Griffioen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Een zwijn kan, naar men zegt, gevaarlijk zijn
Evers dan, van vrouwelijke
kunne
Laatst was er een ontsnapt
uit Euvelgunne
Dat zagen ze terug bij Nieuwegein
Toen kinderen het zetten
op een schreeuwen
Dacht iedereen O nee,
toch niet die leeuwen?
Acuut trad toen de faunahermandad
Van Oude en van Nieuwe Euvelgunne
Met hulptroepen van…
Irri
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
452 Kom hier.
Zoek het uit.
Wat bestaat,
is verdacht, is bedacht.
Ontken het nu eens niet.
Beperk je woordenpracht.…
Wilg
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
413 op de oude wilg krioelt weer nieuw leven
het is nog klein en heeft geen vaste stek
wat vergaat vindt weer ergens plek
naar een goed onderkomen blijf hij streven
de openingen ontdekt hij met zijn pootjes
ook al is de bast van de wilg vrij hard
zo meteen wordt hij eigenaar van een part
waar hij zich verwent met talrijke lootjes
onder hem…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Gevoelige reus
vol geluk, kracht en wijsheid
bescherm ze altijd
Al wandelend in een oase van rust hoor ik steeds
dichterbij komende huilende klanken die almaar opnieuw in
mijn hoofd dwarrelen tot zelfs blijven hangen op een stukje gevoel
Een diepgeworteld verdriet die mij doet denken aan afscheid, rouw en verlies.
Hoe deze treurnis beklijvend…
SLAPEND BESEF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
386 Het prachtige voornemen om voort te gaan
op de wijze, smalle weg van God, schenkt moed
aan hetgeen opleeft in 's mensen gemoed,
schone schittering voor het aardse bestaan.
Steeds beter de Blijde Boodschap verastaan
bij wat het denken of voelen uitbroedt,
is tijdens levenswandel een sterke voet.
Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan:
"…
[ Met al hun voeten ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
332 Met al hun voeten
staan de bomen in het licht --
van de klaprozen.…
Verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
390 de schepping
was voltooid
overal waren
de klokken
gaan tikken
op het uur nul
omdat de mensen
anders zouden
stikken zonder
zuurstof bomen
zon en natuur
het raderwerk
was universeel
onvervangbaar
door de mens
waren er
ongewenste
haperingen
waarna verval
was ingezet met kains
ezels kakebeen dat
abel had neergelegd…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
517 Vale adieu, partir c’est mourir un peu
voelt een afscheid van geliefden zo
zullen zij zich geborgen weten
Wordt jouw naam een vergeten woord?
Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt?
We…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
441 Hoe je toe ziet
dat de wereld
van een landschap
in een woordenzeef
verandert
en bezinning
aangetast
door ouderdom
maakt van de rivier
een metafoor
voor onvoorspelbare
liefde
hoe je ondergaat
dat de zon zinkt
in de zee
wolken vreemde
verhalen vertellen
en de maanlach
om de ochtend bedelt.…
De zon is een troost
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
572 de dagen vallen uit mijn handen
ze voelen als vervreemde vrienden
als een landschap zonder hemel
er is geen liefde zonder vrede
er is een soort van morgenlicht
kruipend uit de verfkist
van impressionistische schilders
hun onhoorbare taal
door absint stuk gedronken
water rimpelt kalm
mijn ziel rust even uit
achter zachte tralies…
de baarmoeder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
422 hoe driedimensionaal is het
vrouwelijk stelsel uit één
gebeente gehouwen zonder
enigerlei van verrukking
hoe wonderbaarlijk draagt
ze het vrucht dat zich als een
wijze heeft genesteld in het
donkerrode aanschijnende licht
van wedergeboorte
hoe het offensief van karma zich
aandiende, heeft de bardo de
verlokkingen ontzield en zich
in…
In tijden van oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
417 voor Andriy en Alina
In de donkere kamer het bed waarin
nevelige dromen je verzwelgen
Je smalle bovenlijf ontbloot
ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek
In de schaduw een gehavend lichaam
je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet
In tijden van oorlog moet gesneuveld worden
lichaam en ziel uit elkaar gedreven…
[ Wil ik gedenken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Wil ik gedenken,
vergeten, vergeven, of --
vergeven worden?…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Open zomerveld
sprinkhaan geeft strijkersconcert
geen telefoon, vrij…
Zonder groet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 het was
de laatste druppel
bloed die uit
de mensheid werd
geperst voordat
de aardjuwelen
zichtbaar werden
helder vonkten ze
al tussen het
stervend rood
waar zij weerkaatsen
in afnemend
vurige licht van de
exploderende zon
het restant van
wat eens de machtige
mens was geweest is nu
geslagen met de zeven
plagen leeg gebloed in
een…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 De Maan licht zilverwit de toppen van de golven,
om en om slaan ze voorover,
raken onder elkaar bedolven,
geven zich gewonnen aan de zwaartekracht,
in een eeuwig durende beweging,
ogenschijnlijk zonder macht.
Golf en tegengolf,
koppen gevuld met schuim,
rollen over elkaar heen,
het woelige water buist,
tegen mijn bootje,
dicht langs mijn…
Eduland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
481 Hoor en zie, welaan, de dag komt aan!
Zo klinkt ook op College Eduland
De gongslag van het bal der substituties
Die galm van 'Wat unbídat ghe nu nog?'
'Waar wacht gij op, komaan, haast u, treed aan!
Voor sommigen een trieste zwanenzang
Voor anderen een uitgelezen kans
Hun vleugels uit te slaan naar nieuwe oorden
Een onontdekt terra incognita…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
396 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
Tour du mal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 Na beulen sleuren eenentwintig dagen
Drie weken afzien klimmen dan weer dalen
Wacht er - elke seconde telt -
een prijs
Al ben je uitgemergeld, uitgewoond
In maillot vert of blanc of maillot jaune
Wat moet dat moet, want gaten dichten loont
Een sprint aantrekken, langs ravijnen scheren
Je leven zelfs met doodsverachting wagen
En 's avonds…
[ Het regent vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 Het regent vannacht,
zomerherinneringen --
worden weggespoeld.…