Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
306 De sterren kijken op mij neer,
Maantje lacht mij vriendlijk toe,
Verdwijnend in de vergetelheid
Koelt een briesje m’n hete lijf.
In de verte roept m’n moeder
Zacht mijn naam in de nacht,
Uit het land van verleden tijd,
Waar zij al 'n lange tijd verblijft.
Voert mij weg uit deez tijd,
Op de wolken van m’n gedachten,
Einde mijn vergeefse…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
260 Mijn hart weet van geen ophouden
het slaat zich overal doorheen
in de drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens…
Lucht om weer te dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
341 Als we nou eens met z’n allen
heel hard zouden blazen,
ik bedoel:
één zucht kan een vlinder laten draaien
aan de andere kant van de wereld,
dus ook in het Midden-Oosten.
Misschien moeten we bij onszelf beginnen,
thuis en bij de Oostgrens,
alles laten doorwaaien op eigen adem
om onze vrije lucht terug te krijgen.
Maar als motiverende zwengel…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
385 Gezien worden
door de kamer die leeg is,
waar muren luisteren
zonder terug te praten,
waar stilte ademt
en niets hoeft te zijn.
De stoel in de hoek
kijkt me niet weg,
de schaduw op de vloer
blijft bij me zitten
zonder vragen te stellen.
Dat is genoeg.
Want niet gezien worden
door een menigte
die roept
maar niet luistert,
die kijkt…
hoe het was
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
690 hoe het licht
de bergen onthulde
de leeuwerik
het licht zag dagen
hoe in krimpende
kou de leegte zich
verborg de zee
het land spleet
hoe je reikhalzend
haar noch de zon vond
blunderend in
hoe het was…
-een schrijnend zeer-
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
663 ( voor de speelman van de taal )
in de schemerzone van mijn
geheugen als in een vacuüm
van ledigheid gevangen
kwam ik toch nog wat oud-
Hollandse woorden tegen
al bijna vergeten woorden
die destijds de taal verrijkte
met een lyriek die zijn weerga
niet kende en als een soort
frivool schuinschrift zijn stempel
wist te drukken op de…
Dit slechte gedicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
615 verklaart de oorlog.
Het wil mij met stomheid slaan,
dus
haal ik diep adem
en gil als een sirene
mijn stembanden stuk.
Hier neemt het een wending,
het zal mij met blindheid slaan.
Dus
houd ik mijn rug recht
en staar als een zonnebloem
in het helse licht
tot dit uitdooft.
Ik ben geen vechter. Maar echt,
als het mij doodslaat
sla ik…
Nivellering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Alleen in kille eenzaamheid
van de nacht in de oude stad
op zoek naar warme liefde
in de naamloze uren
van de zoete duisternis
komt zij nader
met haar handtas
vol glimmende juwelen
om haar beurs met mij te delen
zonder post of andere berichten
om samen een gezin te stichten.…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
249 Ze lag daar in haar huid,
De zon gaf haar een gouden glans
Van koesterende zonnestralen,
Briesje koelde zonder geluid.
Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een…
Drie-eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
273 Weer een dag
manoeuvreren
in de heilige driehoek
van loomheid, hartstocht en harmonie
In mijn bloed drijft lamlendigheid
lui langs oevers en steigers
Ze blijft languit liggen
in de seinposten
van mijn spieren en humeur
als prooi van de strijders
die de nacht negeren
om nu of nooit
een feest te maken
van mijn leven, mee te doen
uit…
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
301 voor een tractor heeft mijn oom me behoed
en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
341 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.
Het adembenemend
kleurenspel aan de hemel ontvouwt zich
als een zucht, en raakt de diepte van mijn…
Jou traan op mijn lippen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
314 Is het uit liefde,
die te groot werd voor je hart?
Of door verlangen,
dat je fluisterend breekt in het donker?
Misschien is het zachte pijn
om een droom die nog niet durft te leven—
maar jij huilt,
en ik voel het,
de warmte van jouw traan
op mijn lippen,
alsof je hart
even het mijne raakt.…
vandaag eens geen naam
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
362 vanuit ’n vissenkom ziet de wereld er anders uit
’n slang heeft geen gedachtes te overdenken
de hond is niet geïnteresseerd in haar hart
de wolken drijven niet op sentimentaliteit
water draait betekenisloos rond in cirkels
de grond weet niet wat bloed betekent
‘n bom treft geen doel
de kabouters gaan echt niks meer doen
de hemelen zijn…
Twaalf uur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
577 Het gaat niet meer, het lukt niet meer
't Is keer op keer vertillen
Al smeekten we het telkens weer
Hoe graag we het zouden willen
Het is voorbij…
Middernachtshamer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 De tanden laten zien was niet genoeg,
Trump had gehoopt dat hij met blaffen, dreigen,
Misschien Iran zover zou kunnen krijgen,
Gewoon te doen wat hij hen netjes vroeg.
Maar oorlog? Tot mijn grote consternatie,
Was het een ‘militaire operatie’.…
Kom je?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 We lagen daar die lente
In het gegiechel van ons kind zijn
Met onze ruggen in het wilde gras
En keken naar de helderblauwe hemel
Er trokken dunne witte wolken over ons heen
Gedreven door een briesje dat ook onze wangen vond
En er was alleen dat
Voor de rest waren onze hoofden leeg
En onze harten vol
Die wolken zijn er nog, gedreven door…
Khayyâms wens
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
342 De Zee van Zijn rees uit
de diepste duisternis
het hoe blijft steeds een parel
die verborgen is
Waarom werd zij zo fraai verbeeld: als tijdverdrijf
haar rozezacht gelaat en
haar cipressenlijf?
Welk doel had Hij, de Schilder van nog vóór de Tijden
met haar in dit Genotsgewelf, dit aards verblijf?
Beheerste ik, Khayyâm, de sterren en…
Een wereld gezocht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
363 Laat ons tezamen toch die wereld zoeken
die wereld eens geschapen als paradijs
met vrede, vreugd en vriendschap als in boeken
voor iedereen vrede, voor elk mens spijs.
Waarom kan de enkeling in weelde baden
terwijl een meerderheid in armoe kwijnt
er zijn rijken die zich in weelde laden
terwijl met rijkdom menselijkheid verdwijnt.
Is vrede…
Boutade d'Amour in C mineur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
332 Mijn trip advisor ried mij een piknick
op curaçao of bali's palmenstrand
een pied à terre op pieds noirs witte zand
daar rust mijn beter ik beter dan ik
Toen kwam Corona met haar pandemie
een indian summer lang, été indienne
leek een eternal sunshine met Cheyenne
nooit werd haar raindance echter
You and Me
Waar rust mijn beter ik beter…