Hij neemt de tocht terug,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
237 Hij neemt de tocht terug, door de kieren
waarlangs hij naar binnen gekomen is;
de rusteloze wateren waaruit de woorden
klateren kwamen; over de verzakte ijzeren
lijnen waar loco-motieven op griezel rijden.
Zonder meer zonder weer het Gelres blazoen
schoon te vegen, het spinnend web
mag die vliegen zelf wegen in de tijd
die daarvoor gegeven…
We noemen hem Kees VIII; continuïteit
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
267 ‘the truth of the story
lies in the details’
de meelevende brieven
die mij hebben bereikt
betekenen zoveel
dat ik alsnog bezwijk
soms gewoon lief
vaak positief kritisch
af en toe lyrisch
een deel negatief
de bewuste brieven
die ik opnieuw bekijk
vertekenen geheel
mijn kijk op het lijk
soms gewoon vies
vaak recherchetechnisch…
Escapade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
212 Het vieze drankje werkt
wolken patchoeli tillen mij op
en mijn mantel blijft achter
Gehypnotiseerd, gestreeld
door donsharen schapenwol
droom ik zwaar te zweven
naar dansende handen
en het doet me niets welke
lustgedachten jullie stiekem
uitsmeren over mijn huid
Kijken jullie maar, raak me
zelfs aan waar dat niet mag
ik ben veilig…
HEUVELHOFJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
276 In Breda s zuidwestbuurt
glanst een kleine burcht
vol opbeurend wit omgordt
een keurig onderhouden tuin
de lieflijke veste heeft
vele woningen in zich
waar de vredesstem klinkt
het leven der geborgenheid
houdt zijn staf omhoog
maakt luchtige zwaaiing
vereent het wezen van eenling
met duurzame broederschap.…
Wanhoopskreet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
386 Waar heb ik dit, dacht hij,
eerder gehoord...
Geen jota en geen tittel
komt erin!
Mijn eindverslag is 't einde
van 't begin
Zelfs de transcriptie gooi ik
overboord!
Ik geef het door aan Santa
Claus en Sint
Hermetisch dicht, versierd
met strik en lint!…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
228 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.
Dan begint het andere geluid,
een film van menselijkheid
en macht die…
het vooruitzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 het gesprek met de grote baas
of een verbreding van functie
de oplossing voor toegenomen
complexiteit ondervangen kan
het symposium in het centrum
van to-do-lijsten en de agenda
vol overlopende najaarshopen
knopen die doorgehakt worden
het jaarlijks opkomende ge-app
in familie- en vriendengroepen
mensen die roepen om matigen
verzadigen…
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 wederom was ik ironisch genoeg
met dat paradoxale sarcasmesausje
en een vleugje cynisch seniorisme
ondeugdelijk aan het verengen
tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
295 De twinkeling in jouw ogen
is als vuurvliegjes in een droom.
Ongenaakbaar in jouw schoonheid,
licht bewogen, zonder schroom.
Een ongebreideld verlangen
neemt bezit van mijn bestaan.
Jouw essentie doet mij smachten
naar een leven dat ik durf te ondergaan.
Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van…
Canis lupus
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
245 de wolf weet dat het dader wordt
als de redeloze prooi vecht, vlucht, bevriest
zolang dat het lot van het slachtofferschap
niet kwalitatief als waar aanvaard heeft
het subject kan zich verstoppen
achter de techniek van leven en dood
van het zijn of het niet-zijn
van dialectiek tot retoriek
een object zal nooit weten
wat de nasmaak van…
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
245 de maan licht koel is in
zijn lichte veld begrijpbaar
maar als je iets wilt vragen
zegt hij laat maar
de maan drijft een zwaan
hoogmoedig onaangedaan
in het meer waar bleke vrouwen
met monomane zang zich wassen
de maan haalt de wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan…
voorheen wemelde het
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
237 voorheen wemelde het
buiten van anderen
naar binnen in mij
waar alles en iedereen
zich vrij nestelde
op vertakkingen van
míjn corpus callosum
intussen dus
hang ik hier afgedankt
zonder lumpsumvergoeding
voor iets noch iemand
aan de rand van het ravijn
een diepere bedoeling
zoekend voor dit zijn
de doorwoekerende tijd
in onbepaaldheid…
Tango alphabetico
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
266 Twijfel maakt zich meester van de mens
Toen hij Medea schreef als een der grootste
Tragedieschrijvers, naast Aeschylos en
Toneelscribenten als Aristophanes
Tot slot, niet te vergeten, Sophokles
Trojaanse vrouwen werden zo beroemd
Toch duurde het nog lange donkere eeuwen
Tot zij, nog voor de boekdrukkunst, verschenen
Terdege nauwgezet gekopieerd…
Delpher
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
230 Heel soms zijn woorden die je leest
buitenissig onverklaarbaar
al dan niet bestaand
je neemt een ouwe krant
van internet op de koop toe
je leest in Delpher halfverdwenen bijvoorbeeld zwijgrel grijpstuiver
of habbekrats voor bijna niks
Vooral die deels latijnse composieten
of relikwieën uit de franse tijd
napoleon, dat was een boon aparte…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
305 Ik denk na wat ik zeggen wil
Meer nog, wat wil ik doen
Opstaan, mijn routine
Droomde dat ik in het buitenland
Mijn jas in een grote winkel vrijwillig afgaf
Nu zonder geld, identiteit
Hoe verder nu, denk ik nu
Een dag is het voor de uitvaart
Ik denk aan foto bij de vuurtoren in Urk
Wij met ons vriendinnen clubje stonden we daar
De…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
409 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Medea kwade genius m.m.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 Haar stem kroop verlegen in mijn linkeroor
"mijn lijf," zei ze angstig schroomvallig tot mij
"heeft een hele merkwaardige metamorfose
transitie aan mijn aangezicht ondergaan
lokaal tot medische raadsels geleid
onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid -
van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor
Wat je ziet zijn restanten, mutaties…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
252 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
Leef het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 Ik zing dit lied, ik zing het uit
ik trommel, spring en dans, ik fluit
hé, wie van jullie wil en doet er mee?
Kom, kook en eet, bespreek de dag
doorbreek de stiltes met een lach
dan hebben wij plezier voor twee
Leef het leven, Leef het leven
Leef het leven, Leef het leven
.....Je wilt van alles, dit en dat
.....bewandelt links en rechts…
Ingevallen vorst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 De winter is karaktervol.
We eren onze wintervorst,
met mutsen over onze oren
door ijzig koude wind geraakt.
Gezelligheid: een protocol
met winterbier en warme worst,
en snorrende radiatoren.
De vrieskou heeft ons buitgemaakt.…