89.549 resultaten.
Nobel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
259 Geen prijs voor de massieve vredesduif
Hoewel hijzelf toch anders had besloten
Ook was de ceremonie al op poten
Teleurstelling beheersen wordt een kluif
Indien men niet verandert van gedachten
Kan Noorwegen de zesde vloot verwachten…
compost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
208 Als ’n stuk vermolmd hout
Ligt hij eenzaam in de greppel.
Niemand die hem mist,
Niemand die hem vallen zag.
Hij ligt daar nu al vele weken,
Langzaamaan te composteren,
Tot ’n deel van moeder aarde,
Geeft per slot nog wat waarde.
Dankzij wat van hem resteert,
Tieren bloemen welig,
Blijkt hij dood meer is weerd,
Dan hij ooit had kunnen…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
223 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn…
verstaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
484 in welke taal
geef ik je woorden
zodat je me kunt horen
in welke blik
in welke stilte gaan we
elkaar verstaan
hoe laat ik je
laag na laag
wolk na wolk
het stotteren
van de zon horen
hoeveel zinnen
hebben we nodig
om elkaar te omarmen
de zee aan te roepen
of moeten we alleen
maar luisteren
de woorden zwijgend
laten…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
487 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…
Groningenhaiku
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
389 Groningen- 1 oktober 2025
Azuurblauw de lucht,
okergeel de Akerkspits.
Groningen schittert!…
Meer energie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 Ik ben gewend geraakt
aan mezelf, mijn veranderde
lichaam, mijn andere
verwachtingen
en het sluimeren
van oude wensen en behoeften
al went het niet
zoveel moeite
te moeten doen
om te blijven functioneren
en tevreden te kunnen
gaan slapen
Het is wat het is
ik ben wie ik ben
en de liefde van anderen
kan ik nauwelijks beantwoorden…
Waanwereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Aan een vraatzuchtige rups
die geen vlinder wil worden
maak ik geen mooie woorden vuil
ik fladder opgewonden
zoek zonneschijn in jouw hart
en slaap wanneer het donker wordt
vol mooie droomavonturen
op de doorzichtige bladzijdes
van vergeten boekpapieren
dus je zegt nu duidelijk opnieuw
dat jij jouw lieflijke buik vol
van al die dronken…
Liefdesinstrument
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Liefde gaat door de huid,
Een aanraking van die ander,
Worden aangeraakt door d'ander,
Siddering, opwinding, extase.
Liefde gaat door de huid,
Huid op huid, strelende handen,
Proevende tongen, huid op huid,
Egoïstische verlangens,
Altruïstische kusjes, streeltjes,
Genotbrengend, genotontvangend,
Huid op huid overgebracht.…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
198 Voor ieder naderen eens de laatste dagen
dat is de weg die door het leven gaat
maar ondanks dat zou ik toch weer graag
de bijen en de vlinders tussen bloemen
zien fladderen in mijn tuin.
Ik wil zo graag nog weer genieten
van de kleurige bloemen en planten,
van de uitbundige zangen in de eik.
In de lente weer het jonge leven
dartelend…
dat zwaard van dit minst kwade
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
392 gesmede schitterwoorden
uit dat liefst vermeden era
toen die dragende schaduw
door waarheden verzadigd
die venijnige stilte als leegte
voor zichzelf houden wilde
met angst voor dat blijvende
zwijgen van die oprechtheid
als dat leidend lijdensverhaal
eenzijdig vertaald perspectief
voor die dief die heilige graal
van die veilige aftocht…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
Garantie
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
195 Uit doorgaans zeer betrouwbare
welingelichte kring
heb ik tussen neus en lippen
in de wandelgang vernomen
dat men hier nog meer dan elders
in de wijvatwateren
van tzums tsunamische tirades
onversneden hiphop smijt
op streetrapbarricades
en dat men in de straten
van Chicago slammen gaat
met federale troepen
puur uit onmacht en…
schaduwverlies in brons
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
471 voor altijd
zijn je ogen iets
naar beneden gericht
eeuwig je gezicht
zacht en sereen
verborgen
de brok in je keel
de ingeslikte tranen
het is het kind dat begreep
het kneedde gemis
jouw verlies
het schiep leegte
en nabijheid
het is het kind dat
ons achterlaat
ons ontroerd laat kijken
naar haar
naar jou naar…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
403 Elke individuele,
dus niet te verdelen,
ondeelbare loot
aan de stam van ieder
al dan niet fictief of
uitverkoren volk
bestaand, niet meer bestaand
prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei,
buitenissig, buitenaards
weer vertrokken en verdwenen
met het noorder sterrenlicht -
dat van een ongeïdentificeerd
flying object…
Zandsonate
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
274 Er kronkelt een romance door de woestijnen,
een hart dat weer met haar en mij mee vloog.
De lucht spiegelt, houdt weer haar betoog
—
in ’t slapend land zoekt zij de lijnen.
Een sonate houdt wacht, stemt tot denken,
speelt met de vlakte en de sombere lucht,
ze ergert zich aan zijn zwakke gezucht
en de niet bij passende geschenken.
Soms…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
506 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.
Ze breken niet kapot,
maar breken open, in fragmenten van
kleur, warmte en onverwachte aanrakingen, waarin vreugde…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
454 Verdord herfstblad rust
nog even aan de tak vast
voor het loslaten
Ochtend strekt zich uit
over de velden, mist wiegt de bomen
zachtjes heen en weer, en elk vallend blad fluistert
over het loslaten dat de weemoedige herfst onvermijdelijk brengt.
Dauwdruppels glinsteren
op een spinnenweb, teer en kortstondig,
en ik blijf staan, luister…
Proefvaart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 Lectori Salutem!
den lezer heil!
las ik als leerling
der spes patriae
nederlands hoop
in bange dagen
als jonge kwekers
van miljarden cellen
van breinen fuserend
in twee hemisferen
neuronensynapsen
- duizelingwekkend! -
om taal op te bouwen
spelling, ontleden en
leren onthouwen
het bloed stroomt ook daar
waar het niet kon…
Steeds een nieuwe start
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
178 Ik ben niet verslaafd, maar
ik kan niet zonder
de cocktails
van medicijnen, uitgedokterd
om te beteugelen
zonder me omver te trekken
Dit is wie ik ben, ik ben
wat ik eet en wat ik slik
bijwerkingen inbegrepen
lichaam en geest beide
onder druk, dagelijks
moet ik oefenen
de spieren, de gewrichten
en mijn gedachten
soepel maken
voor…