het was buiten beladen vochtig in de donkerende lucht waar druppels aan takken groeiden en vielen zonder regen een klammige stilte dreigde en maakte alert ik hoorde vage geluiden die ik niet kon thuis brengen in het verlaten park een soort zich mechanisch voortbewegen met de smaak van nieuw in vreemde techniek vrijwel onzichtbaar…

Eén maal één is één Zullen we het samen doen Eén plus één is drie…

soms schuurt iets aan mijn ego jarenlang is die opgebouwd iets minder lang blijkt hij te hebben gerouwd het ging al fout bij het hanteren van lego ik bouwde kastelen en droomde van een prinses onbewust wilde ik de wereld vormgeven dat is int geheel niet mis, maar het leven leert een les het zijn er meer die daaraan vreugd willen beleven…

geen weeklacht toen ze afdaalden naar het diepe water een litanie slechts van monotoon zacht geprevel een offerande aan de zwarte hemel water van de dood geen weeklacht in de wildernis toen bomen braken een ritueel slechts van buigend barsten naar het diepe water toen ze afdaalden naar de krochten van hun ziel…

Er ligt een grasland bij de rivier aan de oevers waar paarden grazen en een bankje staat met in het hout jouw naam geschreven je zal het lezen, vroeg of laat waarom staat daar jouw naam geschreven je staat zo helder in het leven misschien wil je wel liefde geven je zal het lezen, terwijl je praat en er varen schepen voorbij blij met de…

tussen mijn handen voel ik moeders gezicht waar de dood pas nog op heeft geschreven zijn signatuur is op de huid achtergebleven waarna hij zich verschool in gedempt licht haar lichaam wordt nu in linnen gedragen met namen erop van hen die haar mogen in haar leven had ze maar zelden gelogen alleen op de antwoorden van wat vragen in haar besluiten…

Schijn is een kunst, een paar vegen vormen van verf, een intieme ervaring van velours, huid en verdriet Een mooier vak bestaat er niet dan schaamteloos direct nabijheid en diepte te voelen, zoals in bed Schijn bedriegt, mijn faillissement is maar een façade, als een naam die onwetend aan je gegeven wordt Schulden heb ik niet meer geld…

Een jeugdige roos bloost in vroege ochtendzon liefde ontvlamt weer…

we lachten speelden met lange schaduwen die onze benen maakten in de lage zon donker contrasteerden ze op de witte stenen muur van de buren jouw voeten raakten net de rand ik bescheidener in lengte maar gespierd de overhand we liepen alle passen hinkelden en sprongen hoger dan ooit moesten vreselijk lachen hoe onze schaduwen…

In het onkruid van mijn geweten Staat een bloem die ik niet ken Hoe is zij hier gekomen In mijn verwarde dromen Misschien, misschien een keer Toen de weerwolf wegbleef En de maan verstopt Achter wolkenstruiken Mij begluurde en zo meer Mij niet wekte maar mij dood Liet voor een enkele keer Bloem, jij hoort hier niet Veel te mooi voor wat…

Ik vond laatst nog wat oude 45-toeren plaatjes met La vie en rose Dark Rose Rosita and the bumblebees Rosemary Clooney en dolly dots van madame Rosa maar nergens vond ik iets beters in alle voorgaande edities omdat het van hetzelfde witte laken een rood pak is waarvan de doorsnee luisteraar en de gemiddeld lezer er bij het…

Ochtendlicht zoekt aarzelend jouw onbeslapen kussen op het koude bed de trap zwijgt de vertrouwde voetstap die zijn treden niet meer dragen en de woonkamer benauwt de enorme lege stoel zo troost'loos is ons huis waar niemand meer jouw koffie drinkt och lief het is zo stil op aarde nu jouw stem er niet meer klinkt…

we lezen Remco’s Lamento hier nu langs het lange diepe water zien wolken die niet meer komen in Vestdijks Litanie huilen om Martinus’ verre wolken waarom moeder schreide het zijn oude verlangens we volgen valk en vlinder we horen ver verdriet herschrijven een bezonken Testament van Boudewijn en Bob alleen over de dingen die we…

Rolkoffers op de gracht, toeristen horen erbij wanneer je hier woont En Magere Hans, recht op zijn fiets elke ochtend drie keer rond het blok 's middags te voet en andersom Ook Mario de Stoepredenaar hoort erbij met zijn hond Kinderen die bommetjes springen naast feestgangers in hun sloep Iedereen die op vakantie gaat Elke twee minuten een…

Bij verre donderslag daalt de weerlicht door het nachtelijke zwart, als een drietand, die zich telkens splitst, uiteengerafeld landt, het duister opwekt met blinkend feestlicht. De hemel heeft een lach van zwaar gewicht. Trillende stralen houden een hechte band met luid juichende lucht vol blije brand én op de grond weggedoken angstgezicht.…

Een jeugdige roos bloost in vroege ochtendzon liefde ontvlamt weer Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op. Op welke wijze deze dag…

ik wilde je aankijken maar je had geen gezicht wel een prettig bekende stem die pittig binnenkwam alsof je de lippen net keurig strak had gestift er was geen beeld maar wel geluid ik miste de zielsinfo van je huid een bijzonder fenomeen dat als het er niet was meteen als irritante pijn gemist werd alsof er tal van dimensies…

In mijn gedachten Zijn dagen en nachten Met bloemengeur Van zoete rozen In mijn gedachten Waar wij samen wachten Waar liefde woont Met licht verpozen In mijn gedachten Met hemelse krachten Die ons verbinden In liefde vinden In mijn gedachten Waar wij samen lachten Ja samen Samen Thans gaat de zomer Voorbij als…

Onderstaand snelsonnetten vormen, zonder verdere afbreuk en zonder rollercoaster van dalende spiralen, een dubbele reactie op het hier eerder gepubliceerde sneldicht 'Hoop'... ________________________________ DOPE Is haar humor zwart, negativistisch En is haar Lof der Zotheid defaitistisch Zij grenst aan niets, haar flirt is nihilistisch…

manifestanten manifesteren manifest stenengooiers doen de rest pas hun eerste school ontgroeid de vlam erin vaderland zonder vader moeders zijn het noorden kwijt de burger laat gebeuren wat gebeurt om de naam racist te mijden betalen zal hij broederlijk voor de vijand onder zijn gelijken kostbare vrijheid ligt aan diggelen…