in jouw horen en zien ben ik vergaan nog wat oude delen en fundamenten zijn blijven staan ik ben geraakt met zachte hemelse krachten die mijn gedachten richten op jou als middelpunt dit ervaren is nog spannender dan geboren worden in een wereld die met onze liefde naar volmaakt zal groeien in een wereld als gemeenschap en…

Ik ging naar hem en hij naar mij om, om Eerst naar een film die hilarisch, gek Daarna naar de Bazaar in Beverwijk Op laptop had hij ook een filmpje, kijk! Maar in de trein? Nee! We zochten op de markt naar ‘n port’monnee en kochten er één alletwee ‘k Maakte filmpje van Boliviaan die panfluit speelde achter kraam Hoewel al één gekocht…

Ik sta op, de dag waait me toe, laat me samen -- vallen met mezelf.…

is een gedachte lijfelijk aanwezig in het lichaam zoals een boom in de wei? betreden we onbekend terrein bij elke verbazing dansen voorspelbare wolken op onbeschreven hoogte ligt er adem op daken dichter dan mist ijlen woorden na achter omzoomde muren wachten en vergeten we met de wijzers mee bewaren we onszelf en alle dingen…

Uit nieuwsgierigheid breek ik het glas, dan blijkt het -- een alarm te zijn.…

overlijden het lijden overstijgen…

een strak gaaf profiel eenzijdig verlicht met donkerscherp contrast snijdt wind en regen onbarmhartig af de kin wat geprononceerd houdt de armslag in de schouders keurig in balans zonder de nek met lichte druk naar beneden te buigen geen hoogmoed is er te bekennen in de blik die verder kijkt dan de horizon reikt de aanwezigheid…

Papavers in al hun rode kleurenpracht, Gewild door mensen, hunkerend naar pijnstilling en troost. Klaprozen, symbool van hen die vielen op de slagvelden van weleer. In al kun kleurenpracht bloeien ze vandaag ook weer. Ze markeren geschiedenis en hoop op vrede. Nog een lange weg te gaan.…

Helaas, de moeder aller oorwurmen nam zijn -- hersenen over.…

een haiku is het geschenk van de natuur door de dichter gestoken in het kostuum van de taal…

waar nu je ogen wonen heerst rust weg zijn de snelle vlagen die jouw mimiek niet konden dragen en andere kijkers onrust gaven rust heeft jou goed gedaan ongedwongen heb jij je leven ingericht dat is te lezen in een gezond blozend gezicht met een helder klare oogopslag de resultaten van je lange benen loopsessies spreken…

‘k Zit aan de kade hoor ‘t water kabbelen de witte stenen eronder lijken te wiegelen Een bootje ligt aangemeerd glinsters glinsteren op golfjes Wat mensen lopen langs, de taal die ‘k mooi vind, hoor ik maar die ik niet versta, wel flarden. Rechts op de heuvel liggen witte huizen met langgerekte rode daken, het ford bovenop triomfeert…

Als wolken drijven soms mijn gedachten voorbij verbeeldend en vrij…

We zijn slechts met een handjevol miljoenen Van oudsher een tweewielerrijwielland Een scootmobiel, een fatbike meer of minder Geeft dat veel lucht, of slechts verkeershinder Voor fietsers in een molenpolderland? We lopen enkel nog op kunststof schoenen Op sneakers, met een plastic onderkant Zoek het maar op, in wolters of in koenen Echt…

We zeggen niet veel, want we hebben elkaar al -- dromend begrepen.…

er wordt ons alle vrijheid beloofd in het immens groot keuzeland jij bepaalt je doelgebied waar de verbindingen al zijn gelegd er is dan nog een kleinigheid dat niemand je ooit heeft gezegd leer jezelf kennen weet dat dat het fundament van je keuze zal worden het houvast in beslissing zal zijn zeker waar leiding lang…

zestien jaar - wat een mooie tijd op de drempel van volwassen zijn niet meer kind en nog geen man een nieuw leven vang jij nu aan je eerste liefde geeft betekenis aan het dromen over morgen terwijl je naast elkaar liggen mag samen lachend elkaar verstaand met net nog het examen gedaan is nu dan het wachten op de dag die als student of…

---------------------------------------------- ---------------------------------------------- Een kleine vrachtwagen rammelt en remt: vijf werksoldaten starten de machines, hameren in putten, vreten koffie en tabak Mager onkruid verlangt stilletjes naar de platonische kus van de zomer. Van god verlaten mensen lopen door de regen, langs muren…

Toen de hoop uit Pandora’s doos ontsnapte werd zij een geschenk van giftige aard Met jouw lichaam gekist tussen zes planken vervloog de hoop Het leven gleed uit je gezicht je naam werd in hardvochtig marmer gegrift Hij heeft nu rust mompelden zij die achterbleven voor anderen een illusie zonder leven…

Schrijver en tekenaar treffen elkaar in een zaal vol schone werken: hun levens en kunst waaien samen over de wereld.…