3.783 resultaten.
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
304 Een wolk drijft alleen
boven dansende bloemen
stilte vol lichtheid
Als een wolk alleen reis
ik langs heuvels en rivieren, tot plots
mijn oog gouden narcissen in de wind ontdekt — een
gezicht van dans en schoonheid onder bomen, beschut in hun boog.
Fonkelend en vrij stralen
ze als sterren, langs oevers waar tijdloze
stilte het water bewoont…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
226 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
209 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
294 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
267 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
498 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.
De zee trekt en duwt als een kind
dat te…
Schuttersveld blues
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
487 de oude vijver
uitgesproken podium
voor kikkers in love
in het hoge gras
trilt een klinkend kikkerkoor
zang van hoog naar laag
chansons de regret
van niet gekomen liefde
liedjes van verdriet
blazend verlangen
gekwaakte lamento blues
qui embrasse qui?
wie kust de kikker
rondom de oude vijver
van het Schuttersveld?…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
360 Bloesems dwarrelen
als vallende gedachten
in de ochtendlucht
De bloesems openen zich in
stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar
draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen
als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong.
Langs de rivier glinstert het water
als bewegend glas, maar aan de rand kleven…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
314 We voelden druppels
terwijl het blauw en droog
Keken omhoog en zagen
‘t smalle blad van wilgen
waarop diamanten lagen glinsteren,
verkoelend in de hitte
In ‘t meer regende het
drup voor drup
Ik stond met open mond
om op te vangen hoe de smaak
Ze vielen in mijn nek,
op handen, armen,
niet in mijn mond
‘k likte mijn polsen af
Als er…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
290 De zon zei:
"Dit is zonneklaar!"
De kleine eikel lag er onhandig bij
door een vreemde vogel uitgekotst
dit alles guitig gade geslagen door een luie uil.
"Niets is helder als de zon, de zon
niets dan een felle flits in de lucht
- 's nachts zijn er duizenden
zoals jij -
niets zo helder als het water
klaterend in beken, het bekken…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
386 Aarde ademt zacht
bomen fluisteren hun pijn
stilte spreekt in rust
Ik voel de aarde ademen
onder mijn blote voeten, een trage hartslag,
een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt
haar pijn te begrijpen— zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.
De bomen buigen niet alleen
voor de wind die hen kust…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
776 Een vlinder schildert
haar meesterwerk vol bloemen
in ontluikend groen
In de ochtenddauw, waar het licht
voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en
onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.
Hun geur vult de open lucht, zacht
en onvergetelijk…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
558 Licht als een zuchtje
boomblauwtje fladdert voorbij
het bos ademt mee
Lopen waar bomen ademhalen en
het licht door de takken danst, waar de geur van
aarde mijn gedachten tot rust brengt. Elke stap verzinkt in de zachte
omhelzing van mos, en in de verte zingt de wind een lied dat niemand ooit vergeet.
Hier spreekt de stilte luider dan de…
De mier.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
408 een mier zo klein en altijd druk
snijdt bedreven haar blaadje stuk
colonnes in een streng patroon
marcheren van pad naar boom
ze trekt en sjouwt door weer en wind
met kracht en trots die niemand vindt
geen taak te zwaar, geen drempel te steil
bouwt een wereld voor het mieren heil
haar bestaan in teamwork groot
zwoegen en dienen tot in de…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
534 Vleugels flitsen snel
zang weerkaatst in de ochtend
liefde zweeft omhoog
In het zachte ochtendlicht,
waar stilte nog regeert, draaien ze omhoog,
vleugels die de ruimte breken. De mannetjes tonen hun kleuren,
een unieke dans van pracht, hun zang vult de morgen, een oproep die blijft steken.
Elke beweging spreekt van
verlangen, de vrouw…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
476 ik voel het aan mijn benen
de winter is verdwenen:
ze zijn maar aan het swingen
of huppelen of springen
ik voel het aan mijn oren
ze zijn niet meer bevroren:
ze horen heel wat kelen
een vogelwijsje kwelen
ik voel het aan mijn armen
de zon staat ze te warmen:
het…
Mijmering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
492 Een pad
Besloten in
Groene hoge hagen
Een stap, een steen, stilleven langs
De sloot
Sta stil
Geruisloos daalt
Het zachte hemelsblauw
Traag in avondschaduw als een
Vlinder…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
567 Er staat geschreven
geen voorjaarsbloesems plukken
wind kan niet lezen
Haar zachte geur vult de lucht met tedere
vreugde. Een intens palet van kleuren kleurt de wereld, een
zijdeachtige pracht. Haar irissen glanzen in het licht, fonkelend als sterren
in de nacht. Ze houdt mijn blik gevangen, omhuld door het ontwaken van het seizoen.
Mijn…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
338 Sneeuwklokjes buigen
in meedogenloze kou, ze staan daar
hun bleke gezichten naar beneden gericht.
Misschien zijn het rouwenden zonder tranen,
om wat voorgoed voorbij is
een jaar
stilzwijgend begraven onder de sneeuw
een verdriet te diep voor woorden.
Of misschien zijn het opstandelingen,
uitdagend in al hun broosheid,
demonstranten die…
Opgewonden blaadjes
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
285 wij hopten van
bloem tot bloem
lieten hun mooie
harten leeglopen in
zoet bedwelmende
geuren en kleuren
wij dronken
schoonheid in
werden samen
een in zinnen zo dat
opgwonden blaadjes
geexalteerd wuifden
in het voorjaarsfestijn
dat wij deze dagen
vierden met de wind
die onze namen riep voor
een kleine presentatie
met bijen en vliegen…