we hadden nog geen woord gewisseld in de caleidoscoop van gevoelens die in ons raasden bewegingsloos stonden wij elkaar aan te staren verlamd door de uitwerking van ons moment van kennismaking natuurlijk hadden wij elkaar al gezien fragmentarisch gesproken maar om zo overdonderend binnen te komen was een hemels cadeau we…

Verlang naar nieuwe dromen waarin ik mezelf kan zijn wijs genoeg om te kiezen wat ik wil op meisjes maak ik geen indruk alles mag je tegen me zeggen alleen wanneer jij dat wilt over mijn hele lichaam kippenvel ik doe mijn eigen ding nu want niemand mag het weten dat ik de taal van jouw ogen begrijp ik blijf bij je, tot in de allerlaatste…

Trouw toch niet met hem als je niet naar hem verlangt -- in mooie dromen.…

ik ben eindelijk beland aan de overkant waar geen woorden meer zijn maar het weten overheerst waar mensen elkaar zien en meteen de zaken weten actie ondernemen om alles te regelen zoals het gewenst is wij wisten niet eens dat zoiets kan deden al zaken op deze manier wij noemen het houden van samen een zijn in liefhebben…

De hele tijd corrigeren ze elkaar met hun kleine bewegingen kleurrijk en met een sympathiek gebaar ze doen het voor elkaar, en met elkaar dat heb ik nu door, de hele tijd op het grasveld in het park naast de onverstoorde mierenhoop mijn minnares ligt naast me in minirok met geurige bloes haar dijen zijn vol zoals ik ben van haar borsten…

Ik dreef in de zee van jouw ogen, ze loodsten -- mij jouw haven in.…

eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…

Kus zo vaak je wilt en kus nog vaker, altijd -- kus je te weinig.…

eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…

wij wisten onze bloemenwei halve meter hoge stelen waarin wij speelden kleuren ademden geuren zagen wiegen in vreemde melanges afhankelijk van weer en seizoen ook wij veranderden in de tijd als wij op de moswarme aarde doken en met gesloten ogen het leven om ons heen groetten de rust proefden van zien zonder bekeken te worden…

Tussen dag en nacht is slechts één verschil 't is net wat je verwacht rumoer over dag, 's nachts stil. In 't licht van de dag geniet ik je figuur zie je gezicht en hoor je lach zet je mijn hart in vuur. In duistere nacht betast ik de lijn van je gezicht dan fluister ik zacht, “Voor jou is dit gedicht.”…

Elke klank die ze speelt voelt als thuis, een plek waarvan je niet wist dat je ernaar op zoek was. Haar ogen, smaragdgroen met een vleugje oceaan, glinsteren met de mysterie van onontdekte wateren. Haar stem stijgt, warm en vrij, terwijl we dansen, begeleid door het maanlicht. Haar woorden blijven in de lucht hangen, zoals de zoetigheid van…

natuurlijk heb ik leren zwemmen mocht ik in het bad les geven maar toen ik in jouw ogen keek en dook voelde ik voor het eerst hoe water langs hoofd en oren floot in wild gespartel zonder enige coördinatie inademend kon het water niet op de souplesse van het door water glijden was ik ergens in mijn koppie totaal even kwijt…

De woorden liefde, verdriet en kus zijn zo mooi -- dat ik er van droom.…

Mijn vriend gaat, geeft me een roos van de struik, helaas -- in de knop geplukt.…

Waar ben ik? vraagt ze terwijl ze naast hem ligt te hijgen in zijn warme zomerbed en hij haar dient met zijn fraaie liefde bij mij antwoordt hij alsof dat niet vanzelfsprekend is in bed, tussen de lakens voegt hij er aan toe nu ze naast hem ligt in haar onbewolkte schoonheid vol vragen, lachend en verbazend als een jonglerende liefdes…

Jij bent poëzie, slapend in een logeerbed -- en ik blijf kijken.…

ready, ready go roept de oude prins als hij het stalen ros bestijgt de liefde beweegt hem voort van huis naar haar het verlangen is te groot enkel om het licht het zonlicht met haar te delen de bezwerende reis tot de laatste lichtglans van de schemer…

Een parelduiker van het paarschip zocht in stille wateren een oesterzwam van hoog gehalte hij moest en zou qua body massa index niet te zwaar en evenmin te grof gebouwd zijn geen goudse 48plus of een te volvette leerdammer maar soepel lenig en beweeglijk zacht en stevig liefst sportief Een goudgeringde brilneuspapegaai…

Ware liefde! Want de liefdesdrank was bedrog -- maar wie gelooft dat?…