Mijn adem mijn lichaam uit en in, open, de zon ontvangen en uitstralen helend zoals een heilige heel is in de waarheid van zijn ervaring een geheelde geest in een gezond lichaam warm en verwarmend Aanbod van stromende energie die zelf de weg weet en geen doel heeft alleen alleen maar wil stromen van jou naar mij en van mij…

De zee brult op d’kusten aan, Golven doen de schepen beven, Vissen blijven rustig beneden, Kijken het geweld kalmpjes aan. Jan van Genten en ook albatrossen Vliegen zwevend af en aan, Walvissen en dolfijnen zoeken Rustiger wateren om heen te gaan. IJsbergen trekken zich nergens iets van aan, Drijven waar de wind hen voert, Kustbewoners…

Het lijkt erop dat alle mooie plaatsjes Verworden tot bus- of cruiseschip destinaties Met de hulp van slimme gidsen Die alles voor de kuddes uitgekiend hebben Dan neem ik liever afscheid van al die mooie plaatsjes En zoek me een gewoon lelijk plaatsje Een mooi, onontdekt lelijk plaatsje Waar geen kat ooit komt Ik, die alle mooie plaatsjes…

Een nevelvinger staat recht overeind: de wolk omhult die toren.…

Bloem, groei, lijn, gewelf, kruising, knooppunt, brandglas - Woorden springen in elkaar over als ze even kunnen kortsluiten. Duister, diepte, honger, macht, zwakte, afkeer, lijden, opleving - In een ommezien beschikbaar als je de mens van binnen bekijkt. Genoegzaam, luxe, luiheid, waan, dwaasheid, verkwisting, wanhoop - Ga er niet te…

Gezien het feit dat op z'n tijd de hemelpoort zich opent op onverwachte incourante hooggelegen plaatsen waar liefde als erotomane duivelslust in geheime nissen een spelonk of grot gedijt vloog evenzo uit Trojes brand Aeneas, schoon als Venuszoon wild als de wind als duizendkunstenaar ontsnapt aan vlammen naar queen…

botergaar druipt langs mijn kin in mijn schoot ‘t vocht dat deze trage dag haar glans geven zal mijn zachte zucht naar meer vruchten van verlangen lyrisch fladderende vlinders zo’n zon die aanvoelt als dat prilste begin toen van ‘t voorbije getijde terwijl ik zit te eten blijven beelden nog als bladeren hangen aan stelen van…

Stenen onthouden – zoals het brein herinnert, bewaart, laag over laag. Ondergrondse stromen van oude angsten, een bed van trauma’s waar het vertrouwen siddert. Plots de eruptie: brein als vulkaan waar dromen, wanen uit de lava worden geboren. De lucht vol vreemde sterren, verhalen die dansen tussen dimensies…

Twee zielen zweven, gewichtloos en vrij, lichamen dansen het kosmische nabij. Geen boven, geen onder, alleen sterrenlicht, hun omhelzing zweeft als een oneindig gedicht. Adem verstilt in de stilte van ’t heelal, een kus echoot zacht door de ruimtehal. Geen zwaartekracht, geen tijd, geen vlucht— Maar liefde die vliegt als een vluggertje...…

Ik ben ingewijd, in klaslokalen in werkplaatsen en thuis in bed, wist ik het zeker, ook ik ben een duivelskind zo iemand die in vlees en bloed kan leven van genot die zeep over zijn huid smeert wierook tussen zijn kleren legt een schort aantrekt en eten kookt Elke hap, elke kus is een ja van mijn zintuigen en aardser kan ik niet zijn…

Zonder het verleden Was hij nergens, Daar kwam immers Al zijn kennis En ervaring vandaan. Omdat die wijsheid Uit het verleden Steeds kwam Boven drijven, Bleek dat keer op keer zeer opbouwend Voor zijn leven In de toekomst, Wijl zonder verleden Hij die niet had gehad.…

Wild is de wind woest als een demon redeloze radeloze losgeslagen djinn brenger van verderf ondergang en dood drones en projectielen middenoosten spook ...maar ook... de andere medaillekant grenzeloos alleenheerser goddeloze potentaat met een wereldwijd ontzag inboezemend dictaat de wind die ons koel kikkerlandje door…

kapotte dromen gerafeld stukgeslagen in het diepste kermen schrijnende klanken van onverteerbaar verdriet ondoordringbaar verward in kluwens draden van uitzichtloosheid scherven verspreid in diepe duisternis verloren in verlatenheid verbinding verbroken…

Daden vergeten fantasieën over draken en fobieën stilte beweegt in nieuwe stilte sober in zichzelf gekeerd gebroken zinnen in starre gevoelens een woord kan veel bereiken nu het duister kijkt in leegte van een afstandelijk hart uit verdriet geboren muziek hoor die rauwe melodie waar kou ongrijpbaar is woorden zijn geen daden het…

A kan wel tegen B zeggen dat x y is, maar als B niet erkent dat A A is en hij of zij zelf B, en daarmee een ander is dan de ander; en als A niet differentieert tussen zichzelf en de ander, B in dit geval, dan is er geen A die tegen B zegt: x is y. Daarbij moet voor A en B duidelijk zijn wat x is, en voor beiden moet helder voor ogen…

Bestaan er dan geen mensen die vrede willen bestaat de mens uit lauter weerbarstig verzet valt wraakzucht en hebberigheid niet te stillen ieder voor zich, niemand die op anderen let. Overal oorlog, machtsvertoon en dictatuur overal ontheemden, de wereld staat in brand onder mom van democratie ego aan 't stuur en onder vriendschapsleus verraadt…

De bloemen ademen zacht hun geur, maar niet ieders neus vangt ze. Een gebouw glinstert in de verte, vol ramen, vol schittering, waar piepkleine mensen bewegen, zichtbaar enkel voor wie kijkt met andere ogen. Een lage toon trilt in de kamer, een zoemend ritme dat meebeweegt met gedachten— onhoorbaar voor de ander, maar…

Ik lach in de glorie van mijn verderf, als een koning van puin, met een rijk zonder erf. Mijn spiegel toont enkel een dwaze lach ik knipoog terug — alsof dat niet meer mag. Ik hef mijn glas op rook en het spel, mijn verderf is mijn grap en mijn eigen hel. Toch blijf ik dansen, en struikel ik weer, als een hofnar die buigt voor zijn eigen…

In het landschap kronkelt de lange weg van verdriet naar tranen. De hemel waait voorbij alles raakt vanzelf zoek. Een kraai landt op een tak wolken herhalen zich in een waterplas. En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt…

Ooit was er een planeet, grootmoeder Aarde lichtblauw gerand, gezien vanaf de Maan wie nu ver reikt ziet haar bolvormig staan aan 't firmament, als ster onder de sterren het was moeder natuur die Gaia baarde in oerkrachtenergie haast evenaarde Zie hoe zij zich opnieuw regenereert haar mysterieuze groene regenwouden haar onherbergzaam hoge…