Landschap zonder horizon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
355 In hoeverre het retoriek is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de afgrond
kan ik je niet vertellen
onder deze projectie van de zon
lijken alle metaforen te smelten
in een landschap zonder horizon
zijn mijn woorden nutteloos
is iedere discussie decadent
zo lang er zoveel kinderen sterven.…
de hoogte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
492 je nam me
met je mee
zonder angst
op de fiets
of anders
zo ineens
was ik daar
in de wei
lammetjes
heel veel lam
met geluid
zo héél groot
zo anders
in mijn boek
niet zo veel
en heel klein
èn heel stil
verbazing
de wereld
het grote
zo anders
dan ik dacht
je nam me
met je mee
op de fiets
of anders
beetje bang…
Is jouw foto aandacht voor mij?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
255 Mama is stout
ze kijkt niet
naar mijn schilderij
ze verbergt haar oog
achter de camera
en maakt in gedachten
haar eigen schilderij
van mij
een andere Helena van mij
met bloed aan haar handen
een boze Lolita
met een koele buik
voor hete mannen
een Vertrouwen-Blauwe
buik ondanks de voyeurs
op mama's tentoonstelling
die denken mij…
Ene wens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
287 De aarde, zon, maan en sterren,
Geven mij veel vreugd,
Familie, vrienden en bekenden,
Geven mij ’n fijn gevoel,
Maar wat ik mis is ’n liefdesnest,
Ik al zo lang ontbeer,
Ik lig alleen ’s nachts in mijn bed,
Elke nacht weer en weer.
En toch ben ik ’n tevreden mens,
Alleen dat ene ontbreekt,
Verder is er niets ik nog wens.
Als ook…
‘Flodvåg’; schaamteloos ontnuchterend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
579 Schaamteloos:
schitterend in een verkeerd lichaam;
loze schaamte, schaamte als ruimte,
als niet gebruikte mogelijkheid, ergens
achteraf verstopt, of uit het oog verloren.
Ontnuchterend:
we moeten nooit te helder denken.
Zo komen alle schroeven op water
liever hoog in het ritme van de wind
neerdalen met m'n kin op de hielen.
Rotsvaste…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
388 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
Opmaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 Ja, dat je je in de trein opmaakt
in een spiegeltje,
en van alles uit de kast haalt
als het ware.
Maar dat je dat achter ‘t stuur, vrachtwagens passerend
was voor mij nieuw
‘k had haar toilettasje al gezien
bij de schakelaar
Eerst deed ze iets met de lippen
Toen kreeg ik ook plots droge lippen
en zocht mijn stick uit mijn zak
Zij…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
288 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
BOSRUST
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
321 Een merel duikt op
uit de braamstruik en kringelt
blij over graven.…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
310 Ik voel wat jij voelt
een niet-zichtbare taal spreekt
hart vindt zijn haven
Wat als stilte geen leegte
was, maar een zachte bedding waarin
alles eindelijk mag zijn — waar elke trilling, elke blik, elk
onuitgesproken woord langzaam neerdaalt in een hart dat niets vergeet?
Wat als mijn gevoeligheid
niet iets was om te temperen, maar een…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
394 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
288 Gefakkeld en getooid in de funeraire boot;
De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn
Wij, onverschrokkenen der tranenliefde,
Onder de verspringende zonnegloedlijn.
De goden gezocht hebbende, dit verzengende,
Wie zijn wij? Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;…
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
296 Ik droom met ogen wijd open,
Dat jij wakker ligt in je bed,
Mij jouw fraaie curven tone,
Wijl geen barrière dat belet.
Mijn verlangen laat zich voelen,
Jouw ogen verraden jouw lust,
Ogen als donkre diepe poelen,
Lippen die willen worden gekust.
Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent…
Stoere vrienden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
331 Over de tong gaan en begluurd
worden door de mooiste meisjes
is het voordeel van jongens
die zich lachend opwerken
ten koste van de bekommernis
van hun voormalige vrienden
die het verraad niet begrijpen
en zich terugtrekken
in gekwetst verlangen
naar de vroegere intimiteit
(Sommige binken overdrijven
hun stoerheid, ze schieten
hun…
Oude verzen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
393 Wanneer ik oude verzen lees
die ik ooit heb geschreven
dan zie ik hoe ik vroeger dacht
maar waar is nu die jeugd gebleven?
Wanneer ik oude verzen lees
dan merk ik wat echt telde
en hoe ik langzaam ook genas
van wat me ooit zo kwelde.
Wanneer ik oude verzen lees
kan ik slechts dankbaar zingen.
Van velen mocht ik leven leren
en heel veel…
Heet is de zomer
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
641 Examenkoorts, stressfactoren voorbij
ingeslagen, weg, verdwenen,
rapporten beginnen stof te verzamelen
schoolbanken voelen als verlaten
Vakantietijd, spelen en schommelen
tijd om te overwegen
cijfers, uitslagen deemsteren
andere talenten krijgen leven
de laagste procenten herwaarderen.
De dag-tijd is aan 't krimpen, verkleinen
weerstand…
‘Gone with the wind’
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.659 Een herinnering
uit de tijd toen alles nog zweefde
kan zomaar aankomen vliegen
zonder enig hoogteverlies
kan er windstilte zijn in het hart
wanneer rood het verlangen kleurt
de geschiedenis daar omheen draait
lang geliefden
in de armen van vandaag vallen
samen verder gaan
naar wat uiteindelijk wacht
waar de bestemming meer is
dan…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 De stormen zijn voorbij – het angstig jagen
van nood en drift, van zorg en pijn -
't Is warm op deze zomerdag, geen vragen,
gelukkig om jouw vriendschap zijn.
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel…
PLECHTIG KLINKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
312 Leiders van het wereldbestuur
smullen in de paleiszaal
van zeer uitgekiende spijzen
waarbij roerige woorden
over dreiging geweld
verlangde vrede vallen
glazen edelste wijn
omvat door handen vol spanning
dansen met luchtige bogen
de fraaie kelken
slaken klokkende kreten
als gesmoorde fazantenroep
geurig golvend
bezingt…
Uitje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Om na de snelweg met haar files
in die nauwe straatjes terecht,
die ik eigenlijk
zou willen fotograferen,
maar dan alweer voorbij
om dan in wijd platteland te rijden
waar bomen, bossen, bloemen bloeien,
om aan te komen op
adres waar w’ overnachten gaan
om dan terug in auto
op zoek naar volgende locatie
om in een ruime kelder
waar…