Een foto, die dag werd ik achttien jaar Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders En mijn verloofde was er niet; heel naar Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders Een foto, die dag achttien jaren oud Ik staarde wat weemoedig naar de rozen En draaide aan mijn gladde ring van goud Ze waren rood en hij had ze gekozen Opa's en…

ha... hele oude vrind wat is het lang geleden dat we deden wat we deden in de schaduw... uit de wind o ouwe, ouwe rot waar is die tijd gebleven toen we nog memoires schreven als engel en jonge god en... oude vriend van mij weet jij van al die uren nog het fijne van die kuren op zo'n snoepreisje voor…

(naar Gertrude Stein) een fiets is een fiets is een fiets... maar dan wel met twee wielen…

heel dit leven is een pogen iets te stamelen iets te schrijven in simpele taal over drijvende wolken blauwe rivieren in slapende verten alles is te hoog gegrepen heel dit leven is een pogen iets te verstaan van de vrees iets te begrijpen van stemmen die verdwijnen het zwartste van de nacht alles is te hoog gegrepen heel dit…

Lieftallige zuster van schuim en van as Ik zeg met een golf en een snik in mijn hart Wij zijn niet van 't zelfde laken een pak In mijn bloknotehut ben ik en luister De vele geluiden die ik hier hoor dringen niet tot mij door, kunnen mij ook niet deren Gedachten die ik denk en vanzelf arriveren Verwijlen een wijle, keren weer…

Een gedicht: de punt van de staart van een kat die -- al de hoek om is.…

Voor meer tekst over windbuilen en afzwaaiers verwijs ik u graag naar het hapklare snelsonnetgerecht dat De Woordenaar ons hedenochtend bij wijze van ontbijtservice heeft opgediend _______________________________ Juist daar komt het palaver bij elkaar Men heeft met zware denkkrampen te kampen Verschiet zijn kruit dat aanstonds zal verdampen…

als kind wist ik al wat ik miste toen ik voor het eerst iemand echt in de ogen keek een moment dat ik nooit vergeet omdat wij die blik samen deelden in deze uithoek van het universum jij die mij voor het eerst iets van mezelf gaf het diepste besef dat wij deel zijn van dit geheel dit bewustzijn delen de volheid van dit gevoel…

ze vertelde over haar gevangenis ze vertelde het drie keer in de hoop dat men begreep dat ze door haar dwang alles drie keer zeggen moest ze vertelde het drie keer in de hoop dat men zou horen wat ze zei en zou begrijpen waarom ze zo vaak treurig was en zo zelden blij ze vroeg het drie keer in de hoop dat ze zou krijgen wat ze vroeg…

Haar tuinhuis is haar houten huid Zij voelt zich daar geborgen Komt er tot rust verwerkt en duidt Zij kan zich er ontzorgen Haar tuinhuis is haar tweede vel Zij kan er contempleren Haar energiepijl stijgt er snel Dankzij wat ganzenveren Haar tuinhuis is een Lady Cave Zij vindt er inspiratie Wordt introvert en voelt- ik leef En…

naderend het tijdstip maar nooit voortijdig ligt er een weg in ogenschouw af te leggen zoals platgrondelijk beschreven op stafkaart, in dubio, tevens weerlegbaar hoogpolige grenzen te ontregelen te doen aanschreeuwen en hierin afdoende slagen…

Mijn naam spreekt van de nonsens in de boeken het is daar waar de zombie toe behoort hij is, net zoals ik, van eendere soort alsmede het gehalte van de braakvis die ongewerveld kieuwloos zonder smaak is Nog onontdekt, volgens de evolutie in dubio omtrent zijn constitutie drijft hij al minstens tien miljoen jaar mee incognito in olie, zelfs…

Bazuinhard en triangelfris bezingt ze Heftig intens en warm innig haar leven Geluiden uit een zeestad in groen golvend land Kerk en moraal sporen er in goor verband Ze heeft als kind gruwelijk geleden Haar nu kolkt van een schrijnend verleden In een land vol van dans, woord en muziek werd speelsheid lang wreed paaps verziekt Een prins zong…

Ze had hier willen uitleggen hoe het is om in jouw tuin te staan maar het leven knakte jouw stengel vergankelijkheid verwelkte jouw bloem en in de nacht wanneer de geuren tot leven komen in de zilte wind ruikt ze jouw fleurige rijkdom alsof je nog altijd staat te bloeien onafhankelijk van tijd of ratio simpel in jouw mooiste kleuren…

Haar donkere strelende ogen hadden een diepte, waarin ik niet durfde af te dalen, uit angst mijzelf kwijt te raken, er voorgoed in te verdwalen. Ze loste op in wind en regen, maar bladerend door mijn geheugen kom ik haar toch steeds weer tegen, alsof ze leeft buiten de tijd, elke dag van mijn bestaan is vol van haar aanwezigheid.…

Leerzame boeken zijn voor kinderen, onze -- beste leraren.…

Het wijde moeras heft veel ruige eilandjes, waarop eenden stil en ongestoord hun kuikens opvoeden en beschermen. De reine poelen, vol vrij leven van dieren, hebben onder zich een zeer lange buis, waardoor fel bijtende vloeistof stroomt. Ongehinderd, zonder iets te bederven, gaat het venijn voort door de dichte pijpleiding naar de stad…

er was een lief patroon in elkaar begroeten geen officieel formeel proces maar een warm ontmoeten met elkaar in de ogen kijken en dan verbaasd naar je nog steeds jeugdige uitstraling geen woorden maar een licht hakkelen door zoiets gaafs en verrassend in iedere keer hetzelfde ritueel zonder spoortje gewoonte in een zo pure verbazing…

Gedachtegoed van de Messias Hangt zij nog steeds ten dele aan Een Christen is een rare pias Doet goed, kan over lijken gaan Alom bekend met tien geboden In wezen zeer universeel Want ook bekend bij nog meer goden Noem je zoiets spiritueel  Het hebt u naaste toonbaar lief Gelijk uzelf, ga niet begeren  Wat hij bezit…

Wie nooit zijn tong uit- steekt naar zijn Dichterstatus, retourneert kritiek: die betreft altijd de ander. Die heeft kritiek op zijn Ziel geuit.…