923 resultaten.
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
697 .
jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg,…
Een onnatuurlijk wederzien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
711 In zijn macht
fietsen zij,
schuchter aan mij voorbij.
Met een vader voorop
die hen zegt
vandaag zijn jullie niet van haar
maar
van mij.
Wat kan ik zeggen
wat kan ik doen?
Morgen
zullen we het maar weer overdoen
en geef hen alsnog
mijn verzoenende welkomst zoen.…
Schrijnend
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
650 hartverscheurend
het geluid dat jij voortbrengt
in jouw vroege leventje
door dramatische keuzes
word je met stress gevoed
welke onschuld vermoordt
liever had je twee veilige
armen om je heen die jou
behoeden voor al wat komen gaat…
Buiten spelen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
788 Kent u ze nog, de spelen van de straat,
weet u nog, hoe buiten spelen gaat?
Kent u nog het hoepelen, touwtje springen
en meer van die genoeglijke buiten-dingen?
Weet u nog van knikkeren en verstoppertje spelen
Dan bent u met weinig want echt, er zijn er velen
die niet meer weten wat buiten spelen is!…
Vlinder in maart
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
839 Ik heb voor jullie een verhaaltje bewaard
van een broer en een zus en een vlinder in maart.
Vroege vlinders zijn altijd een beetje speciaal,
luister maar eens naar dit kleine verhaal.
'Ik heb een vlinder gevangen', zei het zusje blij,
'en nu blijft die vlinder voor altijd bij mij.
Ik ga voor hem zorgen iedere dag,
want misschien was hij 't…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
784 Het kind slaapt naast de
schelp, nóg ongebonden,
nóg ongeschonden, voor
haar als winnaar is een
lauwerkrans geraapt.
Stil verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends raakt in
de schoot van het ongewisse.
Wat dat kind…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
720 Het kind komt
als vanzelf
tevoorschijn
opgeroepen door
een eenheid
waarvan ik het bestaan
slechts mocht hopen
het neemt ons mee
naar waar wij weten
de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden…
Kinder-gerikkikkik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
655 Mijn vriendje die heet Frederik.
Zelf vindt hij zich een slimmerik
En ook daarbij een braverik.
Ik vind hem maar een stommerik
Want hij heet toch niet Henderik?!…
Vijftien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Weet je,vroeger
toen ik twaalf was
zei ze, ze is vijftien.
Weet je, vroeger
was het simpel.
Vroeger zei ik, weet je
vroeger zei ik, je bent
stom, heel erg stom.
Vroeger liep ik weg
en keek ik niet meer om.
Nu ben ik vijftien, weet je
ja, dat weet je,
maar weet je, als ik nu zeg
je bent stom.
willen ze weten waarom.…
Wir haben es gewusst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
685 Abel Staring,antipaaps opgevoed,nadien oecumenisch
angehaucht,kreeg na lezing van de courant van vandaag
spontaan een antipapistische oprisping die hij bezwoer
met het timmeren van een tanka.
knarsende spil:
hij neemt gekuist door de biecht
nog een slaapmutsje
hij heeft de gevel gewit
met een kardinale fout…
Onnozel
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.094 het waren woorden die mij maanden
toen ik mij nog in het reine waande
de wrange klank van het manke in de dingen
dat afdeed aan het zingen van mijn hart
een eerste shot van smart
waarvan er vele zouden volgen
afgeweerd met lettergrepen
als uiting van verzet
waartegen
zou ik pas veel later weten…
Zaagselsporen …. (3)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
541 Zwaan bezingt zijn kroost,
zang van zwaluwen vangt aan,
de band te breken.
Ritsels in gebint,
sprookjesboek wat openspringt,
oneindig verhaal.
Portret zoekgeraakt,
jongen met een oud gezicht,
gebleekt morgenlicht
Achter prikkeldraad,
wordt willekeur versneden
tot lappenpoppen.
“ Ieder is het kind van de
rekening zijner daden…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
738 Ongeschonden droom,
kasteel aan de hemelzoom,
zonder in – of uitgang ?
Laat kinderen lezen,
dat zij hun naam en oorsprong zien,
gebeiteld in marmer.
Hoever moet ik gaan,
blikken uit ogen te vergeten,
wat kinderen is aangedaan.
Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen…
Zaagselsporen…(1)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
658 Zaagselsporen uit
oude beren van de tijd,
doodgeknuffeld.
Kind ziet grootogig,
haar eigen schoonheid aan, in
spiegels van geluk,
Jongen met schooltas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.
Meisje stelt haar vraag,
briefje opwaarts langs een draad,
vlieger die het verstaat.
“ Liefde is het mooiste kind
van…
Mooi mensje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
750 als een paardebloem zo teder
met jouw haartjes oh zo zacht
waai je met alle winden mee
zolang tijd daar is
voor nu leun je
op de golven van de wind
totdat je voorgoed los kunt laten
en je je plant in vele harten
~voor Madelief~…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 Dan breekt het kleine lichaam los
alles van de dag scheurt open
in gegil van ja en nee
rook onthult het angstsyndroom
dat telkens slaapt en wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
912 Een kinderhandje strekt zich uit
over de bruinrode aarde
Het streelt de bloemen
en het gras
Stil en verlegen
vertrouwt het kleine meisje
mij haar geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor…
Toe wij jong waren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
728 Toen wij jong waren droomden wij zo van die dingen
van een huisje, een boompje, beestje en van kinderen, wel vijf!
We dachten met de wind in de zeilen, niets dat ons kon verhinderen
wij zagen een toekomst onder de blauwe lucht vol mooie herinneringen
Maar uit een onschuldig zomerbriesje ontaardt soms ook een storm
dan moeten wij laveren in…
sacrale winterdis
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
803 daar hoor ik ze niet stuiven
over het parket
plassend in 't bad
het kindergewas
onder het plafond een ruisen
het kiemen van wasdom
wijl ik afdaal tot de onderbuik
wortelend in de kille keukenvloer
de pit een want van warm aardappelvocht
pompen van schuim tijd en dampende dis
het broeden op doorknede sloffen
sjokkend met aarden klompen…
Sacherijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
828 ik heb de kerstboom buiten gezet
opdat hij wortel kan schieten
er wordt sneeuw verwacht, wat 'n pret
voor de kinderen om van te genieten
ik kan jouw adem duidelijk lezen
nu je hier zo voor mij staat
de klok geeft aan dat jij moet racen
een gat geslapen in de dageraad
ik hoor het geklaag over de kou
over hoe je niets meer kunt doen
we…