inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over overlijden

1.418 resultaten.

Rouwmaand

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 113
december is de ultieme rouwmaand elk gemis doet extra zeer die dagen waarop je voorheen bijeen was en weten: dat komt echt nooit meer.. december is de ultieme rouwmaand want hoe moet het verder nou.. eerst de dagen maar eens door daarna januari kou een nieuw jaar begint van voor af aan een nieuw jaar zonder dierbaar jou..…

nooit meer

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 184
hier in dit oude huis val ik altijd maar uit het paradijs hier nu in dit koude huis waar de houten deur slechts kreunen kan waar ik altijd maar wacht roerloos wacht op jou hier in dit lege huis waar ik altijd maar zing tranenliedjes voor jou hier nu in dit koude huis waar liefde als een schim altijd door de kieren schemert…
J.Bakx10 december 2023Lees meer…

[ Meteen bij je dood ]

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 55
Meteen bij je dood weten vrienden eensgezind -- wat voor mens je was.…
Zywa8 december 2023Lees meer…

[ Ik was er niet bij ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 42
Ik was er niet bij, maar mijn fantasie ziet het -- opnieuw gebeuren.…
Zywa7 december 2023Lees meer…

in herinnering

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 104
als trommels galmt jouw lach mij gul door het hart en hoofd vandaag hoor en zie ik jou weer in de zoete geluiden van de dag vandaag proef en ervaar ik weer de vriendschap die wij bouwden door naast lief ook leed te delen in dagen die ons samen brachten zo stilstaand bij jouw jaardag tuimelen het geluk en het verdriet zoals het weer…

[ Zonder fantasie ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 64
Zonder fantasie stelt doodgaan niets voor, anders -- gaat het om alles.…
Zywa2 december 2023Lees meer…

mijn kind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 114
ik weet niet meer dat jij er niet was dat je nog niet bestond in de stilte van de nachthemel kan ik de aarde niet meer verdragen het kleine leven zal als de doden niet weerkeren rouwen kan ik niet in ijstijden is de lente een slechte leugen de winter eindigt niet je onschuld je tederheid kan ik niet vergeten in deze kille…
J.Bakx21 november 2023Lees meer…

Arawn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 69
Ik ben het lot dat wacht aan het einde van de lange laan waar vogels niet meer fluiten, de duistere levensnacht. Aanvaard onbevreesd mijn hand, zie zonder angst mijn doods gelaat, want ik heb ook een gevende hand en meerdere gezichten, een lichte kant. Kom dus als je mijn roep hoort, ik beloof je veiligheid en vrede in de schoot van de…
Jack Stoop5 november 2023Lees meer…

vóór de stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 72
hoelang nog spartelt de vlieg in de draden van het web de dag is nog niet definitief verloren alles wacht hoelang nog hangt een prooi aan vloeibare gestolde zijde de vogel vindt een tak de gans zoekt het water hoelang nog klampt hij zich vast aan het brekend licht de zon zakt in de kruinen van de bomen…
J.Bakx3 november 2023Lees meer…

Altijd aanwezig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 67
Een herfstig blad valt biedt haar schoonheid en troost aan een graf zonder naam Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten meestromen op de golven van het leven in een zee van eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond zijn geabsorbeerd. Al ben ik omringd…
CB1 november 2023Lees meer…

Memento mori

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 179
Na het veertigste levensjaar begint het uitstel We zijn allen hetzelfde lot beschoren Toch leven we als onsterfelijken Maar die ene zoete zalige troost Die wacht ons allen Zijn naam is groot Hij is de grote gelijkmaker Je kan op hem vertrouwen Aan hem toegeven Laat hem zijn werk doen Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt Meer en meer Hij…

In memoriam matris (14-slot)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
Een iris bloeide toen je stierf. Je had ze zelf geplant. Dit simpel gebaar, een liefdedaad voor ons. Dat is een jaar geleden reeds. De bloemen bloeien talrijk nu. Ze dragen in zich de gedachte aan jou, een zachte, blanke weemoed.…

In memoriam matris (13)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 87
Je zei toch herfst? Ach ja, de mooie kleuren, het roestbruin en het geel, het donkerrood der eikenblaren, de wind, de mist, de plotse regenvlagen, de specifieke geuren van november, de innigheid der avonden. Je zegt het wel, maar sta me toe, verdomme toch, wat raakt het mij. Mijn moeder is niet meer, niet eens de zomer haalde zij…

In memoriam matris (12)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 76
Toen in de nacht de regen viel, de julinacht, heb ik met nieuwe ogen jou weergezien. Een zomerwonder in de regen, die statig nederviel.…

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 76
Morgen ga ik naar het graf van mijn lieve moeder. Schreien kan ik niet meer en reeds vervagen haar trekken. De klank van haar woorden dringt nog amper tot me door. De streling van haar hand is van mijn huid verdwenen. De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper…

In memoriam matris (10)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 75
Ik zit nu in mijn cel en hoor de regen op het dak mijn eenzaamheid verinnigen, zodat het plotse einde van de vlaag me schrikken doet en ik in de holle gangen van het huis een naam verklanken moet waarvan ik weet dat hij mijn hart zozeer beroert dat even maar de stilte draaglijk wordt. Maar ook een woord waarop nooit nog antwoord komt,…

In memoriam matris (9)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 100
De bloemen zijn verslenst, de tranen reeds gedroogd. Nu komt de droeve tijd dat plots de lege plek het hart beklemt. Of het verlangen naar de woorden die ik niet heb uitgesproken, de niet geschonken tederheid, een pijn verwekt die me merken zal mijn leven lang. Of soms verwacht ik in de zon, 't vertrouwde beeld van moeder op bezoek…

In memoriam matris (8)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 88
De nachten dat wij waakten en je angst in tederheid probeerden te verjagen, zijn lang voorbij, mijn moeder. De uren die wij telden en telkens weer je hijgend vragen “Hoe laat is ‘t kinderen?”, helaas, het komt niet weer. Nu ben jij tijdeloos geworden, en wij, verbijsterd, niet begrijpend, staren naar de klok. En in ons hoofd de blijde…

In memoriam matris (7)

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 66
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

In memoriam matris (6)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 62
Het oude kerkgebouw waar jij zovele malen kwam in diep geloof door weer en wind ondanks de kinderzorg. De priesters de gebeden de gezangen die ons de troost van eeuwen schenken. De hoop dat jij het leven hebt bereikt dat zin geeft aan ons aards bestaan. Maar desondanks de tranen van verdriet en diep in ons een wrange pijn een wonde in…
Meer laden...