Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Na het veertigste levensjaar begint het uitstel
We zijn allen hetzelfde lot beschoren
Toch leven we als onsterfelijken
Maar die ene zoete zalige troost
Die wacht ons allen
Zijn naam is groot
Hij is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij…
Eenzaamheid Haiku
netgedicht
5.0 met 370 stemmen
603 Als je met niemand
Kunt praten over wat je
Het meest bezighoudt
Als je hart zeer doet
Van verlangen naar contact
Welk contact dan ook
Als je huilt omdat
Iemand zomaar aardig is
Zomaar uit het niets
Als mensenschuw zijn
Automatisme wordt door
Beschaamd vertrouwen
Vertrouw dan jezelf
Ook deze tijd gaat voorbij
Adem jezelf…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
369 Een volte van eenvoud keert zich in haar.
Het licht verschuift, stralen dagen het uit.
Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…
Viator
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 Volgaarne zou ik met u
in gesprek willen geraken
zou een der vorigen willen zijn, gehoord en gelezen hebbende
uw onherleidbare, labyrinthische gedachtenoverwoekerende spinsels
uwer synoptisch doch in de spelonken onontwarbaar
gordiaanse brein alwaar zich simultanerwijs
kaleidoscopisch verschuivend voorouderlijke taferelen afspelen…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik droomde dat ik in jouw huis
dat zo mooi verbouwd
van binnen bakstenen muur,
daartussen plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten…
Elegie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
437 de soldaat
die sterven gaat
wacht
in de nacht
het inloopgraf ligt klaar
de modderlaarzen wegen zwaar
in niemandsland daar huist de dood
de aarde is er zwartgebrand
het kraterwater donkerbruin tot rood
geen struik geen boom
maar woekering van prikkeldraad
de horizon vlakbij
en heel ver weg de dageraad
soldaat ik groet…
gedroogde standen en stranden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
939 Geen netwerken zijn er die het verschil kunnen maken.
Armoedebegrippen in een businessmodel
Berichten die in de mist verdwalen
Om snel te vergeten
Alsof het contraproductief eindigt
In een Rein-schaalmodel
Brabançonne en dochters
Verdroogde wol-Ven-vacht
Glasnost
Ruiten ingeslagen
Verdrukte veelkleurige garnalen
Kok-ket in garnaal kroketten…
alvorens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
555 zolang het gesprek is verwikkeld
met elkaar en anderen
volgens uitgesproken gedachten,
altijd verwant aan bezigheden
het beeld dat nabestaanden hebben
van voorouderlijke stambossen
in zichzelf te zien, te bevinden
ondefinieerbaar voor de verte uit
tastbaar aanwezig te zijn
in woord en geschrift, te blijven
totdat er geen glazen meer…
Have a Cigar
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
351 Mijn zoon, die ik de zeldzaam originele naam Bo had willen geven, doch die door het lot alsnog naar zijn vader werd vernoemd, vroeg zich af waar
die vreemde titel toch vandaan kwam...
Have a Cigar, jongen, zei ik,
dat was in de gouden tijd van Pink en Floyd, toen alles wat god verbood werd toegestaan, niet roken was bijkans geen optie,
en wie…
De Notre-Dame van Parijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
353 De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien
Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien;
maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier
toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier
en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen
aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…
Jubileum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
470 De tijd snelt maar voort.
Van goud recht naar diamant.
Het geluk rent mee.…
Gehoor problemen
netgedicht
1.0 met 167 stemmen
337 langzaam
ben ik de
stilte verloren
bij het luisteren
naar specifieke
geluiden in
het horen
onderscheidend
is de weg in het
doolhof van
herrie en chaos
maar alleen
toegankelijk voor
geoefende oren
uitgesplitst
in geluid met
menselijke component
uit natuurlijke en
mechanische
bronnen van
meerdere afkomst
hun evenknie
blijkt…
De verheerlijking van het kwaad
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
454 Onbeschaamd
schreeuwt
men
het uit
op straat
en met lintjes
omhangen…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.
Het is haar poort, van vrede het gebaar,
het is de code…
Stem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Wolken laten de zon zwijgen
het graf ligt stil onder de regen
het grafschrift nauwelijks leesbaar
durf ik te lezen in mijn eenzaamheid
het rouwproces voltooit
zich in aanvaarden
dat je er niet meer bent
maar jouw stem altijd hoorbaar
in het diepst van mijn gedachten
waarschijnlijk duidelijker dan ooit
vertelt me dat de stilte heilzaam…
Genoeg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
471 Ik wil een boek schrijven zonder pen
een eigen symphony of tien
Ik wil zonder leren promoveren
en zonder kijken alles zien
Mijn wil is oneindig, ongenadig
vaak is ze te zwaar om te tillen
Ze neemt en neemt maar
ik wil niets meer, dan minder willen
En als ik dan weer vast zit, geen uitweg meer weet
denk ik aan Aristoteles die streefde
naar…
Een laan in de paleistuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 Het meisje vliegt aan mij voorbij
langsflitsend als een vogel, vrij
Er straalt een bloempje in haar hand
Ze zingt iets nieuws, ze is charmant
Misschien heeft zij, en zij alleen, de macht
om met haar hart op dat van mij te reageren
en verschijnend in het diepste van mijn nacht
mijn wezen in een oogopslag te reflecteren!
Maar nee, ik ben niet…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Het blauw van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
357 jij was
de goeroe
van het weer
in ogen
stemming
en emoties
de steken en
pijntjes die
jij altijd als
richtpunt had
vielen zonder
aandacht van je af
als kind kon
jij het blauw
van de hemel
uittekenen wist
feilloos de mooiste
buiten speel uren
kon van kou storm
en regen zo de bijna
exacte tijdstippen
lezen en de gevaren
van…