Eind vorige eeuw negentienzesentachtig werd een ict'er in spe - systeemprogrammeur of beheerder van netten die dag in dag uit op probleemloze werking van mailverkeer tussen pc's op de werkvloer in de kantoortuin der administratie van leerlingabsentie en studievertraging en cijfers en toetsresultaten moest letten - op abstract…

Ze noemen het iets gewoon iets dat ontwijkt ze kijken dan wel maar het doemt nergens op en zeggen het doet zich haast zelden voor er dringt als je luistert nooit een geluid door men noemt het subtiel als men ernaar grijpt maar nooit krijgt men het echt te pakken Drie klachten die neerkomen op één bezwaar: als het opkomt verschijnt…

nu kranten niet meer bestaan het huis onbewoonbaar de wil nog krachtiger dan een ziel nu niemand nog vragen stelt niets lijkt op kleur meeuwen hun brood verstouwen nu klinkers straat spiegelen muren vensters vervagen een roep om stilte ik zeg er luistert toch niemand het schemert avond…

Alle luikjes opengezet voelen wat er gaande is in de schemering in mij niet fantaseren voelen wat er gaande is daar buiten een afscheid hun armen om elkaar en heel de laan lang zijn mijn benen moe van de trimmer die lacht naar de gelukkige…

wie in het voorbijgaan het lot omarmt gaat aan boord van het Narrenschip door stilte en sneeuw de maat van onrust kent krast de tijd in steen wie door geschilderd glas naar wolken kijkt beschouwt de betovering van het licht het tedere ontvouwt geeft het sprakeloze een stem laat de sterren helder laat zingen wie in het voorbijgaan…

Ze kwam me ergens voor bedanken we raakten aan de praat en ‘k vroeg haar even binnen ‘t Ging over dochters, zoons, kinderen en klein, oma worden, zijn Zij denken moest aan wat ik ooit gezegd dat mijn zoon wilde bij mijn dochter geboren Ik dat nu niet meer wist, zij die zin zomaar naar boven vist. Dan zie ik op mijn smartphone…

Onder het nachtfilter lig ik wakker in winterslaap de bloesems op mijn huid schemergrijs, gelukkig denk ik dat, kan ik nog iets denken, meer zit er niet in en de jeuk blijft me plagen in mijn hoofd, daar waar ik niet bij kan Ik kan alleen wachten tot het is opgelost en ik weer zin heb in taart, gelukkig kan ik die zelf bakken…

Ooit toog der keerlen god in ommezien met kop en schouders boven 't hoofd der school om wraak te nemen in het capitool long time no see, stap in de tijdmachien Vier eeuwen terug kwam hier een pelgrimschip naar rapenburg met boeg in winderoos het paard trok voort, de kiel gleed oeverloos de boei werd aan de horizon een stip Waar pelgrimvaders…

Een blinde schetst op doeken Zoals hij leest in boeken Mijn ogen zijn gesloten Doch met beelden overgoten Al liggend kan ik zweven Langs alles in het leven Al gekluisterd aan de grond Vlieg ik elke avond Uren kan ik dan verdwijnen Dromend over lijnen Getallen delen verhalen Waarin je kunt verdwalen Echter elke ochtend weer Ontwaak…

Zijn handen omklemmen als witte spichtige takken het doodsbleke gezicht en bedekken de oren. Vastgenageld als een bevroren bladerloze boom. Gekweld aan de rand van het landschap Voelt hij zich overweldigd? De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst. De hemel kleurt bloedrood, tongen van vuur, blauwzwarte fjorden als onheilspellende…

Ik zweer oprecht zo helpe God Wat is dat voor een loze praat Van één die niet zijn vak verstaat Kamala Harris ving dus bot Besluit dat de verbeelding tart Een leider met een stenen hart…

The Times they are a Changing, zong Bob Dylan Ja sterker nog, we zijn weer terug bij af Wie heeft er schuld en wie verdient hier straf? Zijn 'maga'dumbo's die niets anders willen... ...dan Golden Years, de 'gouden eeuw' van Trump Voor hen is het klimaat één 'mega'dump...…

De storm gromt en fluit door spleten in de spouwmuur -- als een huisorgel.…

voor Ellen D. poëzie is ook de vader van een bekende dichteres aantreffen in diep stilzwijgen en aan lichaamstaal lezen dat het zoveel beter is hem niet aan te spreken soms ontmoet je poëzie zelfs in de verzwegen woorden...…

Ik lees en las De man die er niet was een reisje door het brein van Anil Ananthaswamy Bestaat hij wel en heeft hij real live überhaupt bestaan met geboorte -plaats en -datum humanoïde man meer dan denkbeeld of icoon zo'n digitale representatie kreeg voet aan de grond in Japan op hokaido en honshu wordt…

De winterbomen: geen duiven, geen goudvinken -- Verlaten nesten.…

Voelend met mijn hart helende kracht van natuur steeds weer verbonden Hoe wonderlijk en waardevol het is om schoonheid van de natuur waar te nemen als harmonieuze mix van geluid, geur, kleur en textuur Stuk voor stuk unieke momenten om van dichtbij te beleven, ervaren en koesteren. Het begint al in de morgen, het ogenblik waarop een…

Je jonge lijf papierwit parelt van verlangen en zenuwzweet, je lach onzeker zeker, ogen vragen onder lang blond haar. Je wilt zo graag, maar verder dan teksten citeren van Lana del Rey laat ik je niet gaan, praat met je over wat nu niet kan, ik niet wil. You're crazy, fuck me, zeg je Lana na ik denk in due time certainly.…

Zo stil reeds was de tijd mij gepasseerd slechts met kleine tikjes en in de verte het beieren van een carillon daar tussen de leegt6e van het moment en het gedaver van raketten, tegenhang van veiligheid en gevaar. En steeds ging de tijd zijn eigen gang steeds door met kleine tikjes ik luisterde naar de stilte van het moment, wilde de stem…

Hou op met dat alibabagebeuren blijf voor die prachtige boeken niet thuis kom naar je lokale boekhandelaar of het kantoorartikelparadijs nu het nog kan, voor die nu al te hoge maar straks helemaal onbetaalbare prijs Een klein minuscuul wijsheidsfilosofietje speciaal voor pinkeltje en wolkewietje ze verzuipt in zes woorden dat…