ze noemen hem Sjors; de gitaarman
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
253 hoe ze me noemen
kan me gestolen worden
het gaat om de akkoorden
de melodische lijnen
de bekoring van het oor
niet om die lamme duinmannen
noch om blij wuivende wijven
doch voor zuinige bierzuipers
gebruikte servettenschrijvers
benarde-situatie-verblijvers
bezorg ik mijn liederen
bekorend in diepere lagen
van overspoelende klanken
als…
Onmacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
324 Broederliefde heeft een mes
in de hand, soms steekt ze
anderen, vaker steekt ze jou
met teleurstelling, met boos
weglopen en je in leegte
achterlaten, vergeefs
te laten zoeken naar sporen
die je al lang zelf
vertrapt hebt
Dus moet ik wachten
Wachten of jij je ooit nog eens
naar mij toe zult keren
Na uitstel op uitstel
durf ik een…
Faëton
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.190 vader
waarom heb je mij verlaten
jij bent de zon
waar alles om draait
maar draai het nu eens om
om mij
geef je paardenkrachten aan mij
voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
254 Iemand zegt
dat het leven niet meer lukt.
Geen lijst, geen vakje,
geen score vangt dat.
We zitten,
ademen,
luisteren.
Het verhaal komt,
met haperingen en stiltes,
met tranen en zuchten —
en precies dáár leeft iets van hoop.
Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik…
KOUWELIJKE KERSTMAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
249 Een nieuwbakken hulp-Kerstman uit de Jordaan
zit op zijn slee te twijfelen of hij nog door zal gaan,
een ijzige kou doet, via zijn billen,
zijn hele lijf hartgrondig rillen,
hij had toch beter zijn thermo-ondergoed aangedaan ...…
Het afscheid dat nooit kwam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
207 De ochtend ontwaakte met een wakkerende zon door koele wind van zee
die een strandvlag liet deinen op de voorbije seconden van de dag
En klimmend door het steile zand besloop ik het moment waarop ik zag
hoe het golvende water de duintop dan plots leek te raken, waarmee
de dag begon die langer moest duren door de nacht te willen stuiten
waarin…
Sultans of Swing / Creole
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
296 Buiten is het koud en donker
in het park
de wind steekt op, er komt een bui, je huivert en versnelt je pas
je doet je sjaal over je jas
En dan opeens hoor je wat flarden
oude dixielandmuziek
je luistert, blijf heel even staan
en krijgt een warm gevoel
dat zegt, kom laat ik daar
naar binnen gaan
Het is er vol, niet teveel licht,
geen…
Van toon naar toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
247 Vandaag is er taart met een perfecte bite,
en applaus dat precies op tempo blijft.
Geen hol geklap, geen valse noot —
dit is feest in zuiver stereo-geluid.
Michael, zoon van Ton, erfgenaam van toon,
opgegroeid tussen kabel en microfoon.
Waar stilte al muziek voor je bleek,
hoorde jij toekomst in elke piek.
Pa legde ooit de basis, strak en…
Beloon (voor Gís Marí )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 In de groei gesnoeid
bijna geknakt
herpakt herboren ópgebloeid
een heus artiest
die zich niet meer in verdriet verliest
maar zijn demonen
hem laat belonen
alsof ze zijn zijn zonen.…
O tempora
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
248 O tempora mores
O fratres, sorores
O laus stultitiae
O lof der zotheid
O tijd zonder sores
O wintertale carols
O dessa o Dickens
O vidius Orfeus
O sancta Odilia
O hora est, Zeus!
O ja, de O krijg je
gratis voor niks
O heeft niet gezondigd
was in zichzelf gekeerd
liep met een grote boog
om het jaar heen
kon niets anders…
het oog van toezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 er vinden knuffelingen plaats
met bovengemiddeld
gangbare tred waarbij
het blikveld zich opent
in een moment dat
gewaarwording markeert
door het oog van de naald
over de schouder
meegekeken zonder
te kunnen weten
in het openbaar
ooit te weerzien…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
204 Ik draag een zonnebril,
niet tegen het licht,
maar tegen blikken
die snijden zonder je het merkt.
Achter het donkere glas
vervaag ik langzaam,
een schim die niemand volgt—
een schuilplaats voor alles
wat te fel brandt.
Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik…
Bio-reuzenduikboot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
175 majestueus glijdt
een blauwe vinvis door de zee
geen drones aan boord…
Thuisloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
268 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
256 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
Sinds die tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
406 We leerden het vuur lezen
en sinds die tijd ben ik omdat jij bent
We leerden dansen op het water
en sinds die tijd ben jij, ben ik, zijn wij
We leerden te zijn door de liefde
en sinds die tijd zal ik, zul jij, zullen wij zijn…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
205 op zoek naar een glimp
in de ondergaande zon
die hen toch anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange…
Jamsessies
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
325 Het is zonder meer
wat je ook van hem vindt
een bijzondere jongen
...en dat is-ie...
of hij nou dik trom heet
van johan kieviet
ard jan of keessie
van de nederbeat
bij hem spat het er af
van de eerste maten
de tomeloze drang
om muziek te maken
z'n ziel en zaligheid
offerend aan nietbestaande
achromatische ladders
op grove…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
253 Alle jaren is nu Kerstmis zonder jou,
toch weet ik nog van de keren samen.
Ze waren zoveel mooier, dan nu ik alleen
de herinnering dicht bij me hou.
Hoe kan ik niet aan jouw liefde denken
als ik een engel in de kerstboom hang,
klokjes klinken zoals jouw lach zou zijn.
Ja, dan doet het missen toch weer pijn.
Stil mijmerend plaats ik hoog…