Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
388 Het was vroeg en bladstil
in het schemerende bos,
ik was er alleen
en volgde het spoor.
Het sneeuwde licht,
niets dan witte
zachtheid om mij heen.
De bevroren aarde
protesteerde krakend,
leek, overal waar ik liep
om antwoord te vragen,
maar de in nevel
gehulde bomen zwegen
en zuchtten diep.
Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
459 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
De zetbaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Met de opbrengst kocht hij de bank
het waterbedrijf en computerhallen
Modern Monopoly. Hij investeerde
in geavanceerde filters en internet
Met een knipoog behield hij zijn titel
'Huisbaas'. Ach, die goede oude tijd
Nu zijn wij de eigenaars, we betalen
de abonnementen en lossen onze schuld af
Het gaat goed, steeds minder
leden zijn actief…
Monotonen
netgedicht
5.0 met 159 stemmen
400 rusteloos
verwaaiden
alle lichte en
onbedorven tonen
van het evenement
een enkeling
had dat ritme
nog in de vingers
de grote gewrichten
waren zwaarder gewend
zij verbonden zich
met aardse zaken
zoals modder verdord
gras en de nieuwste
sprieten in de plas
waar monotonen
dreunden geleidde
de aarde het kreunen
en steunen van
pittige…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Oorlog strijd vult het hart van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Oorlog strijd vult het
hart van de tijd
als uiteengebarsten
planeten daalt het vuur
uit de hemel neer
weerkaatst de
hel op aarde
oorlog is weer in
krijgt een
podium
hunker naar strijd dood
en verderf
schopt peinzend
de kogel
voor ons uit
alsof we
het nooit zullen leren…
Rap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
463 de Maan is aan
de Maan is uit
de Zon gaat onder en de Zon komt op
de Aarde draait en draait en draait en iedereen is weg
iedereen is weg
en de Maan is aan en de Maan is uit
de Zon gaat onder en de Zon komt op
de Aarde draait en draait en draait en iedereen is weg
iedereen is weg
waar is iedereen naartoe?
de lucht is geel en de…
een stuk van de werkelijkheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 kijk, ik ga iets nieuws maken
alles is nog mogelijk
weet je dat niet?
ik heb een stuk van
de werkelijkheid gepakt
schilder haar blauw
claim haar als mijn werk
waarom zij mij droevig stemt
en jou vrolijk weet ik niet
misschien is blauw
maar een kleur die
op zoek is naar rust?…
Smokum
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
364 Onze snelsonnetteur van vandaag, Wim Meyles, heeft zich gestort op het ergerlijk, storend, buitensporig uit spuigaten en in neusgaten lopende walmgedrag in en rond de dam der wallen...
Als oud-Mokumgast - met voorouders uit diezelfde stad - richt ik mij op een andere wind, een die de stad tot ver in deze eeuw dreigt te overspoelen...
_____________…
Vuurketen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 Ondergronds botsen
mijn gedachten op hem
Ze scheuren vlammen
uit zijn gestalte, uit zijn stem
Ze blazen vuur in zijn huis
leggen vuur om zijn vrouw
Een keten van kraters
Aswolken over de wereld
En ik in het Stille Midden
van de catastrofen
die zijn huwelijk moeten treffen
zonder hem te deren
Hoeveel naschokken nog?
Hoeveel hitte…
BEHOUDEN AANKOMST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
348 Naast elkaar lopen twee mensen
bedroefd weg van Jeruzalem
terneergeslagen en bedrukt
klinken hun lome stappen
naar het vertrouwde huis
in hun dorpje
de verhoopte bevrijder
van het door Romeinen
overheerste land
is de marteldood gestorven
de ontgoochelde wandelaars
zien nog slechts een toekomst
vol grijze leegte voor zich
opeens…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 Natuur explodeert
met een fluweelzachte knal
in geuren en kleuren
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang.
Als echte en ware beminnaars verkennen…
Jeugd diversiteit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
396 wij kenden
als kind
elkaar vreemde
eigenschappen toe
gedragingen en
gewoontes die
wij niet begrepen
die niet in ons
patroon pasten
wel in bijnamen
die de speelse
karakteristieken
bondig hadden
samengevat
herkenbaarheid
was nooit op
persoonlijke titel
maar werd
vaak gedragen
door meerderen
uit de groep
zij representeerden…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
414 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?
Rombom, de zon zal kom
Zirkonium schittert, kleurt
verwachting overal…
Bevlogen kunst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 de leeftijd geeft vorm aan haar mooie gezicht
en trekt wat lijntjes naast haar smalle mond
ze is nog monter en oogt redelijk gezond
een aantal wonderen heeft ze al verricht
in haar beide handen heeft ze nog kracht
waarmee ze boetseert en verft iedere dag
van recensenten kreeg ze een goed verslag
haar kunst was te zien tot diep in de nacht…
PTSS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 Hij uit het niet, maar 't ligt op de loer,
angst, opgekropte woede,
spanning die hem wakker houdt
en constant op zijn hoede.
Hij voelt zich schuldig, schaamt zich zo,
vindt niet de woorden dat te zeggen,
hij denkt dat hij tekortgeschoten is,
maar hoe dat uit te leggen.
In de groep zijn woorden niet nodig,
voeren ze dezelfde strijd,
gedeelde…
Gevallen engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Wat thuis is, weet iedereen
uit ervaring of gemis
of uit beide, zoals ik
En nog steeds
weet ik wat ik heb gemist
als ik er weer eens aan denk
Niet vaak, tenslotte
kreeg ik mijn thuis
En nog steeds
ben ik de reddende engel
die ik van jongs af aan heb
geoefend te zijn
Ik aarzel bij de oude kerstkaart
met mij als engeltje, die keer…
Welig tiert
netgedicht
5.0 met 41 stemmen
319 welig tiert
de leugen
om bestwil
de kleine
waarheid die
nog geen pijn
hoeft te doen
omdat
dan alleen
de werkelijkheid
mogelijk iets
minder mooi
lijkt uit te
pakken
het licht
diffuse
verrondt de
scherpte van
het beeld pas
als zij elkaar
gaan versterken
en in de
waarheid het
onechte gaan
merken met de
bekende blikken
dat…
LAIS CCCCIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 ik laster goden met gebed aan jou
alléén, LAIS, en sla verlossing af
die mij laat zijn als parels ochtenddauw,
die mij ontslaat van welverdiende straf,
daar niets mij geven kan wat jij mij gaf.
laat hier en nu in ’t grauw vertoon der nijd
te midden wanklank die in wanklank krijt
de tijd als trap betreden, op en af,
dit pover lied, gebroken zang…
Begeestering
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
408 Van Nazareth had het beloofd
Zijn Vader kon een derde vorm Aannemen, één die elke storm
Hielp te doorstaan totdat gedoofd
Het vreselijke woeden was
De mens zijn veerkracht weer hervond Kon verder leven met de wond
Dat Jezus hem verliet zopas
Die maakte Zijn Belofte waar
Tien dagen na de Hemelvaart
Gelovigen bijeen, verblijd
Onaards…