In mijn troebele gedachtewereld ben jij de onoverbrugbare afstand naar toekomstig diep verlangen en ik wil je niet liefhebben met een overbodige woordenschat nu de stilte hier zo teder wordt ik weet, er is geen bomenlandschap op die dwaze maan hier ver vandaan maar het licht is zo zuiver en zacht dat het lijkt alsof je voor langere tijd…

Nu ligt de lucht stil in de haven. Boten ademen tegen de steiger, alsof haast hier nooit heeft aangelegd. Onder het water schuift een oud ritme. Touw langs paal. Een plank die kraakt. Een zak graan tegen een schouder. Tarwe. Uien. Aardappelen. Steeds dezelfde oversteek tussen wal en schip. Op vrachtbrieven bleef soms een…

het is het tegenstaande van al dat kronkelend de geest toebedeeld met grimmige waarnemingen en onberispte uitingen het humeur, de daad van het gevoel dat zich voedt door een voorafgaand spectaculaire reis door het onbekende van al wat voorspelbaar in de geest de tijdspannes betwist in volgorde tegendraads in het spiegelen der gewoontes…

Jullie werk begint waar cijfers ophouden, in deuropeningen, op bankjes in portieken, tussen formulieren en vergeten verhalen vangen jullie elke dag een vallende mens. Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte, door straten waar de zorgen langzaam groeien, leggen een hand op schouders vol papierwerk heel gewoon: iemand tot zijn recht laten…

Natuurlijk zijn vriendschappen er ook voor gezelligheid, bevestiging en hulp en om elkaar te ontdekken en te bewonderen maar je hebt ze vooral nodig om jezelf te leren kennen en er een idee van te krijgen waar je leven om draait Vrienden en vreemden verruimen je gedachten, de grenzen ervan Ze richten je blik op aspecten waar je aan voorbij…

Oh my, Jeep Cherokee Laredo je had je beste tijd gehad het mocht niet zo zijn dat wij eeuwig samen bleven – ik vergaapte me aan je glanzend roodbruine huid je stoere zilveren tanden – oh, wat hield ik van jouw zware stem je brute kracht brulde onder mijn handen ik probeerde je te temmen hoe grillig ook de weg die we samen moesten…

Ontwaart u onderweg een geblindeerde limousine een glimmend zwarte four wheel drive van 't type suv geen suffe pick up dodge of multi purpose mpv maar zo'n caddy, buick of maserati dan misschien ...ik doel natuurlijk niet op zo'n elektrische hybride een roze panter die een pienter pookje nodig heeft door intro's van z'n eigen chief inspector…

ik leg mijn herinneringen neer op een mistig maartveld en kijk weg van de populieren die het trieste van jou missen tot waarheid maken jij spaarde jouw leegte ik spaarde mijn hoop tot er een kruispunt was waar schijn en werkelijkheid op elkaar begonnen te lijken wij dansten samen zonder dat we elkaar zagen rondom hetzelfde vuur…

Je zit daar maar geflankeerd door die houten vrouw met borsten die half verscholen in ‘t groen, onder dat gipsen beeld, door lampenkap gehalveerd vrouwenportretten aan wand te scrollen, lezen uit te hangen Zoals ik zo vaak daar maar uithang scrollend gedichten, gedachten lezend.…

De rijst ligt koud op de kerkvloer, verlaten en miskend, ze raapt het op in eenzaamheid, aan niemand hier bekend. Zij leeft in een gister toen de liefde nog bleef, voordat de donkere schaduw over haar dromen heen zweefde. De wereld draait door, maar zij staat stil in de tijd, gevangen in herinneringen en een diepe eenzaamheid. Maar kijk omhoog…

De abdijtoren van Averbode, de koepel met de gouden sterren. In Scherpenheuvel word ik weer deel van mijn ouders, van meester-verteller Ernest Claes, van vele generaties, die in drommen naar het bedevaartsoord trokken. Ik voel hen allemaal. Ook al zit ik alleen in de basiliek.…

Na afloop van door geestdrift gedreven schoolfeesten moet je niet gaan schrijven want dan had je beter op die feesten kunnen blijven schrijf ik nu ik zes keer tien en een beetje ben geworden en mijn gedichtenbundels zijn gaan liggen in het gras tezamen met mijn eigen geestdrift en mijn vertrouwde droomkompas en je weet: ik zweer…

ze zijn de onthutsende, hebben vrees voor ‘ t onbekende, voelen zich een wolkenkrabber tegen de schaduw van een puinhuisje lachen tegen scalpel en stethoscoop wassen hun handen na het pissen wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden in de kruimels van de ochtend spreken doen ze, luisteren naar wat zich zwijgend opdient geleerd tot in de…

En nu is hij weg Met gebroken dromen is alles nog maar half Ik moet naar buiten Ik kan alle kanten op maar het is overal hetzelfde De koopjes, de hypes Links rechts vooruit achteruit iedereen in het gelid Links rechts vooruit achteruit daar doe ik niet aan mee Het deugt niet Het heeft niets met mij te maken Ik spuug mijn boosheid…

Mensen van oud Griekenland bezochten de stad Delphi waar priesteres Pythia zich duizelig liet worden door dampen uit een rotsspleet de waarzeggende vrouw stootte dan klanken uit die de wijzen der tempel voor het volk verklaarden deze geschiedenis zweeft al langer dan tweeduizend jaren langs monden en door boeken mag tenslotte de…

Er zijn dagen waarop een naam sneller valt dan de waarheid. Een gerucht heeft geen bewijs nodig, het wordt geloofd. Iemand wijst. Een ander herhaalt. Nog iemand weet hoe het ongeveer zit. Zo groeit een verhaal dat nergens hoeft aan te kloppen om overal binnen te komen. Misschien was er schuld. Misschien ook niet. Maar tussen…

vandaag is de dag besproken met afgewogen woorden in principe onontkoombaar en dagelijks wederkerend als onvergankelijke noodzaak -natuurgetrouw beschreven hoe de laatste weken eruit gaan zien weet niemand wel dat steen zich niet laat roosteren in de middernachtzon alle deelgenoten, stroomdraden dwarsliggers en bovenbazen allen…

Midden in de kring een druppel in het water − regen kust het ven.…

De wereld was drie weken lang van slag het zag westafrikaanse blauwe haaien zelfs tegen spanje haast victorie kraaien een teken aan de wand - of hard gelag voor goddelijke blauwgele kanaries getemde leeuwen halfzachte germanen geen roem, integendeel, wel marokkanen senegalezen en ivorianen en door de var gefnuikte egyptenaren hun onrecht…

zij vroeg zich af of zij ooit haar vleugels uit zou slaan bij het ochtendgloren ooit met buitelende gevederde taal iemand op aarde zou raken zou zij ooit poëzie uit de lucht plukken en de angels omarmen zij vroeg zich af of zij ooit met de rouwende lijster een lied van verdriet zou delen ooit de tere hartenklop van de nachtegaal…