Bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
151 Ooit was ik hier nog niet,
nog nergens, ongekend
en door geen mens genoemd,
maar Gij hadt mij
al in uw hand geschreven,
Gij kreegt mij lief
en wekte mij tot leven.
Nu mag ik zoeken, zingen, dromen, zijn,
nu wilt Gij mij
in ‘t lot van mensen weven.
En wat ooit wordt
of groeit en bloeit,
wat eeuwen duurt
of maar heel even:
met U, met…
De morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 De dauw doemt op
Langs het paardenpad
Het was geen flop noch top
Oneindig in het zwarte pad
Vebeter de zon maakt het schijnbaar
Duidelijkheid
Een goed gebaar
Uit goedheid
Nooit meer gaat nooit meer op
Het was niet top
Noch flop
Maar gewoon koppies op
Naar buiten in de regen
Niet dood meer even leven
Als een evenement
Als voetstappen…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
160 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
231 Naar de retrospectieve te Parijs
Van Gauguin geweest op terugreis
Stond ik te liften in mijn legerjas
Met zijn catalogus in een plastic tas
Halverwege december en bevroren
Raakten vingers neus en oren
Maar onverschrokken zette ik door
En bij de oprit naar de auto-route du Nord
Door een Citroën DS al gauw opgepikt
Die tot Brussel was…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
167 .
de kerk was dood
geen ziel te bekennen
ook niet in de gewelven
het godslampje is gedoofd
of uitgegaan uit zich zelve
.
de neus ruikt enkel een muffe sfeer
zo een die al lang voorbij het heden is
niet meer levend, ademend, laat staan
nog kan luisteren naar die ene mens
wel naar de zwarte druipkaars uit een laatste mis
.
ja, het blijft…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.
Het gazon ligt…
Het licht verandert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
92 Het licht verandert,
geritsel van de bomen --
onweer in de lucht.…
HEMELVAARTSDAG 2026
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
139 Ten hemel gevaren
Twee geliefden
Kersverse grootouders
Een meisje van vijftien
Een depressieve jongen
Jezus ooit
Een kankerpatiënt
Een prematuur kindje
Een dierenliefhebber
Een soldaat
Een schrijver en dichter
Jezus ooit
Een leermeester
Een mens van goede wil
Een dierbare
Een moordenaar
Een honderdjarige
Jezus ooit
Een…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
384 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
172 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
673 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
193 geen celdeling
noch metabool gerommel
‘the devil has left..’
het lichaam
de tempel van de geest
geen suikeropname
noch stoute weefselfoutjes
‘die linke Seite..’
van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
hupsakee
naar het bovenste mee
alsook de rust op de rug
door…
vezelbever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
103 oeverzwaluwen zwieren
natuurlijk
laag over het water
de lepelaar waant zich
een ware Jezus
met zijn poten diep in de drab
een uitstrekkende zwaan kijkt toe
hoe ik hier rondstap
langs rietsigaren onder de rook
van de mens en talloze
boterbloempjes voor mijn neus
gedrapeerd
een meidoorn weer
en rollend door de klavertjes
zie ik…
Mystery Kitten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
329 We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren.
Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind.
Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig.
Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt.
Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken.
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers…
Lot
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
128 ook al is zij als de dood
en onaantastbaar
de herinnering blijft
als dagelijks brood, zo lijkt
.
gelukkig zij, die drinken
uit de liefdesbeker
getroost zij hen,
die zich aan de toekomst
kunnen linken:
de tijd maakt een mens
weer voor even zeker en weker
.
overwinnen is vaak overleven
door boven verwarring uit te zweven
om dan weer…
Merapi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
139 Tussen glazen aan monden
hangt een zweem van Java
een vinger kruist het glas
langs mijn kruk ademt
de rook van Merapi
boven het hout een metalige klik
vanille raakt jasmijn
en een leren jas
de kleur van lava
warmt mijn voeten
hoor in de verte gerommel
van koekjes in blik…
Zo bijzonder
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
243 Wachten tot de razende stormen
uitgeput gaan liggen
Vechten zo moedig
Schijnbaar tegen beter weten in
Zo veel zo vaak en onverwacht
het zwart van de nacht
Schijnbaar tegen weten in
vlieg je jij vliegt
Zo gewoon zo bijzonder
vloog jij door…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
252 Vandaag kijk je terug,
in tinten of zwart en wit,
naar alles wat geweest is,
alles wat nog in je zit.
De dagen vol verhalen,
van lachen en van pijn,
ze hebben je gevormd
tot wie je nu mag zijn.
Dus treur niet om wat was,
laat het verleden vrij,
want niets blijft ooit hetzelfde
en dat hoeft ook niet, het is voorbij.
Wat…
Hindert Nix
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
186 Een goedemorgen meester
Winder X
"U van hetzelfde, vader
Hindert Nix
hoe maakt u het, psychofysiekmentaal
na doorgelicht te zijn in 't hospitaal
qua pet f18 fdg lx?"
O dank u, ja, wat zal ik ervan zeggen
primair cutaan is er normalisatie
en links in het gelaat geen aberratie
die plant die mij vleesetend maltraiteerde
vertoont geen…
Leider verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
105 Leiders van veel grootse landen
verzamelen vooral jaknikkers
in hun kring vertrouwelingen
hij houdt ze dreigend in zijn handen
die gedweeë hielenlikkers
deze verblinde volgelingen
tillen hun leider op het schild
die slaat daarna heel wild
naar elke vrije demonstrant
en vermeende tegenstand
met afwijkende opvattingen
een veronderstelde…