Dank aan Hem die heel dit grote wonder schiep het grote wonder waar wij op mogen leven het wonder waar Hij alles tot leven riep het wonder ons in bruikleen gegeven. Als rentmeesters heeft Hij de mens aangesteld te verzogen Zijn paradijs, Zijn aarde maar helaas was de mens daar niet op gesteld hij was te dom en kende niet de waarde.…

en als ik overlijd, sluit dan eerst mijn ogen voor het licht van de wereld en kijk daarna dan eventjes voorzichtig in mijn mond want alles wat jij graag nog had willen horen maar ik niet durfde te zeggen, ligt op het puntje van mijn tong…

Als de zoemer gaat is het voorbij het naseizoen van indian summer liefde op bronzen vleugels van melancholie als kaleidoscoop in een kakofonie kleuren van de herfstzon die mijn hart doorkliefde Is zij nog steeds of niet meer van mij?…

er ligt een lange weg te gaan die honger met brood verbindt langs stadslicht, hemelbogen en schaduw, ter aarde geworpen een kalf huilt als een geit geen omtrek in de verte te zien soms waait tederheid voorbij op de tast, zoals dat hoort de omstandigheden moeten hun samenloop nog vinden op afstand maar onafwendbaar zoals hop en bier…

De honden ruiken aan gevallen blad en mos -- Ze jagen niet meer.…

Regen op ramen kou kondigt weer gevoel aan van einde zomer Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige hemelsblauw vermindert waar de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing. Nog even heerlijk genieten van groene ritselende bladeren die zich laten…

een warme herinnering de wollen trui die ma voor me breide…

wij waren niet van de grote gebaren eerder van de kleine geheimen die wij vaak samen deelden een verholen gniffel of het begin van een samen wetende genietende lach de bijna stiekeme strijkjes in het voorbijgaan met woord of hand die net uit het verband kwamen van de werkelijkheid onze wereld heeft zich nooit afgezet…

Weet je, nog nooit was ik zo gelukkig gelukkig geweest als die ochtend toen wij op een strand liepen, een strand zoals hier Het was herfst, toen het mooi weer was een seizoen dat alleen in noord-amerika bestaat men noemt het daar indian summer maar eigenlijk was het ònze zomer Je leek in je lange jurk op een aquarel van Marie Laurencin…

Het liefdeshart wordt onrustig nieuw lentelandschap stelt zich voor heldere liefde kondigt zich aan ook de kapitein op de rivier laat van zich horen met haar vrouwenlichaam als grote ziel aan stuurboord slechts gekleed in boxershort spreeuw in de storm het houdt me zo van de andere dingen af die intrigerende kleur van jouw Russische…

Aap noot mies wim zus en jet Kleuterzang in alfabet Jet klaagt nood zus moet naar bed Noot vindt aap te hard en vet Wim is 't zat vindt het maar pet Mies is ook - graag zelfs! - aan zet Zingt zij liever een sonnet Houdt ze meer van een courget Denk niet dat ze 't daarmee redt Als aagje deken wolfje bet Meesters oog maakt paarden vet…

Heerlijk, geen geluid, het tapijt is dik, ik loop -- nog eens heen en weer.…

Alsof de wind je laat fluisteren zachtjes wiegend of met krachtige vlagen waar dierbaren bijeen, in tranen en gedeelde smart naar jouw leven luisteren lijk je met lachende ogen van het leven lief te zeggen het is goed, ik ben hier heb elkaar lief, maak plezier de wind ging liggen tijdens gedempte snikken bij een laatste lied het was…

Daar ga je los van het leven je valt vlak voor mijn voeten Je kleuren verraden je verhaal Licht en donker had ik je eerder kunnen ontmoeten? Nu je mijn aandacht hebt geen hoogte, maar wel diepte kent bewonder ik je des te meer gevallen blad De herfst bepaalt jouw lot Je mag met duizenden tegelijk ons weemoedig maken We hebben je…

het ritselt tussen rotte bladeren takjes knappen op het pad nog nemen bomen hun zonnebad in de schuin- staande zon waar de eerste nevel zijn laatste reis van dit seizoen begon om morgens weer te landen tussen de koeien op het wit bevroren gras wil melker…

Belangrijk is het niet   of wij in God geloven  Vast staat immers toch   dat Eeuwigheid bestaat Wat maakt het ook maar uit   wat mensen steeds bedenken Want zeker is dat men bij dood   deez’ aardkloot echt verlaat  Veel verder dan de maan   is nog geen mens gekomen En nu we met z’n allen naar   de Filistijnen gaan Is plots het eind’ der…

Zullen we nog één keer uit de aronskelk drinken? De amechtige man achter ons laten. Van het karmozijn eten. Omdat het rood en zoetig is. De vrouw met de wandelstok ontwijken. De bergpas volgen. Naar waar het wreed en onherbergzaam is. Nog één keer bij de bruine beer gaan slapen. Omdat hij groot en harig en krachtig is. Laat ons dan gehavend…

Verslavend het lezen van gedichten bedenksels, wat ieder bedacht waaraan dacht, hoe onze breinen, hoe onze harten werken door wat in beslag, wat laat ons domineren En dan het naar buiten brengen zorgzaam, ingespannen als een baby in box, eerst liggend dan zich ophijsend aan spijlen woordjes probeert, produceert herhaalt en…

De bolle aarde is van zichzelf zonder strepen zonder grenzen in het oneindig niets ontstaan zo spontaan op eigen kracht uit chaotisch gas dat was nergens stonden ook de lijnen die men later had bedacht materie klonterde wolkend samen en nam vervolgens vormen aan bollen draaiden in het rond voor verzet in totale tijd zonder streep…

je zegt: we zijn niet alleen hier zijn ook degenen die er niet meer zijn zij zijn erbij als we slapen spreken denken of zwijgen ik zie je gezicht ingelijst onaanraakbaar dichtbij je ging me voor ik ben bijna voorbij…