pracht en zacht her en der zijn verspreid tegelijk voel ik haar diepte in mij.
Dat ze heel gedreven en krachtig is
kan…
de regelfabriek
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
357 onze zucht naar beheersbaarheid
in overtuiging van maakbaarheid
vermorzelt juist daarmee precies
wat menselijke maat nodig heeft
van wetten, regels en protocollen
is het zorgsysteem grote fabrikant
het remt creativiteit blokkerend
het vermogen zelf te denken stil
met kokervisie van beheerszucht
blindeert het zicht op verbinding
met wat…
[ De ondervragers ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
346 De ondervragers
geven je een vergrootglas --
om jezelf te zien.…
Jouw crypto,s
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
354 ik zag
mijn beeld
vervagen in
enkel vragen
naar authenticiteit
nog ben ik
niet van
mezelf bevrijd
in de wereld
van tekens
die mij een weg
willen duiden die
ik niet wil gaan als
al teveel belopen
zonder horizon
en hopen dat
die ooit eens
komt in het reiken
van een echt
helpende hand
met nieuwe tekens
die door jou op…
HET GEHEIM VAN SNEEUW
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
568 toen de sneeuw verdween
werd de stilte verbroken
in en om me heen…
haiku
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 haar blond golvend haar
als van lady Godiva
bedekt mijn schouders…
Gebroken snaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
509 En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Is dit vluchten naar de nacht
de rust waar hij naar smacht
De zachtheid van de dood kwam onverwacht
Of is er eerder over nagedacht?
En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Waarom heeft hij niet gesproken
Zie zijn ogen dicht geloken
Wat heeft hem zo gestoken
Dat…
doe het toch maar
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
441 doe het toch maar
schrijf maar over het leven
dan schrijf je vanzelf over angst
duisternis verlies en verdriet
zoek een heldere toon
waarin jij jezelf verstaat
graaf het hele leven lang
naar de kern
het duurt te lang
het is te koud om te huilen
doe het toch maar
schrijf maar over het leven…
GRIMM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 De broers Jacob en Wilhelm doorzoeken
boekenkasten, minnen het verleden,
waar deugd en kwaad tegen elkaar streden.
Verder kijken dan vier kamerhoeken!
De jonge, geleerde heren bezoeken
het boerenland, haastig gaan hun schreden
naar een werkvrouw, wier gedachten veel deden:
volksverhaal bloeit binnen haar hoofddoeken.
Beide beoefenaars der…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
377 Met een schep en zeef gaat hij op pad.
Op zoek naar iets wat hij nog nooit had.
Hij loopt onder de hoge bomen speurend naar een oud rivier bed wat hij gezien had in zijn dromen.
Droog gevallen met huge boulders, waar hij dan met zijn schepje onder moet komen. Gravend in de gravel op zoek naar gele klompen.
Even later zit hij aan de water kant…
[ Afscheid: we eten ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Afscheid: we eten
niet echt, dat zie je ook wel --
in toneelstukken.…
Gedachte aan zee, strand en duinen
netgedicht
5.0 met 40 stemmen
1.783 Witte vlinders incognito
dansen graag in de wind
ook vermomd op een oude fiets
wij rijden in gedachten terug
naar een moeiteloos voortbewegen
op meer dan luchtledige banden
in ons nog onbevreesd bestaan
naar huis was samen verder
terwijl de krekels tjirpten,
gelukkig zijn kostte geen moeite
bij een maagdelijk witte maan
de eerste…
Zangeres
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 Het plafond bij eb
en het wasgoed
van een onbekende
achter het zwarte raam
brengen haar terug
naar het schimmenrijk
melig meisje in de duinen
hoor je haar dunne stem
trillend in die windgebaren
klank van kinderavonturen
kopstem, buikstem, muziek.…
Moratorium
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
520 Je kunt het natuurlijk hebben over vrije vogels, dansende panters die als voortvluchtige duivels hun heil zoeken in andere delen van het torabora oeroeboeroe gebergte, of over zingende witte vlinders op fietsen met luchtledige banden...niks mis mee....
Maar op de Dam stonden exact
14 weken na zwarte zaterdag wel tienduizend kinderschoenen...
___…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Vogel vliegt over
vrij van weerstand beneden
gaat zijn eigen weg
Als een uniek lichaam reist in het lege
uitgestrekte hemelsblauw waar de krachtige vleugels
zijn uitgerekt om verschillende lijnen en vormen te tekenen zodat
ze even lekker tussenuit glijdt, trekt, zweeft boven de mooie veranderlijke aarde.
Een landelijke omgeving met glooiende…
laat mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 laat mij
laat mij nu maar gaan
zoals vol de liefde was
was mij het leven goed
de overkant wacht mij
voor het eeuwig vervolg
dat mij herenigen zal
met ieder die ik verloor
dus dans en zing vooral
zwaai mij blijmoedig uit
aan de overkant immers
komen wij weer bij elkaar
laat mij dus
laat mij nu maar gaan
het is de hoogste tijd…