Graag zou ik nog het Sydney Opera House Willen beleven Bij leven en ook welzijn heb ik dan de hele wereld gezien De ziekte Die Polycythemia Vera Draag 'k reeds ruim drie decennia Met mij mee Ongeneeslijk, ongeneeslijk Hoe heeft onze Schepper/Createur ooit zoiets kunnen bedenken Natuurlijk begrijp ik het creëren van vele banen in de zorg…

Intens genieten kleine en pure dingen zowaar geprikkeld Hoe prachtig en wonderlijk het leven is waarin ik aandachtig kan luisteren naar de stem van de wind die met ongekende kracht door het landschap waait zodat de verschillende bloemen en grassen sierlijk wuiven met zijn stromingen. Geritsel van bladeren zorgt voor extra kalmte, rust…

iedere dag trek ik mijn aardejas aan schud eerst het weer van gisteren eraf en ben benieuwd wat er voor vandaag al op ligt maar de laatste dagen kost het passen moeite alsof hij door de komende herfst krapper wordt ondanks het fruit en de schitterende oogstkleuren de souplesse is er ook al niet meer bij het uitgaan alsof de…

We doen het even heel erg kallem aan Zo rustig dat je bijna niks meer voelt Van koude oorlog raak je onderkoeld De wereld brandt - laat haar haar gang maar gaan We doen alsof en poetsen onze glazen Doen elke dag een wens als vroom gebed Alsof een vrome wens ons heeft gered En stilte ons meer waard is dan oekazen Poetsen…

Duizend schepen te water laten voor de bevrijding van één vrouw van betoverende schoonheid Wie ben jij Helena? Wie ik ben ik weet het niet spits je oren daar waar je de stilte van stenen kunt horen luister naar de ijle stemmen van het schimmenkoor: Helena, jij bent slechts een speelbal tussen goden Hoe wil jij dat wij aan jou denken?…

Een zwijn kan, naar men zegt, gevaarlijk zijn Evers dan, van vrouwelijke kunne Laatst was er een ontsnapt uit Euvelgunne Dat zagen ze terug bij Nieuwegein Toen kinderen het zetten op een schreeuwen Dacht iedereen O nee, toch niet die leeuwen? Acuut trad toen de faunahermandad Van Oude en van Nieuwe Euvelgunne Met hulptroepen van…

Kom hier. Zoek het uit. Wat bestaat, is verdacht, is bedacht. Ontken het nu eens niet. Beperk je woordenpracht.…

op de oude wilg krioelt weer nieuw leven het is nog klein en heeft geen vaste stek wat vergaat vindt weer ergens plek naar een goed onderkomen blijf hij streven de openingen ontdekt hij met zijn pootjes ook al is de bast van de wilg vrij hard zo meteen wordt hij eigenaar van een part waar hij zich verwent met talrijke lootjes onder hem…

Gevoelige reus vol geluk, kracht en wijsheid bescherm ze altijd Al wandelend in een oase van rust hoor ik steeds dichterbij komende huilende klanken die almaar opnieuw in mijn hoofd dwarrelen tot zelfs blijven hangen op een stukje gevoel Een diepgeworteld verdriet die mij doet denken aan afscheid, rouw en verlies. Hoe deze treurnis beklijvend…

Het prachtige voornemen om voort te gaan op de wijze, smalle weg van God, schenkt moed aan hetgeen opleeft in 's mensen gemoed, schone schittering voor het aardse bestaan. Steeds beter de Blijde Boodschap verastaan bij wat het denken of voelen uitbroedt, is tijdens levenswandel een sterke voet. Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan: "…

Met al hun voeten staan de bomen in het licht -- van de klaprozen.…

de schepping was voltooid overal waren de klokken gaan tikken op het uur nul omdat de mensen anders zouden stikken zonder zuurstof bomen zon en natuur het raderwerk was universeel onvervangbaar door de mens waren er ongewenste haperingen waarna verval was ingezet met kains ezels kakebeen dat abel had neergelegd…

Vale adieu, partir c’est mourir un peu voelt een afscheid van geliefden zo zullen zij zich geborgen weten Wordt jouw naam een vergeten woord? Een vertrekkende strijder sterft een beetje hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd wie blijven achter als vogels in een lege kooi Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt? We…

Hoe je toe ziet dat de wereld van een landschap in een woordenzeef verandert en bezinning aangetast door ouderdom maakt van de rivier een metafoor voor onvoorspelbare liefde hoe je ondergaat dat de zon zinkt in de zee wolken vreemde verhalen vertellen en de maanlach om de ochtend bedelt.…

de dagen vallen uit mijn handen ze voelen als vervreemde vrienden als een landschap zonder hemel er is geen liefde zonder vrede er is een soort van morgenlicht kruipend uit de verfkist van impressionistische schilders hun onhoorbare taal door absint stuk gedronken water rimpelt kalm mijn ziel rust even uit achter zachte tralies…

hoe driedimensionaal is het vrouwelijk stelsel uit één gebeente gehouwen zonder enigerlei van verrukking hoe wonderbaarlijk draagt ze het vrucht dat zich als een wijze heeft genesteld in het donkerrode aanschijnende licht van wedergeboorte hoe het offensief van karma zich aandiende, heeft de bardo de verlokkingen ontzield en zich in…

voor Andriy en Alina In de donkere kamer het bed waarin nevelige dromen je verzwelgen Je smalle bovenlijf ontbloot ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek In de schaduw een gehavend lichaam je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet In tijden van oorlog moet gesneuveld worden lichaam en ziel uit elkaar gedreven…

Wil ik gedenken, vergeten, vergeven, of -- vergeven worden?…

Open zomerveld sprinkhaan geeft strijkersconcert geen telefoon, vrij…

het was de laatste druppel bloed die uit de mensheid werd geperst voordat de aardjuwelen zichtbaar werden helder vonkten ze al tussen het stervend rood waar zij weerkaatsen in afnemend vurige licht van de exploderende zon het restant van wat eens de machtige mens was geweest is nu geslagen met de zeven plagen leeg gebloed in een…