In de rij van damslapers de kortenacht- en langslapers de gapers bij de thuisdrogist de geeuwers bij de apotheek de wachters en burnoutgevallen bij de online assistente van de plaatselijke assistent-in-opleiding tot huisarts sla ik intussen uit de discount op black friday en koelbloe een slaatje uit de online super sales bij social…

Het tikken van de klok Of is dit hartgeklop Het tikken van de klok Of is dit slikken Tergend trage tijd Doodse stilte Doorslikken De klok tikt Zwicht…

Dag Ilie, goedemorgen Romanescu u vraagt zich misschien af, wie is die vent uit Boekarest, is hij van 't parlement? dat klopt! onthoud die naam: Calin Georgescu Wij zijn een slavisch volk, ik heb vertrouwen in onze eigen kracht, ons vaderland is sterker dan de lange rechterhand van Brussel, met u wil ik verder bouwen en strijden met…

Waar zijn de dromen uit mijn jeugd gebleven de dromen over vriendschap, vrede en rust de dromen waar zonder geen mens kan leven dromen van vreugde voor ieder mens een lust. Waarom weigeren mensen vriendschap en vreugd maar kiezen ze steeds voor bezit en afgunst en steeds zien zij in oorlog en twist weer deugd normale zorg en zijn voor elkaar…

Het stelde niets voor, weet ik achteraf, dankzij -- mijn verslag ervan.…

Steeds meer galjoenen kwamen er aan Om nadat Amerika was gevonden Met miljoenen aan het boeren te slaan Middels varkens, koeien, paarden en honden Door afbakening van landbouwgronden Nu aan nieuwe regels gebonden Dienden de inheemsen zich te schikken Naar een politiek van landje pikken Zei Kit Carson verwaten: "voor het laatst Zien we…

zacht zong de zaal het donkerblauwe lied van welwillendheid bewogen armen met open handen omhoog in de ultieme vraag om voldoende response om het steeds verder afglijdend leven weer voor de mens kans op bestaan te geven nog waren er klimaat depots waar mensen het buitenleven konden afgeven in de hoop dat zorg en liefde…

Mijn wiegje was een kinderbed met spijlen Ik was een huilbaby, een zwarte meeuw In de familiemui; een niet te peilen Vreemd donker kind uit een voorbije eeuw Met roze nageltjes en zwarte ogen Wit lakentje, borduursel en satijn Geboortetranen die er niet om logen En rondjes kinderwagen op het plein Veel later mocht ik lopen over tonnen…

We kijken wel hoe een koe een haas vangt, een worm geluidloos crepeert, een schildpad z'n hoofd schudt om zoveel domheid, een uil zich afvraagt wat de mensheid mankeert... (Kennelijk om daarna smakelijk zijn muisje en wij onze comfortzone te verorberen!) Heerlijk om te constateren dat de wereld zich aanstelt. Wat zouden we moeten doen…

Nooit sneller rees aan 't schrijversfirmament de zon, als onze allergrootste ster doch hedenochtend was het dan zo ver als influencer is mijn naam bekend! Ik kreeg van Google Ireland Limited als ware het een sinterklaassurprise met een cadeau - ik had niks meer te kiezen - het volgende verheugende bericht "Van harte! Je reviews hebben…

Voor het niet meer lukt om de kieren van ramen en deuren af te dichten tegen verraad, moeten we andere risico's nemen om onze dromen te behouden Tot het niet meer lukt om met handen en heupen onze onmacht met elkaar in liefdesliedjes weg te dansen en mee te zingen met het geluk en het verlangen Dan samen met ogen en lippen te dansen…

het sprookje ging haar vooruit in sluier traan en satijn met hun schitterend zachte kleuren de jonge huid transparant adorerend waarbij raken al een beleven was en stilte juist de monden voeding gaf aan de spanning van haar fraai gebeeldhouwde aanwezigheid die deze momenten in warme nieuws- en muziek vibraties…

Ik hoord’ een heli in de lucht hij draaide rondjes en voeg me af wie in die vlucht: is het de Sint en zoekt hij lieve kind’ren? Is hij modern nu, wil hij ‘t paard nu niet meer hind’ren? Of zoekt hij in mijn stad boven ‘t gevang een demonstrant, die juist moedig is, niet bang? Dit zijn vragen die me bezighouden Juist deze dagen want heb vertrouwen…

Vanmorgen voor ik wakker was werd ik gewekt door de haan hij riep dwars door het vensterglas. “Hèy 't is tijd om op te staan”. Ik opende het vensterraam en gooide de pispot naar z'n kop met inhoud en hele santenkraam en riep; “Ik krijg je nog wel, let maar op”. Hij vluchtte in de schuur naar de hanenbalk 't werd me allemaal toch een troep…

Tijd draagt de uren naar december en verder naar waar de laatste verlangens worden geblust contouren vervagen tot amorfe schaduwen in diffuse schemering en alles lost weer op tot herinnering straks vertakken wij weer in dromen van gevleugelde momenten en demonen we leggen ze te rusten op het kussen van de nacht.…

De hond leert anders te blaffen, hij beoefent -- iets nieuws: de zangkunst.…

rouw is het rijpen van de appel aan de boom in weer, wind en zon genoegzaam gegroeid geraakt laat hij vanzelf los…

In de herfst verzamelen zij zich met velen bij de waterplas de meesten vertrekken voor de winter wiekend op wolken van ongestild verlangen. Meestal blijven er een paar achter overvallen door angst voor het vliegen zij boetseren met droeve hand de tol van overblijven. Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren, en wie niet vliegt ooit van…

Dolende ziel der onzichtbaren zonderlinge anonieme avonturier in pseudoniemen gehulde emmausganger laatste avondmaalgast primaire verspreider van het woord in den vreemde efeze rome corinthe jawehganger in nero's tijden quo vadis paulinianus hoe uitzonderlijk uw moed petrusciaanse nero in rome ecclesia in catacomben codex…

mijn woorden raakten kant noch wal dreven al snel weg naar open water waar de letters hun verbanden met de zinnen verloren zo kwamen zij steeds dieper in het water te liggen verdronken omdat de betekenissen voor het geheel te weinig draagvlak bleken te hebben ik voelde dat ik aan mijn stuk liefde te weinig boeggolf had toegevoegd…