Heel even zag ik in een flits als ware er achterstevoren zonder maren zonder mits een woord gespeld binnenstebuiten gescrabbeld en opnieuw geboren schoolreünie werd schuilruïne maar niet zo flauw als bij frits spits die van het groot dictee der taal der lage landen aan de zee van vondel reynaert veldeken tot hebban olla hadewijch…

Als een herfstblad draai ik met winden over velden en door bossen zwaaiend en zwierend genietend van 't leven. Onder kleurrijke bomen, grauwe luchten, of waterige zon tussen veelkleurige soortgenoten en lig soms even te dromen waar geen winden mij stuwen. Ik droom over 't verleden toen ik gekleed was in groen of in geel op de akkers…

Hopen op een wonder waarin ik niet geloof een verlenging, weer kunnen wat gewone mensen doen op gewone dagen, eten en niet verdrietig zijn Aansterken, mezelf restaureren de namen van mijn ziektes niet meer nodig hebben Alleen mijn neus is gezond zet me in mijn eigen stank ruikt waar het naar toe gaat Duiven koeren klaaglijker kauwen…

Wat hem zo raakt, waarvoor hij door de knieën gaat, maar waar hij zelf ook deel van is, waardoor er bij hem in de buurt zo ongeloof'lijk veel van is, is iets waarvoor hij is gemaakt Geboren, denk ik, als het ware om ten volle te ervaren waar het leven samensmelt, waar enkel pure liefde telt, die hij steeds weer met jou zal delen, in de…

de laatste zon dwaalt door de duisternis het trommelvuur vermaalt de taal als glas gebroken monden onttronen woorden breek niet in de donkere nacht vrees de liefde niet zing zing van de teer beminde…

migratiedebat mensenrechten in de wind terugkeerhubs taboe op een hellend vlak grenzen dicht met Belarus Pools migratiepact honderden per dag door Moskou en Minsk gestuurd grens met Finland dicht aan de Poolse grens Syriërs Afghaan en Pers liefdesmigratie?…

verward merkt ze op dat vanzelfsprekend als zand glipt door haar vingers de wangen van het kind voelen stoppelig als een puberkind rebellerend in geleende tijd hoe zet ze de voeten van het boze ontreddende elke dag weer in gelijke pas ze is een moederspin maar haar web verliest kracht…

woorden dienen zich aan organiek en documentloos met droge ogen en stille trom waarbij muren verblinden het huis zich zelden opent een nawee zich aandient niettemin, een nacht is geen synoniem voor rust wel aanvaardbaar als foto van een roerloos moment er ligt een krijtlijn van ochtend zichtbaar in klare taal…

Naar de verte gaan om genot te zoeken fleurt een korte tijd op; vreugde vinden in eigen omgeving sterkt het leven.…

Kleurrijke klanken uit het hart van een roodborst gedragen door wind Hoe je in ongedwongen sfeer de ziel uit je klein lijfje kwinkeleert op een zelf gekozen tak Het betreft allemaal welluidende noten en tonen in verschillende combinaties en variaties van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken. Zodra ik wakker word, zijn het…

Kom kijken in mijn keuken, naast de smid die houdt nu open huis, heeft geen geheimen een paardenhoef laat hij op ijzer rijmen hij hakt en klinkt, bekokstooft tot het zit Het edel dier raakt slaandeweg gewend aan het gehengst in smederij Hephaistos de stokebrand slaat stevig onder 't ros toch vreemd dat hij die Aphrodite kent Dat is…

Hij is weg, ik blijf hangen in ons verleden -- waar hij nog steeds is.…

Vrouwtje Supermarkt met een appel in haar mandje klopt op de manager z'n deur beklaagt zich over irri muzak en dat continu gezeur uit boxen in het schoenenrek Legt op de vloer haar spullen neer heeft allerhande uitgekozen voor klanten heel geschikt gevrozen "Eet het op, kom terug voor meer!" Vrouwtje Etalagekijker met een nieuwe…

Opschuivend in de stoet der levenden Naderen we onze graven Traag schrijden we naar het altaar Glansrijk verlicht en toch zo zwaar Omringd door marmer groots en kil Massaal adembenemend stil Hier en daar kennen we iemand Samen uitgesproken stil smeedt een band Jezus hangt hier al eeuwen te lijden (en is al even lang aan het verrijzen)…

Te vroeg gestorven overleden. Voor armen deze dag geschreven. Zij-armen de schuld gegeven, onder-armen geleden. Boven-armen die in weelde leven, armen uitkleden. Wijsvingers die de duim opsteken neerdrukkend, armen laten zakken vrijpostig verwoorden, lage inkomens belasten zelfs niet om-armen Te vroeg overleden sprakeloos opgeschreven…

Het centrale zenuwstelsel van de dichteres wordt doorgaans 's ochtends op gezette tijden na de wekker of radio op smartphone of bij volle maan de rode haan geactiveerd en non-verbaal naar buiten toe gekeerd reeds voor de bel van deur of school danwel de telefoon licht heel de onderhaarse binnenwereld in haar op haar brein loopt…

Zie ik de boom zelf nog wel of herinner ik -- me het beeld ervan?…

Ze is kirgizisch, mijn prinsessenvisje mijn crypto zegt ik ben hier opgebrand rukt zij de feiten niet uit hun verband? in pure wanhoop schreeuwt ze "vergewis je ze willen dat ik op mijn schreden keer jij bent mijn prins, mijn liefste bitcoinvis jij weet als enige hoe ik je mis die nachtmerrie is een no go: nooit meer!" Mijn cryptomuntje…

Eh bien, mon grandseigneur ik drink met volle teugen graaf diep in mijn geheugen nee echt, het is geen leugen die eindigt in mineur Genoot mijn Sonja niet in haar petit boudoir d'amour, tout illusoir haar moeder had bezwaar al zong zij 't hoogste lied Dan denk ik terug aan Vera die mij haar lippen bood wier tong naar binnen vlood…

Nog een verjaardag proosten op nieuwe rimpels in de winterzon Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden. Hoe je het ook wendt of keert, er blijft…