Ik heb God gezien Door zijn Eigen ogen Naar beeld En gelijkenis Geschapen Daar zijn wij Nu beland Uit de circulaire Scheppingshand Ieder mens Is mijn medemens die mij mens maakt dat gelukzalige gevoel is er tot in de kleinste essentie alleen in communicatie ontbreken normen en alle vaardigheden zij zijn ondergesneeuwd…

en als wij dan afscheid hebben genomen ik verloren het schip ben opgegaan zie ik jou traag en wankel naar de kade gaan zie ik hoe jij even stilstaat nog en kijkt met zachte vaste blik naar het nu al weggevaren verre schip…

De mensen scheiden in vrienden en vijanden -- dat is gemakzucht.…

ik zag ze nauwelijks staan gekleed in duister zwart met glimmende randverschijnselen voorbij gangbaar pad nog schreeuwden zij met hun hoog geluid want de puberstemmen kwamen er nog niet helemaal goed uit en schittering blonk alom meer dan geweld in het uiteen stuiven losten zij op in onzichtbaar bewegen toen de kit aanstalten…

Voor een atlete uit Djibouti werden de Spelen een ramp, ze won wel vlot het kleinkunstschaatsen van de zeverkamp, maar het streefgewichtheffen ging mis, evenals de krabslalom en het wafeltennis, en bij plascontrole na het rookworstelen liep ze tegen de lamp ...…

het bijenvolk zoemt in het glooiende laagland een verlangend lied voorbij het gonzen buigt de bijker zich over de bijenkorven het volk is te zwak de imker schudt droef het hoofd in de felle zon…

Het is ondiep, met een onderstroom, ik val om -- De boei gaat tollen.…

Vrije geluiden in het gras: een gratis concert sprinkhaan luistert…

voor ons is samen thuis hand in hand de tuin en schuur de muur waar we altijd speelden en ik jou en jij mij verveelden met kijken naar elkaar wij waren altijd snel thuis ook in het grijs bestofte treinstel op een totaal verlaten station in de middle of nowhere ook thuis bij de slaande kerkklokken waar wij vergeten waren uren te…

de nacht is eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in het bed der dronken dromen en ik heb je innig lief gehad eeuwenoud verliefd verleden door mijn hart met brein en tenen steeds opnieuw neem jij de benen smoorverliefd en opgewonden sta ik weer op en zie het licht nu het zoete donker is verdwenen…

zijn vingers tekenen magische lijnen in de natte klei bezwerend kerft hij bizons in de rotswanden eerste tekenen van leven van menselijk bestaan…

Via megalomane beeldschermen stroomt er zomaar niet te verdragen ellende onze huiskamers binnen. Met een pantser om uw gevoel ademt u het onrecht in... Waar is de wereld toch mee bezig? Aangedaan roept u 'goeie genade' en wendt u zich opnieuw geërgerd naar uw jengelende kind. Alle mogelijke met onder- zoek gelardeerde oorzaken blijven…

Ik ben niet somber, maar iedereen vraagt het me -- Hoe maak je het nu?…

voorzichtig kleurden randen hun macht aan gewone dingen subtiel dirigeerde hokjesgeest de mens naar binnen het happy gevoel ervaarden zij in geur en kleur toen zij de deur passeerden het warme wij gevoel van herkenning voelden zij in de persoonlijke benadering van gelijkgestemden die naast bevoogding ook hulp en begeleiding…

zouden we een tafel zijn dan lieten we iedereen aanschuiven zouden we straatverlichting zijn dan schiepen we licht in duisternis nu zijn we broodkruimels, een kleverig roestig nageurend likeurglaasje een tegen de muur geworpen schaduw ‘n leeg bord dat verlangen serveert…

Ik val graag met de deur in huis, mon chou maar moet je voor wij verder gaan bekennen dat ik heel open ben, da's misschien wennen doe voor de zekerheid de deur maar toe! Liefst dobber ik sans gêne of rancune met mooie hartsvriendinnen in de boezem van 't water met rubberen reddingbootjes in 't zwembad van een decadente cruiser…

Soms zijn prestaties bovenmenselijk En lijken ze nooit meer te evenaren Bol heeft hiermee roem weten te vergaren De pers schreef 'buitenaards' en bovengrenselijk Die hele inhaalrace was zonder weerga "Ik kwam op het moment suprême op stoom Ik werd gedragen, vloog als in een droom Ging door en wist dat ik voor goúd en eer ga!…

Hoe concreter je iemand iets zegt, hoe slechter -- je begrepen wordt.…

Danken is het blije weten dat alles ons gegeven is - Het licht, de liefde mooie dingen, het leven een geheimenis.…

ik ga het loslaten dat wat vroeger naadloos aan elkaar haakte te Lang heb ik in wit het frame van een gedicht zien schemeren zinnen en wat letters heb ik genoeg om in de voor gestructureerde ruimte te zetten en wie het leest kan ik de eigen invulling niet beletten kleine lieve leuke gekleurde partikeltjes gaan het witte vlak…