Het spel op tafel rinkelt: knikkers rollen weg. Poes gaat balspelen.…

Alles wil je beredeneren Altijd loop je met woorden te stoeien Tot de hemel je vastpakt en door elkaar schudt tot haar handen haast bloeien Tot je ondergedompeld in het schier onmogelijke dat maar blijft groeien Tot je voelt dat de dop op de pen moet zodat je tranen eindelijk kunnen vloeien…

De superrijken zijn met name miljardairs, amerikanen. Dankzij, naar men beweert, les misérables, godvergeten hoofdpersonen uit de serie Succession en dankzij het meest gevreesde gevaarlijke grondwetondermijnend tuig der richels der verdeelde staten blinde make trump great again figuren als tesla 'mein kampf' musk die naast zijn bitcoinimperium…

De donkere nacht is de mantel der liefde -- die alles bedekt.…

wind loeide stoeide met wolkenrafels voor een open plek om de zon warmte te laten schijnen op de bijna al geknakte ruggen door energie gebrek in een liefdevolle koestering met vaardige handen zij die altijd geklaagd hebben over de hitte van hun schaduw lopen nu voorover te zoeken naar hun beeld in het veranderlijke weer lijken…

Kleine beeldjes van heer Bommel en Tom Poes vinden steeds meer tehuis in verzameloorden spijtig genoeg kunnen sommige liefhebbers van deze helden het eigen geweten doven gaan op het dievenpad de verlangde kunstwerkjes zijn al spoedig buit daad en belevenis van beide vrienden komen weleens door duister doen in boeken die winkels ingaan…

Op een groot aanplakbiljet zag ik staan: een brok liefde met foto van brokken in een patatzak en een hond Jou zou ik een kus op je mond ons stevig tegen elkaar drukken maar omdat ‘t nu niet zal lukken zond ik je dit, dat je maar fit en gezond, ik dankbaar, dat je zo trouw als een hond…

Er stroomt geluk door mijn handen op de aarde -- mijn kleine handen.…

Je stem in de wind zelfs in stilte blijf je daar zoals avondlicht Jij, die tussen mijn gedachten beweegt als een fluistering in de wind, een aanwezigheid zonder woorden, maar altijd voelbaar dichtbij. Geen tijd wist jouw contouren uit, geen afstand maakt je minder echt, want zelfs in stilte blijft jouw stem een zachte echo in mij. Ik herken…

voor jou geen grootse woorden maar wel een eenvoudig vers om je te laten weten en voelen hoe waardevol jij bent gewoon zoals je bent niets meer en niets minder een lichtpunt dat straalt een hart dat verwarmt je lach is een zonnestraal die dwars door wolken breekt je woorden een zachte bries die zorgen meevoert en verzacht jij kleurt de…

het deed geen zeer maar was juist iets heel teers dat wij samen ontdekten in het liefdesspel omgeven met halve waarheden en nog onvolgroeide emotionele gevoelens zijn deze toch zo belangrijke stadia's belangrijk voor ieder te lang uit het zicht gehouden om een goed gebaseerd omgaan met deze veranderingen te kunnen opvangen juist…

Vragen geen antwoorden nieuwsgierig zijn, niet alles weten - dat is de azimut van 't alziend oog hoog boven 't zenit der arctische pool ontdekkingsreiziger naar samenhang schatgraver delvend naar verloren gewaande vergeten feiten begin van wijsheid tocht van de geest soms struikelend tot aan de meet dat weten kent…

Ach, mocht ik eeuwig naast jou lopen hier in 't groen door kronkelpad en stiekem zou ik hopen dat ik voorgoed jouw hart bezat. Waar zou ik zijn zonder muze zoals jij waar zou ik dan de woorden vinden zolang reeds wens ik jou aan mijn zij maar wil jou ook niet aan mijn grollen binden. O schone, die mijn hart op hol doet slaan gelijk een…

Afscheid, ik zwaai maar wat met mijn lege handen -- Ik wil er vanaf.…

ze praten laten hun takken kraken door de strenge vorst die samen met de geel rode maan meester zijn in het bos waar kleine kale takken nog nooit zoveel sneeuw hebben getorst beneden kraken voetstappen op de harde bovenlaag duidelijk hoorbaar evenals de vlucht van dieren gestoord in hun winterslaap maar die zijn weer snel…

In onze adem, zwaar en stil, verstikkend als een klamme nacht, stapelen wolken zich dicht opeen, de lucht zwelt loom en zwanger van het onweer dat nog wacht. Daar, in dat door God verlaten dorp, schuurt de wind de schrale muren, waait hij over lege flessen heen, en met één geruisloze donderslag splijt Hij mijn hemel aan de einder. Als…

Er is een lijst die zich niet noemt, een hand die telt maar niets omvat, een spiegel waar geen beeld in woont, het boek dat in zichzelf verdwaalt. Er is een barbier zonder mes, hij scheert zich niet, hij scheert de rest. Zijn schaduw volgt hem met de vraag: bestaat hij nog als hij vergaat? Een klok die slaat en niks onthoudt, een deur die…

elf februari de toverhazelaar toont het prille begin van helgele bloemetjes de lente aarzelt…

'Dicht niet zo dichtbij me', sprak de schrijver. 'Hou het algemeen. Wat IK ervan vind, wordt meestal ijdel.' Zo dacht hij bij zichzelve, emoties strelend, wegend voor het decorum van zijn ziel. (Zo'n trigger moet toch zeker zijn inzet vijzelen. Of wijzigen...) Hij wist het niet. Zag slechts fanatieke rijmelaars, vertederd door het Grote-mensen-gevoel…

. Ik erken het nut van de winter Tijd voor kou, slipgevaar en inkeer Alhoewel het sombere weer de stemming dempt Haast eindeloos leefden we in een donkere atmosfeer . U snap het al. Deze man is op zoek naar het licht Liefst door de zon aangestuurd En hopende op kleur in de natuur Of al was het maar dat nieuw opkomend gras geurt . Ik was…