inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

De plek voor gedichten van amateurdichters

Laatst geselecteerde netgedichten:

ware liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 290
wat u ons voorgeschoteld heeft bij tv on is haat gezeten in uw Hart dit is waar het echt om gaat de oprechte liefde is een Korinthe 13 hierover niets in uw angstaanjagend betoog lees erover in de levenswandel van Jezus Hij die nergens over loog bid liever over vrede onderling in plaats van een boek te verbranden…
Antonia26 september 2025Lees meer >

Avondzon aan zee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
De rode zon zakt langzaam in de zee, Neemt deze dag met zich mee, Wijl wij hand in hand, Staand met onze voeten in ’t zand, Wachten tot de sterren en de maan Ons begroeten gaan, Om ons te vergezellen in de nacht, Bij de liefde, die ons wacht. De brekende golven in de branding Lichten wit op in ’t duister, Zand licht groen op onder onze…
Joris Olivier26 september 2025Lees meer >

Het Kind te Paard (Einde van de lente)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 137
Haren glad geborsteld briesend van vertrouwen de wereld in kijken Oude kwesties recht te zetten, toegangen te forceren, risico's te nemen Door de dag heen manoeuvreren, loeren op kansen op goede werken in gedachten al honderd keer verricht Uitrusten naast mijn paard vertrouwend op mijn kracht mijn morele kracht…
Zywa26 september 2025Lees meer >

Omgekeerd evenredig

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik las een antivictoriaans sonnet althans de oproep meer te voguleren in adamskostuum of in eva's kleren 'your car or mine', een zeer gezond recept in plaats van yoga, tai chi mindfullness geen last van een depressie meer of stress!…
Xander26 september 2025Lees meer >

Gesprek in het parkrestaurant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 201
De nacht te lang, twijfel als metgezel, een flat white als houvast, bloemen en fonteinen tegen de leegte in mijn hoofd. Ik wachtte hem, de man die eens luisterde toen de wereld kraakte en mijn zoon verdween in stilte en onmacht. Zijn fiets op slot, zijn ogen open. Ik sprak in flarden, vulde de stilte met broze herinnering, met woorden…

GEHEIM WERK

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 322
Hoe zijn de ware hoorders van Gods Woord? De Bijbel wil zich voor elk mensenleven als een sterke, trouwe wegwijzer geven: Naar het Koninkrijk zoeken, moedig voort. Wie nimmer van dit Boek hebben gehoord, of in lezen ervan weinig bedreven, tonen dikwijls een blij en zuiver streven naar het recht, dat de Heiland bekoort. De Heilige Geest laat…
Han Messie26 september 2025Lees meer >

Eikels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 215
Het heeft misschien geen enkel nut dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten en het is ook maar de vraag of het allemaal ergens naar toe gaat soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit positief denken en zo in het leven staan elkaar altijd na praten, en na elkaar praten geduld uit oefenen op het geduld herfst lacht ruw zijn eikels bloot…

Spionnen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 251
Grazen ufo's de aardbol af brengen zij google maps in kaart terwijl drones onzichtbaar boven streetview blijven hangen bewegen spionnen over boomloze weiden daar waar het va et vient zijn lot tegemoet gaat in een dagelijkse ratrace een eeuwige wederkeer in eindloze caravanserai? mocht dit haec et talia van boulimia en amalia…
Nemo26 september 2025Lees meer >

Een woord vol macht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 259
Eens heb ik een stem gehoord gesproken met macht Hij sprak slechts één woord maar heeft veel goeds gebracht. Dat woord drong door in mijn hart zoals ook die stem zo vredig klonk het verdreef alle smart dat woord is Liefde waardoor haat verzonk. Wie sprak dat woord dat woord vol macht dat woord dat iedere ochtend gloort en ons de ware…

welgevallen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 367
deze toenemende schemer markeert de ogenschaduw hangende het onderzoek is dit waarmee we voortgaan ook al wist je dat geboorte leidt tot een avondmaal dat niet alle stenen zielloos zijn jouw voorkomen wast alles weg verzacht de scherpe randen met rustige tred beter dan genezen eindeloos als schoonheid…
Iniduo26 september 2025Lees meer >

