Zou hij, Zelensky, ook niet kunnen slapen En wakker liggen in de donkere nacht Om Vladimir's en Donald's megamacht Twee Pitbulls met een bange kudde schapen? Is Trump vergeten dat de Indianen Gedood zijn en verdreven van hun land Door pionier, goudzoeker en migrant Die allen zich Amerikanen wanen? Ook Oekraïne kende heel veel strijd De…

Wie was deze pinkelman jolig en luimig, doch innerlijk gespleten tot op het bot Beau c.q. Bomans, merkwaardige schrijver verstopte zich achter zijn schermen van kolder in sprookjes verdwijnend als letteracteur Was Godfried een schaakmeester of een charmeur een ongrijpbaar idool bij 't grote publiek bekend als tv-poseur?…

de hebzucht maait met wilde armen de zorg voor het zijn met groteske gebaren in de wind op dode wegen woekert de hebberigheid naast het platte zelfbelang de beknelde ziel in isolatie hapt naar adem niet elke lente is oprecht als de de zon loodrecht boven de evenaar staat…

Het publiek mijdt, weerhouden door de regen, het balkon. Vanuit de beschutting van het koninklijk paleis slaat het de ogen op naar het grijs dat de lucht meer en meer bedekt en dat het ingrediënt bevat voor het drama dat zich buiten door haar ongezien voltrekt. De rolverdeling ligt al eeuwen vast: Satan plast van bovenaf op zijn voetveeg…

Dek mij toe met verhalen van munten, verstopt in warme hand, van foto's die geschiedenis bewaren in een tent ver van het vaderland. Fluister zacht van prinsessen die slapen onder vulkaanas, van soldaten die graven in het verleden waar ooit een villa was. Laat de nacht mij niet verdrijven met zand in dromerige ogen. Leg deze schatten naast…

Te midden van dof gras staat een groep witte pijlpuntjes om de strijd aan te binden met gaande weer komende kou doorboren soms een sneeuwlaagje dat hen plotseling overvalt de krijgshaftige spitsjes worden gestreeld door vroege zon zijn allemaal open kelken spreken tot al wat hen omringt over aanstaande bloei hernieuwde levenskracht de…

Verlaten water een bootje drijft in de kou stilte in de nacht Lichte vorst hult de takken, verbleekt in de kilte. Boven in de grauwe lucht straalt maan als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus. Woeste zee vangt het sterrengloed en breekt…

Papa en mama zijn zo stil, dat ik extra -- precies op hen let.…

jij bent mijn schaduw die voelt een trouwe vriend die deuren opent waar woorden te kort kunnen schieten weet jij mij zonder oordeel te leiden je geeft mij moed, raapt iets op houdt mij staande als ik dreig te vallen waarschuwt mij stil als stormen dreigen geeft mij kracht door er te zijn In jouw ogen zie ik moed een gids die zonder oordeel…

hij zag de cumulus jagen langs de hemel zwart van het water dat pas later een geweldige stortbui met hagel zou worden de spanning zat al dagen in zijn kop en eiste een snelle ontlading die in het rennen te weinig ruimte had gegeven in de snelste route die hij had gekozen en die hij eerder al met tal van obstakels had verzwaard…

zo kwam je in ons leven maar moesten jou veel te vroeg laten gaan met gebroken hart hebben wij jou aan Moeder aarde toevertrouwd daar waar jij vredig lag, tot eergisteren hebben vreemde handen grafschennis gepleegd jouw voor altijd laatste rustplek verstoord, kapot gemaakt ons hart breekt opnieuw wat voor onmens doet zoiets wij gunden jou…

mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind dat ze door het turbulente leven sluist teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn licht gekloofd, wel met een stralend gezicht ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt de rimpels bij de ogen plaatst…

we zien een bijna uitgelezen boek maar het stond vol met personages intriges, dromen, wensen, verdriet afgespeeld in zijn of haar tijd van toen naar nu de laatste pagina ontbreekt nog of is er een cliffhanger…

Witte spiegeling vleugels vangen zachte wind rust in donzen nacht Hoe een zwaan, sierlijk en ongerept als een sneeuwwitte verschijning, zachtjes glijdt over het spiegelende wateroppervlak waar haar vleugels zich openen als stille zeilen en de adem van de wind haar even tilt voordat ze weer tot rust komt. Haar gracieuze hals vormt een sierlijke…

hoog in de bergen, wit en wijds waar Egg in sneeuwpracht is verscholen roept de Vorarlberg met lonkende piste een wereld van wintersport in zonlicht met scherpe latten door poedersneeuw langs dennen, stil en hemels mooi de kou die bijt, de wind die fluistert een snelle afdaling vol met bochten de stoeltjeslift klimt, een korte rust boven…

Ons gesprek stokt, dus stook ik populierenhout -- dat altijd knettert.…

ik had zo graag een clown willen zijn met een lief publiek om mee te knuffelen even de diepte in te gaan en dan weer met een lach nog hoger dan bovenaan wat mij het meeste trekt is samen gaan voor de enige echte traan die in alle ogen blinkt al vanaf het begin waren wij verbonden op drassige gronden die eigenlijk te…

ChristenUnie Rijswijk lachend maar wie lacht hier mee oh wee klaarblijkelijk de bijbelverhalen niet aandachtig genoeg gelezen uit het levensverhaal over Jezus is uitdrukkelijk bewezen ieder door God geschapen is een parel in Zijn hand mensen even anders gekleed zijn reuze charmant…

Door don- en wolgagoten werd beweerd dat Ob veel langer is dan Elbrusz hoog, en dat zich op de Jenisej bewoog een vloot van kofschepen van Makkums tjeerd Een schipbeurt was pas in de zomer klaar met bakstenen en kalk, van boeg tot steven zo'n Fryke skipper had een spannend leven twee eeuwen reeds voor Peter, grote tsaar En 's winters…

Over wilde zwanen wil ik nadenkend fluisteren het laat me niet onberoerd hoe het met deze vogels vliegend in den vreemde gaat tussen zachte somberwolken van genadeloze tijd en de zegen van boven ik raak ze niet kwijt uit mijn gedachten het duurt honderddertig minuten want ik vertel oude verhalen die wilde zwanen verstaan in alle…