Ogen van het luipaard.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 De ogen van het luipaard
geschreeuw van kinderen
het zwart geroete kaars glas
geraas van snelle scooters
la persistenzia della memoria
love is a rebellious bird
l'ascensceur pour l'echafaud
de ogen van het luipaard
eens keken zij mij aan
jaren, talloze freeze-frames
telkens nieuw, vernieuwing
vervolgd teloorgegane
hoop en plots…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
430 Wie vraagt naar Bim de Wie is niet geboren
Aan rand van stad noch op het platteland
Van Brabant of het vlakke Vlaamse land
Als hij aan babyboomers zich
zal storen
Vraag Ali baba B en Cor zijn nuiten
En hun schijnaangezicht strijkt heilig glad
Imago van façade pleinpubliek
Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten
Heer Floppe en heer…
Paasplant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 Bezie de ficus.
Ja, die donkergroene gestalte.
Ontrolt zich pijlsnel naar het plafond.
Fiere Victor op weg naar victorie.
Zonder zijn onderdanen te verwaarlozen
voorspelt hij een fijne toekomst,
toont hij de zege van het Optimisme,
belooft hij een grandioos feest.
Ik moet de weldoener nog tegenkomen
die dat voor elkaar krijgt.
Alles…
Thee in de regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Thee in de regen
in de geur van regen
gewone thee, gewone regen
maar samen, maar vol
verwachting: raak me
raak me, raak me aan
Lippen, handen, alles
van jou, lieve lieve
raak me, raak me
fijner dan te dromen
fijner dan vroeger
te dromen, dromen
Als je wilt mag je
stil een stok de hemel in
schreeuwen, hoger hoger
klimmen en klimmen…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 er was warmte
frisse vlagen
dansten kleuren
om de eenheid
van binnen met
buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld…
Je laatste dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Als ik aan je denk.
Buiten schijnt de zon uitbundig,
binnen heerst serene rust.
Je moeder ondersteunt je innig,
terwijl ze teder kust.
Gedempte stemmen op het terras,
in de keuken rinkelend glas.
Iedereen mag nog komen,
omdat jij dat wil.
Ik zie geen tranen stromen,
de pijn blijft hoorbaar stil.
Gordijnen dansend in de warme lucht…
Adieu heer Bie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
405 In hun sektarisch clubje van Simplisten
Liet Bie met Koot hun typetjes jongleren
Na 't weekend konden wij hen imiteren
Die twee unieke taal-
neologisten
Met Koot kon hij subliem gaan persifleren
Kroop zonder iemand echt te imiteren
De huid in van een ietwat bozig man
Of vrouw, een wat zelfingenomen dame
Tezamen met die andere Veenendaal…
Pegasus rouwt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
419 Mij is
Een lange man ontvallen
Artiest en virtuoos pur sang
Hij, drieëntachtig, leefde lang
Wij beiden haalden van de stallen
De beste paarden, ik trok op
Met een volbloed satiricus
Genoot van zijn markante kop
Uniek, zo een briljant genie
Rust nu in vrede, Wim de Bie…
Elle dort...
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
482 het chanson van Francis Cabrel
vertelt ons het tragische relaas
van een ballerina die door een ongeluk
in een rolstoel terechtkwam
en met pijn terugdenkt aan de tijd
dat zij als een vlinder over het
grote toneel vloog...
in haar droom is zij weer de prima ballerina die danst op de planken van
de mooiste theaters in het land
het timbre…
hoogdravend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 je grote woord staat nooit
tussen de regels
maar altijd in het geruis
van ‘t volle daglicht
zelden een vlaag van
sombere twijfel
voor het gemak noemen we je
vergetelheid
of ijdelheid van ijle lucht,
altijd vanuit de hoogte
en je komt, tegen beter weten in,
snel ter zake
langdurig licht heeft alle tijd…
VERZONKEN SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 Het vroegere muntgeld van Nederland
rinkelde luid om mensen te verblijden.
Guldens en rijksdaalders toonden zeer bescheiden
vier woorden "God zij met ons" op hun rand.
Deze korte zin is voorgoed beland
in 't gebouw, dat hetgeen is verscheiden,
wil bewaren en kijkgenot bereiden
voor wie het oude met liefde omrandt.
Die kleine spreuk kan weleens…
scherven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 je ziet het niet goed
het leven van dag tot dag
ligt te dicht bij je
alles schuift en verandert
wat blijft en wordt vergeten
de vergeefsheid staat vast
soms wil je zo graag dat
iedereen even een
andere kant op kijkt…
In de hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
390 Wereldburgers rennen rond
Drukke parasieten in de dunne korst
van de aarde
door haar aan het werk gehouden
en in haar verteerd. Ze zweet rotting
uit haar poriën, een heerlijke geur
gezond om in te leven, maar benevelend:
sommigen denken astronauten te zijn
op ruimteschip Aarde
Bijna 800.000 kilometer per uur snel-
len ze mee met de zon…
hoezo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
378 wanneer ik me verontschuldig
en tranen mij plachten te
ontwrichten van hetgeen
van wat ik doe, zijn
mijn woorden de halte
dewelke ik aandoe en spreek
met zachte stem
: tranen zijn de waarheid van de ziel
en ik voer mijn bescheiden
betoog alsof er geen eb en vloed
bestaat, slechts een komen en gaan
van alle lot - ervaringen die ik
als…
ProRee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
361 De stichting vlinderdas en
Pro talud
Pro ree, zandhagedis en rugstreeppad
Die hebben het met ProRail
wel gehad:
'Geef ruimte aan de das en
wel acuut!
We zijn niet tegen beter treinverkeer
Maar wel voor bosbehoud
en duinbeheer'…
Restanten van de anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 nog zijn er restanten
van de anderhalfwereld in
onze tijd relikwieën als
sprookjes voor ouderen
en kinderen vergeten is
dat ook zij ooit hebben
geleefd en hun zielentaal
is opgeschreven bij
feesten en evenementen
goed en kwaad is gebleven
maar de mens vond
het sprookje een irritante
fantasie die door
machthebbers misbruikt
werd te…
Tijdspanne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Hij vroeg hoe lang
we elkaar nu al kenden
Onmiddellijk sprong ik op
om hem het fotoalbum
te laten zien van een land
waar ik geweest was,
hem daarvandaan
mijn eerste emails had gestuurd.
Ik liet de gebouwen,
de musea, het eten,
de oude mensen, de valleien,
de rivieren en de glinstering op het water
zien waartussen hij ook allemaal…
klimaatverandering voor eenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 de vijver bevriest niet.
is de eend blij dan? neen:
de eend is in de vijver.…
Grote liefde, intense pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Dat je je op een dag kon verheugen
blij was met de zon,
kriebels in je buik kreeg,
omdat de dag begon.
Triest is het buiten,
achter het gordijn.
Je hoort geen vogels fluiten.
Omdat ze er niet zijn?
Wanneer overheerst de lach?
Voel je niet die enorme afstand met boven?
Vergeet je de pijn voor een dag?
Ga je weer in geluk geloven?…