89.523 resultaten.
Wat niet van mij was
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
240 Hij noemde zich groot
en legde zijn angst
in mijn kinderhanden.
Wat hij niet wilde voelen,
kreeg mijn naam.
Zwak, zei hij.
Bang.
En ik werd het,
zoals een kind wordt
wat het moet zijn
om te blijven bestaan.
Ik droeg zijn schaduw
als een jas die niet paste
maar wel warm hield.
Ik kromp,
ik beefde,
ik brak mijzelf
tot hij zich heel…
LUCHTSPEL
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
215 Het zwerk glanst licht blauw
boven de bosrand, waarlangs
de mistbank zich drukt.…
Eeuwig licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.242 Dolend loop ik
naar verre horizon
naar waar het licht
grenzen overschrijt.
Daar zoek ik
het mysterie
van het duister
na de dood.
Daar moet het licht zijn
het licht begrenzend
het levensaureool
wat geboren is
in die kerstnacht.
Klein en weinig
is het licht.
Groot is de liefde
en de vrede.
In de gedaante
van een kind
en de…
Een lied van schijn en wezen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
360 Wil liefde vrijgevochten worden
of is het slechts een paradox
een contradictio in terminis?
Is liefde die gekooid
in beddesteeën leven moet
dan geen uitverkoren liefde meer?
Wordt zij, de liefde zelve,
dan niet eenzaam of verdoemd,
draagt zij haar lot
tot einde van haar dagen?
Veroordeeld tot verwijl in vrees
te leven zonder eenwording…
Het Verstand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
235 Het waarneembare verklaren
met het onwaarneembare
het aftasten met fantasie
en micro en macro zintuigen
om ook onszelf te begrijpen
wij die het midden zijn
van wat we ervaren
de invloeden en wisselwerkingen
die we willen ont-dekken
door ze natuurkundig te ontdoen
van magie, romantiek, heiligheid
en ander bijgeloof
dat ons tegenhoudt te…
Later
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
276 Later
snelt op mij toe,
wordt vroeger.
Telkens een vriend
voorgoed verdwijnt,
groeit de leegte
van het woord.
Later haalt het niet
-een klankomhulsel-.
Vroeger vreet het op.
Ik kijk lijdzaam toe.
Machteloos.…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
335 Witte strepen trekken door het blauw,
bevroren damp in ijle ochtendstralen.
De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.
Slechts witte schimmen…
STEEDS ROND GAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
239 De verboden appel
van het Paradijs
heeft mensen verleid
tot vermeende alwetendheid
verspreidt thans
over heel de wereld
haar zoet wenkende geuren
spoort de mensen aan
tot steeds meer kennis
zichzelf te verrijken
waarachter
het kwaad loert als mensenvriend
die oog en oor wellicht
alle zintuigen streelt
op zachtzinnige wijze
soms…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
280 Het pad der liefde wordt door twee bewandeld
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
houden handen elkaar vast zonder contact.
De zinnen die ze met elkaar delen
bevatten de beminning van anderen
en klinken naar een synchroon hartenpaar.
Een andere liefde,
doch zo passend, doch zo mooi,
wordt met tranen bedreven.
Het pad der…
Hè Laura
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
330 In de eindejaerstijd
komen we bij elkaer
de terugblik, herinnering
aen hem en haer
maer nog het meest
aen dit turbulent jaer
waar schijn ons bedriegt
op trumps fake news bazaer
Heel eventjes dacht ik
waer is zij gebleven,
dat pad in het Grieks
was to laura, nietwaer?
doch bij nader inzien
in mijn vocabulaer
was het niet 'to…
Virussen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
363 De vochtige, tochtige
onder sneeuw op ijs
in sloten en grachten
gedompelde eikels
zijn de virussen
der in een ijzeren
houdgreep verkerende
koningwintergriepmodus
secret agents
in een mysterieuze
ondoordringbare wereld
van vier russen
infiltranten in het luchtruim
van ons bloedeigen lichaam
territorium poreus
en aderrijk tegelijk…
zij dichtte mij
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.051 zij dichtte mij
dichterbij een brug
vrije wegen om
de overkant te bereiken
dichterbij luisterend verstaan
zij dichtte mij
dichterbij glooiende graslanden
schapen in de wei
stromende woorden
avontuurlijke akkoorden
zij dichtte mij
dichterbij haar zachte stem
leven in lichte taligheid
dichterbij schrijvende zinnen
van aanstekelijkheid…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Ik bijt op het leven, op stilte, op tijd,
slik de leegte, proef de eeuwige strijd.
Noem het mijn lot, noem het mijn pad,
tussen schaduwen en dromen die ik ooit had.
Ik kauw op momenten, op licht dat verdwijnt,
op verlangens die fluisteren, zacht en venijn.
Elke adem een echo, elke stap een lied,
en alles wat blijft is wat niemand ziet.
Elke…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
257 Tien jaar
loop ik door mijn hoofd,
altijd iemand voor me uit,
altijd iemand tegen mij in.
Ze zegt wat ik niet deed,
beschuldigt mijn adem,
vult stilte met beschuldigingen.
Ik zeg dagelijks sorry
voor daden die alleen hun stemmen kennen.
Soms denk ik dat ik leef
tussen twee gevangenissen -
de hare en de mijne.
Ze…
Insomnia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
325 is wachter van de nacht
maar wankelt aan de rand der dageraad
ligt sluimerend met ogen rood
te staren
zij heeft haar muts als schone slaapster afgedaan
de nachtzuster komt bij de dag
maar is de draad
der dromen kwijt,
niet langer is zij gever
van de nachtrust, morpheus' vriend,
de verre diepe dalen
dromenwever…
Zywa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
229 Ik schrijf mijn levens-
boek niet op papier
In vele hoofden
leg ik vast wie ik ben
en wat ik ervaar, net als jij
vergeet ik de toekomst
Er is geen dood in mij
Hormonen rennen af en aan
Celgroeiers vernieuwen me
Ik ruik niet naar verval
Alleen naar vrolijkheid
en mijn verlangen
onbekommerd te leven
in een huis zonder zorgen
met…
Presenteer...uw geweer!
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
328 AAN ONZE DAGPOËET
Voorwaar een zeer diepzinnige gedachte
Heel Holland braadt kalkoen en
bikken maar
Dit vers had je al weken eerder
klaar
Of was je uitgeteld en niet
bij machte?
Het snelsonnet biedt kans om flink te sneren
Maar jij zit weer clichés te
debiteren!…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
367 Avondschemering
tussen wind en zwijgend gras
valt de dag uiteen
Als schemer neerdaalt,
openen mijn zintuigen zich verder
dan nodig, alsof de aarde haar stem verlaagt,
en elk detail dieper binnenkomt dan woorden kunnen dragen.
Niet alleen verzachten
geluiden, ook mijn breekbare adem
deint mee op het luwen van de velden, terwijl
de…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
360 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
215 Liefde
Alleen zachte woorden kan ik je geven
Dat is al wat ik bezit
Wanneer de zon schijnt in je hart
Is er liefde aanwezig
Geef het weg zolang je hart nog klopt
Het verschijnt nooit ongemerkt
Schopt deuren in
Houd het niet voor jezelf
Laat het los
Dan zoekt het een ander hart
Als een boemerang
Komt het soms terug
Waarom zo je het niet…