de muur en het scherm doelwitten van denken gezochte ferme woorden doch zij bekoren niet doen verloren aan in dit onzeker bestaan ik kom niks tekort als het over liefde gaat maar leven bestaat uit meer en dan heb ik het niet zozeer over mijn eigen problemen maar over het claimen van de toekomst van de wereld van levens…

Er is geen antwoord op de lethargie die uit jouw schizofrene verveling straalt in de verwarde melodie van het zwijgen dappere nieuwsgierige Kolibrie je bent op zoek naar verse nectar in het diepe hart van een zoete bloem jezelf als centrum van de wereld in het schimmentheater van gisteren door uitgewoonde droomavonturen het dwangmatig…

Het licht der sterren in dit sprankelende firmament, zichtbaar verleden dat zich hecht aan het huidige moment. Waar sterrenlicht straalt wordt duisternis verzwolgen, en lichtpunten in dit heden blijven ons zwijgend volgen. Zij verzachten het leed als balsem op een wond, zoals ook onze eigen ster ontwaakt in gouden morgenstond. Toch…

Luister Atlas, ouwe makker ik moet je wat vertellen jij draagt dan wel voor straf die hele aardbol op je nek maar ik was ook de minste niet al in de wieg had ik geen weet van al m'n onvermoede krachten in mijn jonge jaren wurgde ik met speels gemak de grootste slangen ik was een echte robbedoes een schobbejak Maar toch hield ik, mijn…

*006* De wereld flikkert geen licht verteerbare blaadjes naar binnen, noch daar buiten -waar ook geen ziel huist. Alleen het onbesuisde niks luistert indachtig, nauw, als de traag druppelende dauw op de ochtenden waarop wíj wachten, voor bij de poorten als uitgefaseerde rozen. ‘Sta op, sta op!’ Ik hoor het mijzelf uitstoten…

Storm raast door het raam ik sluit mijn ogen heel zacht adem brengt de rust De wereld dondert door de open ramen, een storm van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert. In deze leegte hoor ik pas fijne nuances, het fluisterende suizen van mijn eigen bloed. Niet langer…

Zoveel vuren branden wereldwijd die ik alle helaas niet kan doven mij ontbreekt die vaardigheid maar je kunt mij echt geloven want wanneer ik onraad ruik ik dat luidkeels zal proclameren vooral in ’t geval van machtsmisbruik opdat ieder hopelijk zal leren hoe vuur en vlammen te beheren die door een schreeuwer zijn ontstoken als hij…

Wellicht was ik liever onzichtbaar geweest als een kangoeroekind voorgoed in de plooi van zijn springende moeder Maar zie, op een dag ben ik buiten de ring, de vliesdunne breekbare cocon getreden langs de smalle oevers van mijn naam die mij niet verlichtte maar ons verplichtte tot een spannende bedding om die ene wereld…

Wat me in de wereld opvalt is belangrijk: ontevreden gezichten op straat behalve de mannen die me onderzoekend bekijken wanneer ik hen iets vraag Zo zag ik blije mensen en veel vrouwen met een kinderwagen mijn gedachten weerspiegelen toen ik zwanger was, en zag ik borden Huis Te Koop toen we gingen trouwen Buiten zie ik beelden uit…

Gisteren was de lucht voor het eerst schoon. Geen mist, geen ruis, alleen de rauwe uren. Ik tel de dagen tot april, wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren: een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd. Ik ken een plek aan de noordkant, waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon. Daar gaan de poorten dicht met een geluid…

ik liep door kamers waar ik mezelf vergat tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn ik droeg maskers die goed pasten tot ik merkte dat ik eronder stikte ik zocht mezelf in anderen in hun ogen hun dromen hun goedkeuring maar ik vond alleen stilte en in die stilte vond ik eindelijk mij niet perfect niet af maar echt en dat is…

‘t Winterde toen zij naar buiten schreden. De blauwe vreugdekoepel, bloemengeur en vogelzang zouden hen begeleiden, stappend naar het einde, de laatste deur. De bruid, zijn witte maagd, ongerept als boomsneeuw in de morgen reikte haar slanke meisjeshand tot gewijde overgave, volmaakt akkoord voor hun vliegdans van dolle vogels, opdat hij…

Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

- CETERUM CENSEO - Overigens word ik onderhand de egotripperij van mannelijke tronies waarmee ons eerzame gewetensvolle en onvolprezen verzamelzangbundelplein voor elck wat wils (mits van voldoende niveau en staalhard kaliber en minstens tien karaats edelmetaal) wordt ontsierd, behoorlijk zat. Waren zij Adoniskopieën, borstbeelden…

Zo en niet anders prijst de vreetzame middenstand zichzelf in 's lands hoofdstad aan het mokum van de jordaan en ver daarbuiten in welig tierende fantasieloze dominokeukens in lichtgrijze grachtloze fastfoodketenpanden wel heel iets anders dan dat eeuwig gezeur van drijfzand in modder dat zichzelf aan blijft staren een spaanse…

Eens lieten rondom en door Beetsterzwaag melkbussen opgewekt hun rammelgeluid horen op boerenkarren, die vrijuit zelfbewust voortreden, hossend en traag. De heilzame witte drank stroomde gestaag begeleid door stoomgeblaas en -gefluit, d' Olterterper zuivelfabriek in en uit. Binnen haar muren arbeidde men graag. Tenslotte verdween dit gezegend…

Met aktentas op schoot spreekt een man mij over nut en voordeel aangaande verzekering omtrent brand, storm en schade allerlei. Zijn gezicht: ogen van nat glas en ruw geweven huid, blauw perkament. Misschien door de kou gelopen? Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer. Van het glas voor zijn neus slokt hij water. Zo loopt het onderhoud…

Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

We zouden bijna vergeten hoe het grootste muzikale genie voor de elites van toen en de wereld van nu vertoevend bij goden in de boog van de hemel gevierd in zijn jeugd als een wonderkind aan de hand van zijn moeder en reislustige vader in zijn laatste dagen tussen hemel en aarde als sterveling kwijnde arm en gepijnigd stierf…

Wat ergens een collega om niet te blijven steken in dilemmas nodig heeft gevraagd of opgemerkt door een ander, regelt het grote hart dat ons voedt in de symbiose van mens en aarde, de samenwerking van bedrijven in de wereld - onze Ubuntu, gericht op ons voortbestaan en een goed leven voor onze kleinkinderen zonder piraterij en kolonialisme…