[ In de opschudding ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 In de opschudding
salueren agenten --
alle kanten op.…
Interfererende warmte
netgedicht
1.0 met 243 stemmen
423 ik voelde
de warme gloed
van goud in het
weerkaatsend
licht van
grote lampen
waar diamanten
werden geraakt
hadden ze een
veelvoud van
kleur in
brekende stralen
jouw huid
werd anders
door de van
dichtbij
interfererende
warmte die
potentiële
energie golfde
tussen twee
polen die zonder
raken liefde nog
intenser maakten…
Langzame molens
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
404 het verslindende veelkoppig monster
spert zijn bek wijdopen
begerig
naar nieuwe ingewikkelde
regels
bureaucratie is zijn naam
het schrijvende
monster
smult van letters komma’s punten
in ellenlange verslagen
menselijke ellende
beschreven in
tijdrovende zinnen
in viervoud
ze wilde alleen maar hulp
voor haar kind…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
397 Het zegt de dingen zakelijk vaarwel, er
is een lijk present dat het verlaten wil.
Banden ontbinden, ankers vergaan:
het kan alleen in het als het bestaan.
Het is atol, zijn aders zijn koralen.
het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het…
Duisterklacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
541 Je hoeft me niet te redden
ik weet hoe ik me gedraag
nooit bang om alleen te zijn
in dat verlegen zijkamertje
van duisterklacht in zwijgtaal
jouw decadente woordenbrij
van lethargie en fatalisme
jouw zoemende zwemmende woorden
ze drijven weg, nemen af
in geluid en kracht over de rivier
van aanwezigheid in duisterklacht.…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
466 Onaantastbaar is het donker van het zinken,
ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt.
Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar…
Kick
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
347 Van kola crijg ick strijc en zet de hic
Net als van gin met tonik, vaste prick
Van wilders crijg ick onderhand een sic
Hij is, net wat je zegt, een
luna-tic
Met c niet k, want dan crijg je
een tik
Van meester prick, dat geeft hem pas een kick…
Vluchten hoeft niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
384 Altijd op de vlucht
In de regen
Onder de blauwe lucht
Tijd om het te gaan overwegen
Overal neem ik mezelf mee
Hoe hard ik ook ren
Hoe goed ik mezelf ook ken
Weer niet hoeven voelen stel ik tevree
Mogelijk bedaart de boel
Wanneer ik van binnen kijk
Hoe ik mij nou echt voel
Zeg niet altijd wat ik bedoel
Veel liefde voor mensen in het…
[ Ik vlieg in het blauw ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
379 Ik vlieg in het blauw,
kijk, heel mijn lichaam is blauw --
Vlieg en zing met mij!…
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
Straatboekenkast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
jij altijd ijverig bezig
in een lucide wereld
vol belangrijke
veranderingen
ik geworteld
in het nu
van eenzaamheid
en overleven,
je probeert een vergelijking
te maken tussen een gedicht
en een straat die wankelt
onder natte regensluiers
woorden, die vochtig zijn
door tranendrop…
Geur en galm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
416 Ooit woeien geur en kleur uit straat van ergens
Verloren galm voorgoed uit
de pendule
Spoorloos verdwenen in een tijdcapsule
Met noorderzon naar niemandsland van nergens
De authentieke dorpseigen gebaren
De onvermengde ouderwetse geuren
Oorspronkelijke spraak van
halve garen
De slachters die hun eigen koeien keuren
Rooms-katholieke…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Je dacht dat ratio
de actuele nieuwsbrief
over het intieme leven
overbodig kon maken
in de diepe duisternacht
maar niets was minder
waar, de ganzen vlogen
over de weidse wereld
die oneerlijk was
geworden door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder…
niet meer in de wikkeling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
407 Hij mag niet teveel prikkels
het is beter voor hem
om op zijn kamer te blijven
Nee breng hem maar niet
naar de huiskamer
hij krijgt het eten op zijn kamer
Vijf zwijgende mensen aan tafel
waar spaghetti bolognese
wordt uitgedeeld
Een vrouw aait haar poppenkind
op zijn eigen kamer
dat is beter voor meneer
Een ander woord voor in…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 Het wil nu langzaam uit de woorden treden,
verlaten deze schelp, spiraal van het bestaan.
Het geeft haar taaie spieren, hart en ziel.
zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.
Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water…
VAKANTIEKLACHT ZOUTELANDE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Beste reisbureau, schrijft ene meneer Vandezande,
wij huurden een leuk vakantieverblijf in Zoutelande,
maar we ontdekten een mankement
in het volledig uitgeruste appartement :
er was helemaal geen avocadosnijder voorhanden !…
Bloemenkracht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
599 tijd had alle tijd
in die jaren toen jij
met bloemen in je haren
woorden overbodig vond
en hoe je met een glimlach
en smokey eyes elke zoen
als een nieuw liedje
drie liedjes lang duren liet
en wat waren wij uitverkoren
en een heel klein beetje
burgerlijk ongehoorzaam
en we bezongen de liefde
met onze lenige lijven
met de zachte ‘g’ van…
[ De wind omsingelt ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
350 De wind omsingelt
ons, laat ons gierend horen --
dat wij binnen zijn.…
Twee in een laag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 polderen en
samen zijn de
steunbalken van
de maatschappij
niet meer
ikke en het ego
zetten liever
op de deur een
slotje meer voor
het weekend vrij
geen gezeur
maar de tijd
naar eigen keuze
zonder verplichtging
alleen het leuke
werken is voor
door de week
met alle onzekerheid
voor de carrière dus
de troostprijs is de verte…