In de duistere diepten der nacht, waar winden wijlen en sterren stil staren als stomme getuigen, dwaalt de tijd traag en teder, als een tijdloze tijding door lege lanen van ’t leven, vol leed en verlangen. O, hoe de rozen, rood en rein, in rozige vazen verwelken, verwonden door verborgen verdriet, geboren uit achterbuurten waar brieven de…

Zij zit naast me en houdt met één hand de andere vast. Dan wil zij zeggen hoe het hier voelt, in een ander land, in een ander huis. En wanneer de doden in haar dromen tot leven komen, hoe voelt het om aan je droom te denken? Zij wil het zeggen — zonder woorden. **…

Een adder was mij te glad en slim af kwam out of nowhere na de beet in het been van mijn Eurydice stierf ik als Orfeus wel duizend doden het gif greep als vuur razendsnel om zich heen een rat beet zijn staart af benam mij de adem een sidderaal woelde door vademdiep water en door de magisch halfduistere schemer vlogen vliegende…

Geen monument. Losse stenen die ik achterlaat om niet te verdwijnen. Geen nalatenschap die standhoudt, alleen adem die even blijft hangen op papier. Ik schrijf niet om te bewaren, maar om te bewijzen dat ik hier was— onvolledig, breekbaar, aanwezig. In elke zin zit een aarzeling. In elke stilte een hart dat niet wist hoe te…

het is een troostloos bitter zeggen ik heb dit en dat gehad wat baat ons nu de gouden wijn die gisteren fonkelde in het vat zwijgt liever van de diepe beke als t water traag en moede is de molenwieken vangen nimmer de wind die reeds vervlogen is…

het leven overstemt de hobbels van de vroege morgen die de de late nacht tracht te ontvluchten met gedachten die gefileerd het gestalte langzaam laat verteren in een rosarium beplant met zwarte granieten laatbloeiers het licht is als een dubbel dicht geslagen boek waarvan de kaft ontheemd de vergankelijkheid zonder vrees omarmt…

de één vindt van wel de ander van niet te bestaan als aanhoudend voortduren met toegesnelde schemer in het verschiet…

Zeg zomers zotteke, Zijt ge bekend met het schouwtoneel waar de hoge torenlopers als edelhoevige paarden rexen de strijd aanbinden met pontifexen gelijk caesaren met equesters en jonkvrouwridders het volk beheksen? De een speelt pooier den ander veinzer een mercantiel die streken poetst welke bedriegers militante lieden…

Dansend op ritme Veroorzaakt gedicht Klinkend op rijm Een lachend gezicht Zwevend op klank Wordt door gedicht Feilloos en zacht Gemoedsrust verlicht Zingend op tekst Verkondigt gedicht Uit volle borst Een hoopvol bericht Steunend op vorm Heeft een gedicht Geboren uit brein Een wonder verricht…

Gevleugelde springveren duiken gelijk drones neer op terraspatatas. De gevederde vrienden krijsen histerisch in vliegende schijngevechten. Darwin knipoogt naar onze vader in de hemel. Het recht van de sterkste, ik zei het toch. Wat een aards gezemel mompelt god. Ik had meer eisen moeten stellen. Wie gaat hier de strijd beslechten als gebeden in…

Van verbaasd toekijken via lachen naar niet snappen waar het over gaat door naar diepe bewondering en respect naar meedeinen op het ritme langs plaatsvervangende schaamte naar melancholie via HARTSTOCHTELIJKE waanzin jezelf terugvinden in absurdisme met een ONCONTROLEERBARE binnenpret via bijna in slaap vallen naar WAKKER SCHRIKKEN…

Er loopt een meisje langs barokke stukken, haar vaders snor past daar prima bij; ze kust het kale hoofd en voelt zich vrij, een vogel kleien, zal haar wel lukken. Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus, staart naar de vrouw in het bleke gewaad, die in de schaduw van de hoge muur staat, en haar doet denken, aan die wijze leus. Ze…

Als onze oogdichtknijpende redactie alhier wel oproepend tot maar ziende blind intussen de meest gore infantiele onzin plaatst zet ik uit frustratie en in arren moede iets voor de gein tegenover ter leringhe voor nitwits ende vermaeck voor de rest * Wat dacht je bijvoorbeeld van de luie v.i.- en tv-addict die ons elke vrijdag…

in levende lijve is daar de gedaante minder hard en hoekig dan het naamloos heden dat opvalt door zijn korte duur als gebrekkige gelijkenis met ouders en hun kinderen tezamen een geheel als som der delen gaan we tussentijds ons allen op een naijlende voormiddag exponentieel verwijderen buiten het object dat zich ontvreemdt…

Het mokum van nu is mokum niet meer nee, ik heb het niet over de grachten dat verhaal is al oud en over the top en al even bekend als de rooftops en lofts de hangende tuinen van het opkopersgilde in londens kensington gardens en brussels paleizen bij het EU kwartier het atomium van sjeik abu dabi de kalief die op emirs…

Hou toch op met die stilte die ademt! Doodgegooid worden we ERMEE dagelijks! Lees jij dan nooit ERVOOR wat hier ruist, in dat zwijgende wier onderwatergefluister van navel en nevel zonder woelende golven en woedende baren ERNA? Schrijf eens wat anders dan zweven in de etherische zevende hemel wees jezelf,…

Ik lig alleen, mijn gedachten zwaar van herinnering. In een miniatuurkamer is de nacht doelloos dolen. Elke gedachte vaart haar eigen koers. Ze bedoelen het goed maar vinden geen gehoor. Sneeuw valt alleen voor mij uit een wolk aan het plafond. Met oogleden, zwaarder dan gedachten, slaap ik onder de sneeuw. **…

Zoals elckerlyc alhier reeds op de druilerige opening van de deur naar het nieuwe jaar heeft kunnen lezen door zich te laven aan de Sjamaan van Nix ben ik ondanks het naderende plegen van plichten op recepties her en der (gelukkig bestaan ze nog, tradities in het nieuwe jaar - zonder houvast van het kompas waren wij verloren…

ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je nou eens uit je ijscocon? Je fladdert en je fluttert met je stamper en je stijl in blauwe bloemen ben je niet meer dan een vleugelspeler De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse het is er veel gezelliger wanneer je eens gaat kijken HOE DE ANDEREN HET DOEN wat zij jou te vertellen…

terwijl waarheden ontvouwen onder ede verklaard het evenbeeld dooft luwte hoorzaam blijft het idee nestelt schijn bedriegt we ons in kielzog vervoeren men voorouders herdenkt waarmee woorden uitdrukken oren zich vullen dagen zich stapelen vulkanen slapen de straat, het park zolang ik luister…