het uitzicht is een lege plek voor goden getooid met oude veren de lippen van perkament ze kijken in de verte zonder vooruit te komen geen vlinder of zwaluw- vlucht gezien op deze gebroken avond boven bevroren bomen als verzachting voor het leed zingt een engel winterblues niet de bloemen maar het ijs niet het glas maar de…

Gelukkig ben je wanneer je de schoonheid ziet -- van je geliefden.…

Devalueren door Ziekte doe ik ie- dere dag iets; PoVer* is Genade- Loos, kent mededogen noch com- passie als synoniemen van Elkaar, ongeremd Dus opweg naar het einde dat ik beslist geenszins zo vroeg wil naderen Geloven doe 'k in dit le- ven. Niet na mijn dood Daar die genadeloos is zonder Lucht…

er fluisteren nieuwe talen als de wind op steekt uit diep dalen en ons de nooit gehoorde verhalen vertelt uit vroeger tijd al na de eerste dooi toen alles in zijn volle tooi de kop opsteekt horen wij een donkere dissonant in het lichte lente lied het klinkt niet zo zuiver als de veelstemmige jubel die in kleur en geluid losbarst…

stille winter donkere dagen beur mij op wees mijn zon neem mijn schaduw zonder vragen stille winter onverwachte dromen beur mij op wees mijn licht neem het zeer mocht het donker komen * heel even maar tot het vroege voorjaar als ik het fluitende vogeltje mag horen en vol vreugde naar de sneeuwroem staar © Hilly Nicolay…

Pas nu besef ik hoe lief jij naar mij keek toen -- ik bij je wegging.…

ik heb de geesten zien ontwaken na een halve evolutie slapen in ontluikende potentie op zoek naar bloemen met de mooiste kleurfrequentie zij dachten in de hemel te zijn verlost van dodelijke ziektes en zware pijn maar de aarde was nu anders gekleed na een volledige ontluistering van de schoonheid der schepping restte de zielloosheid…

's Winters sluimert in Olterterp de vijver bij Het Witte Huis mat _ door zwijgend gras omringd verborgen voor gasten van het geliefde hotel bereidt het kleine maar krioelende leven onder en rondom dat water zich voor om in komend getij mensen om de tafels op te beuren met zwemmen kruipen en vliegen bij drukke broedzorg begeleid door…

ouder worden is als gistend bier een proces vol leven, dat niets mist zoals mout en hop met zorg zich mengen zo brouwt jou het leven een eigen smaak jouw jeugd, als een frisse, blonde slok bubbels vol eigenwijze energie en ritme maar met de tijd komt de echte smaak in diepere lagen, die maken wie jij bent elke ervaring is een uniek brouwsel…

De ezel: jonge ogen op hoge benen. Eens was ik ook zo.…

ik zag haar dwalen met een lach om intakte zonnestralen te rapen en daarmee nu al stukjes lente te maken voorzichtig lopend om het snelste voorjaar niet kapot te maken want ieder jaar heeft weer zijn eigen kleurpalet en diverse snuisterijen waar blauw wit en geel vaak overheersen in het groen is rood en paars veelal in de…

------------------------------ Ik was aan 't bellen met mijn verstopte liefde, maar hoorde niet dat zij thuiskwam ik kon na maanden eventjes hardop lachen en ze luisterde alles mee Toen ik de deur opende, die, van al jaren op slot, vond ik haar met neergebogen hoofd, stil te denken bij een stomende pan. ja, ik ben een klootzak, en…

liefste mijn liefste het leven was lijden kalverliefde bloeide maar afscheid kwam allemaal door angst toe maar jongen hoorde ik vaak ga door en hou vast het is zeven over twaalf jezus redt ons, hoor pa woonde levenslang op het thorbeckeplein waar ik groter groeide als de zon schijnen wilde als kind van vandaag hete dromen dromend…

hoe treffend woorden als richtboeien schepen laten laveren op een plots draaiende uit de kluiten gewassen bries zo ook is al het schrijven nodeloos en slechts een teken van onmacht, terwijl etmalen draaien en het zonlicht weerkaatst tegen de druk bezochte maan is besluiteloosheid eigenlijk een wens om alles maar te laten gaan, het…

Je moet het nest uit, ook als je niet kunt vliegen -- dan hup je maar weg.…

Thuis in gedachten de geur van oude ramen ademt verleden Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs, zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen. De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden, en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.…

ik zag jou de trap opgaan halverwege bleef je even twijfelend staan in een besluiteloos stil moment om dan sneller doelgericht naar boven te gaan het voorval intrigeerde mij en later keek ik naar haar uit om te vragen waarom zij dit leven voor even had stilgezet daar op die trap en op dit moment een ontmoeting liet niet…

Haar leeftijd, start van haar winterreis nadat herfstdagen voorbij vlogen een zucht in de tijd. Haar lentewereld een te kort seizoen raakte verloren in zomerleven. Tijden in elkaar vloeiend meanderden tot het NU. Gebundeld verleden verpakt in dat hoopje heden. Tijd flirt met het leven.…

Winterroos in rust dauw legt haar zachte pracht neer liefde die ontwaakt In de tuin van mijn hart bloeit een winterroos, haar gesloten blaadjes vormen een raadsel van schoonheid dat enkel met tederheid te ontwaren valt. Elke morgen zie ik haar gehuld in verstilling van ijzige dauw, wachtend op vleugje zon. Hoe ze, zelfs in haar zwijgen,…

een desolate plek in zachte regen krast de stilte op schuldige grond je noemt de naam van je dode vader je gedenkt zijn naam je ziet hem hij zwaait halverwege het tuinpad nog één keer kijkt hij achterom een laatste maal achterom je legt een kiezelsteen op zijn graf in uitgesproken taal noem zijn naam blijf bij…