Lentehaiku
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
168 Het prachtige blauw
wist het kruid-onkruidverschil.
Hoe dwaas het gehark.…
VROUWZIJN DOOR DE TIJD
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
318 EEN ONVOLLEDIGE IMPRESSIE
11.000 v C. - 2026
Patriarchaat was niet bepaald natuurlijk
Egalitair meer was het samenleven
Tot landbouw en grootgrondbezit voorschreven
De wetten voor verbetering, bestuurlijk
Zwaar was het om te groeien en labeuren
De boer kreeg macht over de zwakkere vrouwen
Die staken thuis de handen uit de mouwen
De man…
SPOORTJES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
146 In het stadsplantsoen
drukt het verre beukenbos
zijn vingertoppen:
binnen 't oude gras glanzen
groepjes bosanemonen.…
Helaas altijd van korte duur . . .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
414 Een vlotte eter heb ik mij getoond.
Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot?
Verrassend kleine portie, vers genot.
Het wachten wordt gelukkig snel beloond.
Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond.
Een vlug gerief bereik ik met mijn spot.
Krijg nou wat, toch nog leven in de grot.
Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond.
Bezieling en bevlogenheid…
Tussen roesmoes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
186 Ik kwam uit de oefenzaal
van het hotel, jij stond tussen
de roesmoezende mensen
en wees naar mij
Jouw vinger viel mij aan
in mijn hart
Je liep met me mee en
schoot op onze kamer uit
Vlug gooide ik een berg
zuigend zout op het tapijt
Later spoelde ik de rode vlek weg
Het is een en al onzekerheid
die ons scheidt
De overkant is ver…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
282 Goud op kale tak
tegen strakke blauwe lucht
de lente ontwaakt
Het jonge groen breekt trillend door de aarde,
een explosie van kleur die zachtjes naar me roept.
Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.
Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn,
hoor hoe de sapstroom…
Maart in mijn kop
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
169 Nu je weer binnenstapt, stinkend naar goedkope cologne en leugens,
voel ik het oude vlees weer slap worden, een waardeloze zak met botten.
Ik probeer te haten, te spugen op je lach die snijdt als glasscherven in de keel,
maar het hart, dat kutding, liegt harder dan jij ooit kon.
Ik ben weer die zwerver met doem in de bloedbaan,
eenzaamheid…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
161 De koffie is koud in de mok,
jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel.
Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees,
en denk aan hoe je vroeger lachte om niets –
nu lacht alleen de tv in de hoek,
blauw licht op lege muren.
Buiten start een auto, iemand gaat weg.
Ik blijf zitten met sigarettenpeuken
en een brief die ik nooit…
whiskey-ellende
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
325 De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven.
Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt,
binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen.
Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem,
want stoppen is voor mietjes en ik ben te…
Ongrijpbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
287 Geboren aan de Zuiderzee
proef ik de smaak van paling.
Uit wijde water glijdt zij naar de lokkende rivier.
Ongrijpbaar drift vergezelt haar reis,
opdat zij zout en zoet bemint.
Geboren aan de Zuiderzee
proef ik de smaak van paling.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
180 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.
De winter streek door straten zonder…
ik val in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
235 ik val in licht
of licht valt in mij
ik zeg aarde
maar het antwoordt goud
ik zeg goud
maar het blijft zwijgen
ik val in licht
of licht valt in mij
hoeven zonder paard
klank zonder weg
avond die lekt
ik val in licht
of licht valt in mij
Lazarus in mijn borst
een deur die niet sluit
een naam die terugkomt…
een verre dageraad
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
364 geleidelijk aan
beitelt het zich nu
bij me naar binnen
de kille kamer
de ijzige melding
de korte, naakte mededeling
ik moet het nuttigen
dit niet te verteren bericht
wellicht brengt
een verre dageraad
me na verloop van tijd
weer wat licht…
De dingen die komen gaan . . .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
341 In de benen!
Aan de slag!
Vooruit ermee!
Klaar met wachten.
Zit je klaar?
Dan is dit het begin.
Bang mag je zijn
Als bijna iedereen
Voel je geroepen.
Voel je gevleid.
Voel mijn vertrouwen.
Kom op het is tijd
Om lief te hebben
Op te ruimen
Voor te doen
Voor te leven.…
Ergernis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
351 Om tot een echt goed vers te komen,
heb je betrouwbare lezers nodig.
Liefhebbers van een gaaf concept -
een dichter dient serieus genomen!
Veel lezers echter poëtiseren.
Terecht dringt dan de hamvraag op:
'Wordt hier wel poëzie bedreven?'
Dat het meer Niet dan Wel laat lezen,
moet Menigeen worden aangewreven:
'Neem toch zuinigjes het…
Dat kutgevoel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
190 De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.
Buiten regent het op de armen van de stad,
binnen bloedt mijn borst als een open bierfles,
maar ik blijf zitten, drink de stilte,
want liefde is een barvechtpartij…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
149 Jij bent weg, en de engelen zwijgen in mij,
hun vleugels van marmer, koud als verlaten kamers.
Ik sta in de wind van jouw niet-zijn,
een boom zonder bladeren, wortels in lucht.
Toch groeit er iets verschrikkelijks in mijn borst:
een roos van pijn, doornen die zingen als messen,
bloedend licht dat niemand ziet behalve de doden.
Ik roep je in de…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
158 Mijn hart, een caged vogel, klapt
tegen tralies van bitter stof en leugens,
maar stijgt, stijgt als maanstof in olie-
zwarte aderen, fenomenaal gebroken.
Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.
Ik…
Op de kantlijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
188 Buiten de lijntjes is meer ruimte,
is geschreven en gezegd.
Maar buiten de kantlijn –
daar worden oorlogen beslecht.
Blijf ik op de kantlijn
wil ik door het venster kijken.
Kan ik dan de vrede schilderen –
of kleur ik alleen de lijken?
Gooi luiken dicht, deur in het slot,
gebogen, handen op mijn oren.
Betreur de lijntjes op papier –
heb…
Hoop en Zorg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
204 Aan de kop van de Kruitberg
de kern van de ramp
in de Bijlmer
met de El Al
staat volgens A.I.
nu een hospitaal
dat men, de victims
indachtig
en ook met het oog
op de survivors
heel consciëntieus
Zorg en Hoop
heeft gedoopt
vernoemd naar de wijk
in die andere hoofdstad
in het westen - Paramaribo…