Ami de eend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 351
De oerkracht van twee reebruine merries, gebundeld in een paar stevige zachtgele vleugels van een welhaast unieke onvergelijkbare eend opvallende verschijning na het stilaan verdwijnen uit het straatbeeld van het duo renault quatre & goggomobil joeg ons vaak de stuipen op het vege lijf met zijn angstaanjagend vervaarlijk gekwaak…

Aandacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Voortaan ben ik mama zoals mama altijd mijn mama zal zijn en veel vrouwen ineens laten merken mama te zijn Maar niet van mijn kind En niet met mijn ongemakken die ze niet kunnen verlichten met hun wijze vooruitblikken Ik luister naar mijn kind Hij leert mij de babytaal en wat het betekent dat ik voortaan mama ben nooit meer alleen…
Zywa25 september 2025Lees meer >

Septemberzon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 201
verkwikkend zonlicht deugddoend nazomerweer met licht herfstig bouquet…
Eric Vervaet25 september 2025Lees meer >

Campagne

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
Ze fluisterde in mijn luistrend oor, Er moet meer worden gevrijd, Het is echt de hoogste tijd. Ik zei, pardon, versta ik u goed? Ja, zei ze, ’t is nodig, het moet, Er wordt te weinig vet verbrand, Te weinig endorfine aangemaakt, Men wordt dik en chagrijnig. Ik vond dit wel ’n wijze raad, Stelde ’n publiekscampagne voor, En voegde…
Joris Olivier25 september 2025Lees meer >

Oktoberfest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
In München klinkt de klarinet, de lucht gevuld met zang en pret. Bier vloeit rijk in gouden glans, ied’reen sjanst op een vrolijke dans. De glazen klinken, hoog omhoog, een glimlach breekt als ochtendrood. Wie samen viert vergeet de tijd, het feest omarmt zo wijd en breit. De herfstwind draagt een warme lach, de dag wordt feest, de nacht…
Johny Donovan25 september 2025Lees meer >

Weer een afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 238
Voorgoed afscheid moeten nemen, zonder nog een woord, een blik, een aanraking. Nooit komt het verleden terug, noch de pijn noch de vreugde. Zo gaat het leven en toch is de liefde gebleven, de liefde sterker dan de dood, dan het afscheid. Het grote leven gaat verder, met of zonder ons, maar glorievol en teder. Niets is verloren wat werd gegeven…
Adeleyd25 september 2025Lees meer >

Ontwaken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 257
Ik sliep, een Doornroosje in nachtmerries, gedronken van gedachten die mij bezaten. Een krankzinnige aap, kogels van paniek ratelend door mijn hoofd, ik dacht dat ik hem wás. Tot mijn ogen knipperden, een scheur in de trance, en ik mezelf zag — niet de storm, maar de getuige ernaast. Mijn dierenbrein schreeuwde “Pas op! Alarm! Crisis…

Waarheid of macht

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 257
Het gerecht zoekt stille gronden, waar feiten in dossiers verblijven. Getuigenissen, zwart op wit, waar waarheid moet beklijven. De politiek spreekt met vele tongen, in beloftes, mist en pracht. Woorden draaien rond belangen, het spel van invloed en van macht. De rechter straft de leugenaar, de wet is streng en klaar. Maar de politicus…
Johny Donovan24 september 2025Lees meer >

Omissie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 118
Ik heb ergens behoefte aan, Weet alleen niet meer aan wat, Maar het knaagt en wroet, Ik voel me erdoor gans niet goed. Ik loop nu al dagenlang Me suf te peinzen, Word er kriegel van, Dat kan ’k niet veinzen. Ik vraag om raad bij knappe koppen, Eigenlijk aan Jan en Alleman, Geen die mij kan helpen, Daar word ik alleen treuriger van…
Joris Olivier24 september 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 492
Je stilte voelen woordeloos raak je mijn hart wij ademen één De stilte dragen van anderen in mijn hart, een trilling die zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt. Een blik, een zucht, een verschuiving in de lucht — ik lees de lagen achter woorden die niet…
CB24 september 2025Lees meer >
Meer laden...