echt knipogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 achteraf bezien
moet je leren knipogen
voor schone ogen
leren knipogen
tegen het strooien van zand
tegen uitdrogen
achteraf bezien
voor de weerspiegelingen
en herken je mij
leren knipogen
voor de ernst van de lichtheid
onverwacht geluk
achteraf bezien
het echte knipogen
doe je op het land…
Je sprak via bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Je sprak met mij via de bomen,
groeiend achter met helmgras bedekte duinen,
sluimerend langs stille verlaten wegen,
bloeiend in plantsoenen, diepe binnentuinen.
In het geritsel van bladeren en twijgen
was helder de klank van jouw stem te horen,
maar die werd omgebogen in hortend gefluister,
werd minder vitaal, ging langzaam verloren.
Door…
Maestro, muziek!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Maria Magdalena
mysterieuze mooie muze
mag met muzikanten musiceren
In haar handen houdt zij
een hobo van hout halfhoog
haar hoofd in hoofse houding
halfomsloten door heur haar
en halvemaanvormig halscollier
over heur hemelboog
Menselijk, maar magisch
mag Maria musiceren
met maestro's Mozart Mahler
masculien majestueus Moessorgski…
Untitled
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 De mens wacht tot het laatste letterwoord het vonnis af
Wordt hem/haar vrijspraak gratie danwel levenslang verleend
Ruggespraak of ruggengraat -
krijgt hij/zij onbetaald verlof
Is hij of zij nog vrijgesteld
van wederrechtelijk vermogen
Is hij of zij genoeg voorzien
van doorzettingsvermogen
Vangt hij of zij aan 't eind
der tunnel…
dichter bij het vuur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
445 dichter bij het vuur
smeedt metalen taal aaneen
laat woorden vonken
de taalsmid verbeeldt
blaast het leven in ijzer
zijn witheet geheim
de meestersmid gloeit
hamert op zinnen van vuur
neemt taal in de tang
laat talen branden
temt gloeiende taalijzers
vuurvliegjes dansen
boven een vuurzee
zweven liefde en de dood
dichter bij het…
Ouder worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
517 De toekomst is schraler geworden,
meer afgepaald, scherper omlijnd,
het troost schenkende verleden rijker.
Het niet te vermijden eind
doemt al op, komt in zicht.
Vasthouden aan wat ooit was
kan stuk maken wat nog voor mij ligt,
dus leef ik opgewekt voort in het heden,
en als het eenmaal zover is, als ik verdwijn,
keer ik terug naar vanwaar…
Oversteken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
361 Het is leeg op de Grote Markt
De gids vertelt over vroeger
Zijn woorden waaien over
Vogels boven de daken
witte wolken, het duurt lang
voor we iets gaan drinken
In het café steken we
in elkaars taal over
naar de straten waar we wonen
en alles anders hetzelfde is
We zingen mee met de liedjes
van onze tienerjaren en toosten
op de wereld…
Zij fenikste
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 de ogen wat
neergeslagen
handen vol
friemelende
vingers
struikelde zij
over haar
woorden
die nog moeilijk
te behappen
waren met
de onschuld
in haar lach
die haar een
licht bedeesde
houding gaven
haar alle krediet
bood in het bloot
geven van de
echte waarheid
die na gedegen
onderzoek haar
gelaagde geest
zichtbaar maakte…
nooit van jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 aan de overzijde van
de stilte de overkant
van de taal vallen
grote woorden uit
onze handen
de schone is gekomen
onstilbaar mooie ogen
als sterren als wit glas
haar gezicht de maan
vaart de wereld voorbij
zachte stappen tussen
de schelpen de nacht
sluit ons in haar armen
de schone is gegaan
we leren afscheid nemen
nooit van…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 spartelt deze aarde
om haar trage as, inhalig
doch ook verschrompeld
inhaleert ze de lucht
die dik en stroperig
haar luchtwegen sluit
de mensch, van oorsprong
zeer egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
PCGD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 Ooit zag ik robots zwaaien
met hun armen
Als slangen in een scancircuit verbonden
Supersonisch snel, in split seconden
Floppen spuwend uit hun
stalen darmen
't Was uitstel van een lange executie
Van banken met hun rekening courant
Ging één dicht, dan ging d'ander aan de kant
Bedankt, communicatierevolutie!
Nog zie ik Koot staan, bij…
Wisent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Nabij het modderige pad,
aan de rand van het Noorderplantsoen,
staat, in scherpe schaduwen gevat,
de grijze wisent in 't groen.
Massief en vol intense kracht,
de kop strak naar de grond gebogen,
houdt hij roerloos de wacht,
hij kent angst noch mededogen.
Dreigend en aanvalsbereid,
door kastanjebomen in de rug gedekt,
hunkert hij naar de…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
352 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
Zonder winstbejag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
341 wij hebben
onze lessen
geleerd van
alles geprobeerd
nog is er het
genetisch streven
naar meer
macht geld
en liefdeleven
om zich
daarmee van
anderen te
onderscheiden
maar wij zijn
al uniek ons
genetisch
patroon kent
geen niet
alles is
mogelijk als wij
de voorwaarden
scheppen waarbij
elk mens recht heeft
op een erfdeel in alle…
woestenij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 (verhaspeling van ” Waar zoude ik met mijn liefde henen”
van Karel van de Woestijne)
waar moet ik met mijn liefde henen,
nu ik u niet minnen kan?
ik zie de regen wenen
bij het zinken van de zon.
op straat de vlagen kermen
alsof er iets nog reden had.
wat doe ik met die huiver
die als lust uw lichaam had?
o kon ik nog mijn ogen
op uw…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 Dit woord heeft zijn gezicht verloren,
de ruggengraat is weggehaald,
het lijf gevild, met onbetaald
verlof het hart, de adersporen
zijn droge bedding geworden
van een verlaten maanlandschap.
Wie hier gaat vissen voor de grap
vangt bot en beenderen, verdorde.
Het is de geest, de inspiratie,
die mist, spieren en weefsels trekt
over de letters…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
372 De Oekraïense aarde
vol gezegende groeikracht
dreunt onder zwaar geschut
voetstappen van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen…
Morning light
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 Theatereurovisiefestival
Per oratoria forte piano
Non ora et labora pizzicato
Eurotelevisieregistratie
Pro deo et pro domo in
de lente
Gaan douze points van 't
amateurpubliek
Naar Zweden Finland en de republiek
Der Kosovaren zonder hun talenten
Verstand op nul dix points pour
la Belgique
Maar les Pays-Bas van Limburg tot aan Drenthe…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
352 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware…