de maan die vastnagelt aan ’t licht dat zoekt maar ’t huis is ontdaan wat overbleef klepperde door op laminaat op ’n ochtend van stilte niet in ’n envelop met ‘n naam die vergeten was of ’n laatste ogen- blik…

Diep van binnen voel ik dat jij net als ik naar een lege onbeschreven bladzijde verlangt om eindelijk alles op te schrijven zonder voorbij te gaan aan tijd die herinneringen kan verdrijven nu jij op de lege bladzijde schrijft.…

zou ik ooit ook lyrisch kunnen schrijven over mijn verloren liefdes, hoe hun lijven destijds kronkelden als zij zich bevrijd voelden, in mijn armen verzonken? ’t kan dan de regen zijn op ’t tentdoek of de plakkende benen, de blote ruggen onder mijn verzoekende vingertoppen de vanzelfsprekendheid van lekkere billen op weg naar ’t toilet…

Er valt een vergissing over een liefdesaffaire op het groene gazon in haar bloesemende droomtuin wanneer de zon als een koperen ploert over het weekend schijnt; Het is bijna werkelijkheid haar zoete stiltedromen zijn te voelen in het verlangen ze probeert te begrijpen waarom ze zo vaak van idee verandert zij citeert niet ze weigert…

I dan hadden wij handen geschonken in gebroken glazen uit de romantiek als flakkerende kaarsen dropen wij stollend af in hoogpolig tafeltapijt dan waren wij voeten gezonken in gestoken lussen voor de esthetiek als uitstekende rotsen hingen wij dreigend boven onverdraagbare wildernis II ik schud mijn veren niet tot een…

Hoe ze nog wisten ook toen plooide de tijd naar voorjaar maar hij ging zij was gebleven en ook nu weer die verre geur van seringen en van een vroege mei toen hij zei je grijze ogen ze staan nog precies zoals in mijn aprilse herinnering en even tochtte het van verleden.…

haar blik is wazig als zij wakker wordt haar hoofd draait zich naar het lege kussen haar hand strijkt over een onbeslapen landschap ze maakt het bed op voor twee roostert het brood voor twee zij kent de taal van het zwijgen ze schrijft het grote met kleine woorden een zeldzaam wonder…

Klaprozen die bloeiden, fel en rood, Als verboden woorden in de wind. Een liefdevolle boodschap, onuitgesproken, In een veld dat ons voor altijd in stilte verbindt.…

Zelfs als je ontkent dat jij tien maand lang mij hebt voorgelogen geloof ik je niet En al beweer je met droge ogen dat jij dankbaar bent mij nooit zult vergeten Dan nog weet ik zeker dat jij dit niet meent want jij hebt je grootste weldoener bedrogen De waarheid is één maar jij bent gespleten steeds zul je verlangen maar nimmer…

O grandseigneur, witbaardig uw verzen zijn zo aardig  nee echt niet minderwaardig u zingt nog immer vaardig beslist niet inferieur Ik ken ze geen van alle hoewel, Michel-Angèle  die surinaamse frêle was bheter dan Adèle met haar kon ik goed bhalle Mijn eerste heette Anne en soms ook wel Margriet was zij mijn liefde niet dan zong …

Geef mij vandaag hom of kuit alsjeblieft as soon as possible please Wordt het een yes of alweer een no met getreiter gezeur ambassade-obstakels en siberische berenmalheur Geen uitvluchten meer voor vertraging of uitstel van je pegasusvlucht laat dit dan de laatste keer zijn Vandaag is jouw D-day zeg mij dat de lichten op groen…

Het is misschien vijf dromen verderop dat land waar jij verdwijnt in jouw dans en veel tijd om te schrijven heb ik niet maar ik vertel je over muziek over het voedsel van mijn volk er is geen tijd om na te denken jij staat daar waar mijn wereld eindigt en zwaait er naar de wolken met niets anders om over te peinzen dan de afscheidsbrief…

Zij is er voor mij denkt hij en ik voor hem hoopt zij volgt zij hem, hoort hij haar smachten even maar of blijft het slechts een pure illusie  beiden empathisch en hoogsensitief platonisch poëet narcistische nimf  badend in zuivere bron van koud water verwarmende woorden van liefde, idylle waar enkel haar blauwe vlinders…

We zijn hier om te schuilen voor de storm met wind en regen in de herberg onder het rieten dak liefde zal de kunst veroveren zeg je met een klassieke snik in jouw stem, die somber klinkt door de ernst van het moment nu we al drie jaar uit elkaar zijn even bij moeten praten we bestellen een kop koffie met appeltaart en slagroom tijd…

Roman uit Pavlodar in welke stadsbuurt leef je droog jij jouw tranen, geef je luwte aan de oevers van de rivier met het abominabele schaduwspel van ruwe liefde zonder plezier heerser in het intieme droomrijk van de hartstocht in het zomerland in welke tuin zaai jij de bloemenvelden tijdens welke nacht ontmoet jij nieuwe helden in welke…

"Pardon? C'est moi, bien sur, mais qui êtes-vous waar ken ik u van, hoe kent u mijn naam toch niet iets kwalijks waar ik mij voor schaam voor wie ziet u mij aan, geef mij een clou! Excusez-moi, ik viel u in de rede wat wilt u van mij, toch geen signatuur zo'n krabbel is van veel te korte duur alors madame, deelt u mij nog iets mede?"…

Verhaal me Vertaal me naar iets nieuws Naar verhalen die verwoorden Wie ik Praat me Aan elkaar En laat me horen Hoe ik klink Zonder jou Galm door mij Luister en Verteken mij Bereken de kansen dat ik Jou bij mij optel Beklink mijn woorden Bezink in mijn stem Als ik je zeg Aanhoor mijn denken Als ik zachtjes fluister Wie ik…

Lopend naar ons huis pluk jij bloemen, onwetend -- dat ik weg zal gaan.…

Een aura verscheen om onze hoofden in stofgoud der herinnering blinkt een medaille De zon in mijn leven de zon in je hart fortuin was een niets ontziend voortrollend rad Tollend en wentelend om elkaar heen in nacht en nevel duister trotserend De aura verdween passievruchts wederkeer een roos in de knop viel voortijdig neer…

Je zult toch maar een vlinder zijn als zij verschuilend dag en nacht in haar cocon zichzelf nooit vindend omdat zij niet kon haar vleugels zwaar van was zonder gelei Ze zei ik heb je lief kom maar bij mij monarch, je bent mijn blauwe koningspage mijn minnaar op de zuilengalerij omzichtig manoevrerend in d'arcade Behoedzaam fladderend…