Er is rust in een hoofd, maar het is steeds het hoofd van een ander die slimmer is dan ik met meer bijzondere eigenschappen die minder tekortkomingen heeft en pienter om zich heen kijkt nu de wereld om zijn mening vraagt is er een dorst, die bij zijn hoofd hoort of ik even met mijn hart naar de maan wil gaan, met die kinderlijke ijsmuts…

Op oudejaarsdag via Route D-50 op het onderzoeksbed beland. Op het kleine scherm de introspectie van mijn darm in kleur kunnen volgen. 'Ziet er goed uit', zegt de arts. 'Vind ik ook', beaam ik, ook al ken ik er niets van. 'Ik haal 2026.' Is ondertussen gebeurd.…

Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die ik langs deze weg ontmoet, een warme groet voor al wie kou heeft, wie 't leven zelden zingen doet. Een nieuwjaarsgroet voor al die mensen die hopeloos door 't leven gaan, geketend in hun onvermogen, door anderen soms niet verstaan. Een nieuwjaarsgroet voor de verslaafden, voor mensen op de dool…

‘k Besloot alleen nog digitaal te sturen, want kaarten, zegels kopen, ‘t posten, ’t kostte overuren Maar ja, kreeg toch nog wel tien enveloppen in de bus k schrijf niet terug, want zo hou je ‘t in de hand, dat dacht ik dus Maar append je familie, vrienden, buren kon het precies, of door ‘t gemak even lang wel duren Hoe kwam dat, wat…

Een lieve groet voor al die mensen voor wie dit jaar heel duister leek; voor wie ondanks de goede wensen het geen gelukkig jaar toch bleek. Veel groeten voor wie erg moest lijden; een warme wens voor wie alleen en machteloos moest zien te strijden, voor wie de zon zo zelden scheen. Een blije groet voor al die velen die snakken naar wat…

Er is geen maat, geen klok die tikt, alleen een spanning die nergens zweeft. In de leegte een begin dat zich niet kent. Een botsing, dun als ruis, op een plek die nergens is. Wat beweegt, heeft geen handen. Wat ziet, geen ogen. Deeltjes vinden elkaar. Een trilling merkt dat zij kan reizen. Iets vouwt zich, niet omdat het wil, maar…

Oude films kijken Je weet al hoe het afloopt Lekker gezellig Geknal van buiten Hopelijk dit jaar voor t laatst Raam dicht, muziek aan Het jaar afsluiten Achterlaten wat klaar is Nieuw avontuur wacht Geknal van binnen Kurk van een feest fles bubbels Traditie die blijft En ja natuurlijk Gevulde oliebollen Oerhollands…

Europa opende gesloten grenzen Massaal migreren heeft zo zijn gevolgen Veel mensen zijn dan ook terecht verbolgen En de EU begint te laat te drenzen 't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten Niet desperaat aan eerdere redders klitten Erkennend dat de golf niet valt te stillen De mazen hebben…

De oude man op de troon Schoof zacht het mauve gordijn terzijde Binnensmonds lacht hij De vergane lucht uit zijn long Kleurt roze zoals de bloem In de avondstond hij weet De stille omhelzing zal hem bevrijden…

Liefde Alleen zachte woorden kan ik je geven Dat is al wat ik bezit Wanneer de zon schijnt in je hart Is er liefde aanwezig Geef het weg zolang je hart nog klopt Het verschijnt nooit ongemerkt Schopt deuren in Houd het niet voor jezelf Laat het los Dan zoekt het een ander hart Als een boemerang Komt het soms terug Waarom zo je het niet…

Met het oog op morgen draaien dikke deuren weer op volle toeren op het flinterdunne in 't nachtlijk donker versgevroren puurnatuurlijk winterijs Vroege ijsvogels scheren over Winterswijk en Zeist en Ryptjerkstradille kamilledeel om de zonlicht bedervende masten te gebruiken als reclamezuilen met noodpakketten in noodkreetletters…

zo nu en dan voelen wij dat ons de geest is gegeven dat de beesten die wij in wezen zijn liever hun daden lezen in verdichting dan de vreselijke bloedspetters uitgelicht in ochtendbladen ‘all over the place’ te moeten vrezen zie ons dan maar als gekke paarden ‘young’ en adellijk welteverstaan door muzen gedreven als ware Pegasussen…

armen langs de rivier mijn lichaam stroomt waar ik vandaan kom zal alles anders wezen de hoofden in wolken verdwaasd vervlogen waar ik vandaan kom is ieder wezen anders op de verkregen benen heel kort als evenbeeld waar ik vandaan kom in wezen anders niets harten achter alle dijken tegen klotsende vloeden waar ik vandaan…

Levende engel Kun je iedere dag zijn Voor wie of waar ook 15 miljoen keer Serious Request Spieren Laatste tussenstand Geen sneeuw maar vrieskou Formatie met kerstreces Europa ontwaakt Vuurwerk kost handen Meer dan eerdere jaren Traditie waanzin Stille sterrennacht Kindje in kribbe verwacht Mag het vrede zijn…

meer dan een classicus als oppaspapa en een ondoorgrondelijke snarengod als pseudopater familias had ik nooit moeder moet een loeder zijn geweest een kleintje onbeschermd in de berm bij een duivels kruispunt achterlatend ‘vers uit de struik’ bleef het adagium terwijl de doornwonden nog heelden vonden kwelende dichters mijn naam door…

Ik zag hem toen gaan, Oek die als veel te boek stond, nooit zuiver geduid werd, bedroefd: ‘Een droom kan afstanden verkleinen, het kwijnen stoppen; ik wil dat lied wel zingen!’ Ik zie hem nog staan, met zijn tenen over de rand, de boeg als springplank, zingend: ‘Met zand kun je kastelen maken, met water wolken; we gaan dit land bevolken…

De ochtend ontwaakte met een wakkerende zon door koele wind van zee die een strandvlag liet deinen op de voorbije seconden van de dag En klimmend door het steile zand besloop ik het moment waarop ik zag hoe het golvende water de duintop dan plots leek te raken, waarmee de dag begon die langer moest duren door de nacht te willen stuiten waarin…

op zoek naar een glimp in de ondergaande zon die hen toch anders zag vanuit diens perspectief toen handen nog dansten als vogels op winterwind had ik dan willen zeggen over plichtplegingen heen ergens door dat gekwetter vervliegt elk idee van tijd verloor het strand terrein aan land kruipt het water wij zwommen daar maar op lange…

De dagen gaan zo vlug voorbij al tellen alle dagen evenveel uren, we zijn op tocht naar Kerstmis en daarna naar de nieuwjaarsvuren. Wat houdt ons bezig: wachten en hopen op weer wat meer vrede, verdraagzaamheid en ook ontferming, al zien we dat nog niet tot heden. Wat kunnen we dan zelf toch doen? Misschien de buurvrouw even groeten en…

De dagen gaan nauwelijks open, ver schijnt het licht echter en houdt zich nog verborgen. Mensen zoeken warmte, aandacht, lezen bitterheid en kou maar wachten op vrede. Wat wanneer het licht nu komen zou?…