937 resultaten.
Dierwaardige wereld
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
534 Of het God was of de mens
die het dier als minderwaardig
dacht te mogen beschouwen
laat ik in het midden van de twijfel
overal ter wereld waar
de mens verschijnt
verdwijnt het leefgebied
van de wilde dieren
dat kan nooit de bedoeling
van een schepping zijn geweest
we roven, stelen, plunderen
en de dieren delven het onderspit
we leven…
Zie ze vliegen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Ze ziet ze vliegen:
ik telde vogels sprak ze,
kwam tot honderd en tien,
zag jij ze ook,
heb je ze ook gezien?
Ik weersprak haar, joh
dat kan niet, 'k heb niks gezien.
Zo snel een vlucht vogels tellen,
heb je niet gedroomd misschien?
Het regent namelijk dat het giet
en echt: dan zie je de vogels niet,
laat staan dat je ze ze…
Schapen drijven.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
862 ze staat in diepe
gedachten verzonken
te kijken, in 't gras
op de heuvel
blik gericht op kudde
schapen en een rappe
zwart witte hond die
de schapen kundig bijeendrijft
terwijl regendruppels
haar stilaan doorweken
haren plakkerig kleven
aan haar hoofd
blijft ze in de regen staan
als verdoofd
raakt kennelijk op 't tafereel…
Shy
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 Mijn rijpaard Shy
is net zo verlegen als ik
en toch durven we wel
voor de dag te komen
ondanks onze zogenaamde
bad reputations.
Niet aaien en niet voeren
is natuurlijk een grapje,
want we zijn namelijk het
tegendeel van agressief
en bovendien afgetraind.
Shy is net zo dol op bier
als ik, vooral die uit
Haarlem, met veel haver.
Shy…
Even pauze
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 De kat onder de auto
leeft zijn leven,
ontknijpt zijn ogen
spleetsgewijs
wanneer een schaduw
in zijn warmtebron verschijnt.
Wat zal hij doen
wanneer de motor start?
Ach, ik heb nog geen haast
strijk ik me over ’t hart.…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 Ze kwamen maar net door de ballotage
waren nipt op tijd op het toegestaan gewicht
werden ingedeeld op de achttiende etage
moesten alles lopen want geen lift.
De vrouw liep om de vloeren te ontzien
gescheiden van haar man.
Dat lijkt wat aangedikt misschien
maar het gaat hier wel om een gigant.
Ze voelden zich ontheemden
tussen de betimmering…
Monkelende meeuw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
663 Was ik een meeuw, ik liet een dame hevig schrikken
door groots en krijsend op haar sjieke hoed te landen
zodat ik haar garnalencocktail in kon slikken.
Was ik een meeuw, ik scheerde over vele stranden
en boulevards om hier en daar wat mee te prikken.
Dan hapte ik een haring zo uit iemands handen.
Was ik een mens, dan zou ik dit niet kunnen flikken…
Kevers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 Strompelende kevers banen
Zich een weg door de
Starende leegte.
Verpletterende pootjes
Vinden ieder hun weg en
Verpulveren de leegte.
Eensgezind zijn zij over
De gedrevenheid achter hun
Doelloosheid.
Het begon met "laten we
Gaan lopen."
"Ja, laten we dat doen".
Nu trippelen zij over de
Leegte tot een "Laten we hiermee
Stoppen…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos
waar eens mannen van het krijgswezen
strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen
ligt een vredig ogend moeras
rondom het kleine gras- en poelenrijk
scheppen dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen…
kever
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 scherpe nagels
krassen
mijn huid
ik denk
ze is terug
maar
zie dan
de kat
klauwen
naar een kever
die in mijn schaamhaar
verdwaalde…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Op de grens van land en water
wacht het kinderpaard, gelaten.
Hoofd omlaag, manen stug
als helmgras. Ik streel haar hals
en zoek haar blik. Zij likt
mijn hand en ruikt
richting de duinen.
Daarachter is de stal
waar zij het veulen weet.
De paardenjongen tilt mij op.
We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms…
Ganzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 Ganzen, waarschijnlijk achtenveertig
boven het weidelandschap in vogelvlucht
jij gaf ze jouw dromerige wensen mee
mooi en wonderbaarlijk vrijzinnig
dat royale, gezamenlijke vliegen
hedenmiddag boven de voorjaarspolder
langs de snelweg Utrecht – Amsterdam
jij herhaalde een stemming uit het verleden
overpeinsde een door zijn menselijkheid…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
619 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een…
Tuinkruis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Jouw drie zakken
boomschors
excellence
begraaf ik
onder de mijne.
Zinken ze dieper,
vallen ze beter,
de jouwe,
die je erbij kocht
dit jaar,
dan de
zestien stuks
regulair
die ik de
vorige jaren
rondstrooide?
Je kocht er
nog drie bij
omdat het
de lading
niet dekte.
Zeg jij het maar;
welke zak
dieper daalt
op het ongewonnen…
Passer Domesticus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
594 Een huislijk musje zingend in de heg.
Haar kleintjes hoedend achter rozenstruiken.
Och, ooit vergeet ik nog haar klank en ‘t ruiken
van die liguster dauwend langs de luiken
want dodelijk ont-hegt teert het musje weg.…
Witte Paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte paarden van de zonden.
Zonder zorgen zoeken zij.
Witte paarden van verboden vruchten.
Witte paarden van verliefdheid niet vrij.
Witte paarden plukken ongebonden,
Van verboden vruchten houden zij.
Witte paarden briesen bruisend.
Witte paarden blijven blij.
Witte paarden zoeken prinsen…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
849 uitgestrekt ligt ze in dekking in een droge sloot
het fiere hoofd iets opgeheven
urenlang is ze reeds opgedreven
gevaren zijn nog steeds levensgroot
sloten en hekken heeft ze getrotseerd
vele kilometers ver hard gelopen
tot tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 Ik ben geen vlinder, ben maar een mot,
kleurloos en teer, geen schild, geen bot.
Niemand ontroerd, toen ik was opgedroogd,
niet naar vreugde, maar naar vuur vloog:
niet geliefd als een vlinder, maar bespot.
Ik ben geen vlinder, ik ben maar een mot.
Maar met een lijfje zo trots,
vergeet ik dat ik een vlinder had kunnen zijn.
Want dat voelt…
Eendenruzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
604 Ze hebben bonje, ongekend
Borst tegen borst aangeklemd
Pikken mekaar temet overhoop
't Zijn de vrouwen, die lopen te koop
Ze maken kabaal, oorverdovend
Tot bloedend toe, hoe banaal
Twee mannen vechten om een vrouw
Waar is nou de eendenmoraal?
Ver te zoeken…
Het verstandige dier...
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 Eén diersoort, Homo sapiens geheten,
raakte van de natuur verlost. Logisch.
Mensen begrijpen wat dieren niet weten.
Mensen weten wat goed is en wat slecht.
Ze weten wat liefde is en wat nijd.
Wat onkruid en wat ongedierte is.
Zonder wapens kunnen ze niet leven
vanwege de onvermijdelijke stammenstrijd.…