blijven schrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
599 Iemand vier seizoenen missen
van vroege ochtendkilte tot
winterslaap in smeltende stilte
Tussen veren in het nest van
hoge dromen broeden verlangens
in de loop van uitgestelde woorden
Halen eksters hun snavel op voor
dof mits-en-maar metaal
zij verstaan de kunst van het wissen
Welke pen blijft schrijven in tijden
van missen als…
schitteren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
466 zon en zee
kunnen niet
zonder elkaar
zonder elkaar
schitteren ze niet
tijdelijke
wederzijdse
verblindingen
nemen zij erbij…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Vervreemd is niet hoe we
onszelf ervaren, althans
niet bewust maar de band
met onszelf raakt vaak
verloren in de jacht naar glans,
rijkdom of glorie, zo lastig
te vinden in de kadans
van de dagelijkse routine,
terwijl succes onderhand
wel het doel van dit leven,
waar iedere dag op de balans
positief moet uitslaan zodat
onze energie godgans…
CADEAU VOOR KERST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Doffe ellende voor een ongelukkige man uit Zierikzee,
met z'n verlanglijstje voor Kerst zat hij echt in de puree,
hij kreeg geen enkel geschenk, tot z'n spijt,
want omdat hij aan een dwangneurose lijdt,
moest elk cadeau beginnen met een Z en eindigen op C ...…
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 in de ether klonk een stem
een eigen geluid en melodie
een pionier met visie
een man vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor…
[ Mijn liefdeswens denk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Mijn liefdeswens denk
ik de wereld in: breng mij --
jou in mijn armen!…
over fietsen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
601 leid je fiets de modder in
houd het stuur losjes vast
of laat het met één hand los
vertrouw op je lijf
niet te veel denken
geen afleiding nu
bij hobbels en bochten
die komen gaan
verdwijnt de modder vanzelf
het is niets meer of
minder dan weerstand
die niet de beer of de hond
maar jij op een eenwieler
of circusfiets
aanvaarden…
Song of the wind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 In de stem van de aarde
niets dan Todesruhe
boze buien huilen
in de winterwind
hoor hoe stormvreugd
van een hemelpad zingt
vogel van vrede
over de regenboog
naar onbeschreven wit…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
508 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
552 voor een moment zag ik haar
de zon door het raam
ze raakte me aan, ze raakte de zachte kant van mijn ziel
het heeft nog geen naam, maar het was een warm gebaar
een ander speelde met het hart van een kind
plotseling was ik even in de war
of was ik het die het verleden aanraakte
ja, dat moet het zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen…
Ploppen en plokken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
404 Schijnbaar uit het niets
ploppen en plokken
er geluidjes van een begin
in de poel van mijn gedachten
atomen waarneming
in de oneindige leegte
van mijn bewustzijn
mijn universum in het multiversum
door elkaar schietende beeld-
deeltjes die zich verbinden
tot samenhangende gedachten
Ik kneed, meng en buig ze
tot ze glimlachen…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
518 Adem van de lucht
wortels in zachte aarde
leven ontvouwt zich
Stem van de aarde, diep en resonerend
een lied dat reist door wortels, stenen en tijdloze golven.
Ongehoorde melodieën fluisteren naar mijn breekbare en kwetsbare
ziel; een voortdurende resonantie van het oeroude, dat zich als schaduw onthult.
Wind spreekt in fluisterende adem…
nieuwjaarsmijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.711 mijmerend kijk ik door mijn wimpers
naar wiebelend en draaiend de wereld
dan richt ik mijn blik naar binnen
waar rust en stilte mij begeleidt
stap voor stap tot stilstand komen
mezelf de ruimte en adem gevend
zoek ik de vitaliteit in het moment
om bewust te kunnen blijven leven
wat zie jij, als je dat ook zou doen
is het ongemakkelijk en…
STORMVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 In de razende nacht
brullen golven luid vol schuim
doen het grote zeeschip
wilde steigerdans maken
in de gerieflijke hut
ligt het reislustige echtpaar
naar en draaierig
rusteloos woelend op het bed
hun peuter gniffelt
om pa´s en ma´s geklaag
prevelt onhoorbaar in zichzelf
de zee heeft het hoogste woord
maar praat steeds gedempter
wel…
hemelpad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 oorlog en geweld
‘k zie ellenlange rijen
op het hemelpad
schenk hén de eeuwige rust
en óns de zachtheid…
Todesruhe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
587 Hij gaf niet zomaar op de levensgeest
Liep tegen verpleegsters uit te varen
Leek wel een viswijf dat een reus moest baren
Een hele hotemetoot was hij geweest
Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan
Een naakte dame gehuld in bontjas
Bezag de ellende die hem eens was
En is met de stervende aan de slag gegaan
Zij was de geruststelling…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Er vliegt een vogel
hoog in Pruisisch blauw
tussen witte
goudgerande wolken.
Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
vonkenschietend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.063 dit jaar
zal ik je geen gelukkig nieuwjaar wensen
ik wens je een gelukkig nieuwleven
nieuwe schoonheid
een nieuwe liefde
een nieuwe zon
in gouden schittering
ontvouwt jouw oude boot
zijn jeugdig hart
ik wens je
voor de rest van je nog lange jonge leven
een leven
vol vreugde
vol geluk
een leven
zonder zorgen
zonder ziek zijn
zonder pijn…
van harte vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 van harte hartelijk
brengt jou vandaag de tijd
een glanzend gouden kroon
die jou de verhalen vertelt
van toen geluk gewoon was
al schrijnen soms de dagen
bij gekoesterde herinneringen
aan een vol en rijk leven
vol vreugde en kabaal
met jouw gulle lach als brug
van toen naar wat nog wacht
geef jij een warmende kracht
aan wie jou en…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 De oeroude plicht
voor elkaar te zorgen:
er kwamen belastingen van
dus moesten we leren tellen
Hartstikke leuk, we tellen
stoeptegels en knikkers
de kaarsjes op de taart
en het geld op onze naam
We begrijpen de wereld
en delen alles netjes in
jong en oud, arm en rijk
(hokjes die met ons meegroeien)
tot de getallen te groot worden…