952 resultaten.
Merseburg revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 Een gebroken been
had Balders paard,
Odin heelt Balders hengst:
Bot groei aan bot,
Been groei aan been,
Laat het zijn als gelijmd,
een gelijmd ledemaat!…
De oude brug
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
454 zo sprong je van je sokkel
mijn lieve zilveren kikker
onweerstaanbaar kwetsbaar
was je toen je onder ging
in deze blijmoedige zee
er zijn geen schrijvers
zonder schuldgevoel en toch
je boeken laten je leven
literatuur als blijvertje
de werkelijkheid soms dodelijk
denk aan de wind denk aan de zee
je bent geen voorbijganger meer…
Futhark
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
375 ᚠ
vonk, vee en welvaart
veel, heel veel rijkdom
ᚢ
viriel en vruchtbaar
vitale oeros
ᚦ
defensieve doorn
destructieve drift
ᚨ
goddelijke geest
geeft wijsheid adem
ᚱ
rijd en reis ridder
richt je roer op koers
ᚲ
toortslicht, lichtbaken
laat kennis je leiden
ᚷ
geef gul, geef offers
geen gratis geschenk
ᚹ
vervulling, vreugde
vrij…
Mysterie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 We vergeten telkens weer waarom gedicht moet worden
Waarom de ogen lazuli niet blauw
Ontsloten worden als de put
Waaruit de ziel het zelf opwelt
Omhoog gedacht moet worden
Voor het begrip volstaat niets minder dan een uitgezegd mysterie
Voor het mysterie zelf volstaat uitzeggen: niet
zeggen zegt
Voor het mysterie
Dat het volstaat dat…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
369 Wie zijt gij en waar staat gij in het leven?
De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen. Of iets daar zich verholen houdt
zo niet moeten we meer Apollo’s sturen
Of met het roodborstje de…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
420 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
430 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
346 Een volle maan schijnt
kraters als grijze bloemen
luister: een uil roept
Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan
die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde
waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid
Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
363 ze dansten op de adem van de goden
de mist steeg op
is dit het ritueel van leven naar de dood?
is dit de mist na een catastrofe?
is dit de stof die neerdaalt?
zijn dit de rokende puinhopen van de openbaring?
traag en adembenemend mooi
zweefden de aeroben ongestoord verder
ze dansten op de adem van de goden
de mist steeg op
was…
KLavdia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Met haar groene Kirgiezenogen
in haar Slavisch, beminnelijk gezicht
verscheen ze bekoorlijk in mijn dromen,
zo zeldzaam prachtig uitgelicht.
Zij geurde naar borsjt en naar vuige zonde
naar arak en naar steppebrood,
Ik had verhoging en lag in mijn sponde,
verhit en amechtig maar ik wou nog niet dood.
Ze zei de lucht mag dan ijl zijn hierboven…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
373 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
333 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
SWANSEA
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Verbleekt door vocht en zon
maar niettemin: beloftes!
Stevig-gearmde huizenrijen
met triomfantelijke blik:
'Wij verwachten het van de zee.
Welshmen aanbidden deze plek.'
Klauterend naar die uitspraken
vinden wij hijgend hun hoge bankjes.
Meanderen we naar St.Helen's Lane:
exquise, Indiase hapjes!
Morgen showt Swansea haar dieptes,…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
366 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
vinden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
412 iemand vertrouwt een fles met
levenskracht aan het water toe
nu rust ze ergens in
een ondiep zanderig graf
misschien sluimert ze aan
een oever of bij een verre zee
ze gaat niet ten onder aan
verlies of van verdriet
wie schittert als jij haar
vinden zal…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Heilige Lorenzo!
Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
381 Op de dag dat ik me alles afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was…
Vloeiende vlam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 verborgen woorden
dansen
achter mijn zinnen
a-ritmisch
als in een staat van
sint vitus;
beeldend,
vervagend
vuur,
ongrijpbare vlam
die niet verteert,
maar omlijnt
wat ik nog niet vatten kan -
zou het dat
ik misschien laten moet,
mezelf in het beeld
mag draaien, dansen
buiten adem,
geen lucht meer,
maar niet opgebrand,…
iemand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 ze waren niet
ter plaatse de
beschermgeesten
toen jouw stem in
de savanne uiteen
spatte tegen het
bladerdak van een
Baobab één vogel
vloog verschrikt op
toen hij je schrille
schreeuw hoorde
onder de roerloze
boom begeleidde
iemand je dode ziel
naar het hiernamaals…
De Gehangene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Verwerp de wereld,
laat haar los
in strenge ascese
en offer het ego.
Zink in de bron van Urd,
negen nachten, manen,
en beluister
gefluisterde geheimen.
Machtige staven,
krachtige staven;
breng ze naar boven,
breng ze naar buiten;
zing ze, rits ze, dans ze
in de negen werelden.…