Het is moeilijk rijmen. Frenetiek bezig met niet sterven voor een leven niet langer dan vandaag. Geen geblaas over luchtvervuiling. Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs. Het is moeilijk rijmen. Dan de verkoop van ideeën. Ze zijn couteus geworden. Steeds slimmer, aldus het leenwoord, knijpend in onze huiden. Dat vonden jonge…

Hij had alle boos blatende schapen eindelijk weer netjes tussen het gaas; zoals hij aan zijn vriend schreef, daar dreef er geen één meer in de plomp, of lag nog verloren in zompige grond. Prompt kwamen er kwaadaardige geluiden uit die donkere hoek van gesloten boeken; niks nieuws of wereldschokkends, maar weer steigerden de betrokken schapen…

Vandaag is de dag aangestaard door professoren om volgekliederde muren voorbesproken besproken word ik om herhalende wanen -loopt huid rood aan? onderga ik wereldlijke vreemdsprekerij als Apollo of Zeus in een opstanding van licht een kader voor de oprichting van een fundament waar tonen en aroma’s hangen blijven. ‘Ubi sumus,…

Blijven lopen, het bos in met de pup, en het dorp in de wereld waarin ik leef Blijven lopen, blijven zorgen voor de kleintjes, ze lopen steeds harder, steeds verder Blijven lopen, in een kring van familie en vrienden die steeds kleiner wordt Blijven lopen, de paden op de lanen in, de dijken over in etappes door het hele land Blijven…

Mijn handen verdwijnen na elk woord, de lamp flikkert boven de kooi, maar blijft storend branden; pantalon en colbert half los, op het nachtkastje wacht wankelend een waterglas; zing voor mij, Lorelei, voor de dag zacht door de boeg breekt, maar net krachtig genoeg. De panden strak gestreken, mijn luik op een kier, toch bleken jouw…

Toekomst Citaat ‘We kunnen de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen’ Aristoteles 384 v. Chr. - 322 v. Chr. Toekomst trilt mee In nevel gesluierd land Zacht fluisterend In het verschiet Voor de vroegste dauw Opgestaan In het zicht Van een gloednieuwe maan Waar zij ooit begon In het eerste licht Van de pasgeboren zon…

Ver voorbij verborgen grenzen waar dromen werden geboren, in een vredig, stil moment Reik ik naar het licht, dat leek te zijn verloren, voor een liefde onbestemd Dierbare herinneringen van jouw hand in de mijne, en liefde die ik ooit bezat Begraven onder valse hoop, opgegraven om weer te schijnen, in smaragden glans gevat In deze…

Ik lig in bed, ik waak, Wijl de regen mij houdt uit mijn slaap. Ik tel de druppels, één voor één. Denk aan mijn moeder, hoe zij mij in haar voedde, tot wat ik nu ben. De regen verstoort mijn rust, ik kruip onder het laken terug in moeders schoot, keer terug in mijn embryo.…

eergaloos is er de rijkdom van wat met zorg bewaard wordt in het gigantisch reusachtig dorp aan de linkeroever van de Ee pardon, mist u ergens een w? ik niet, want kijk maar met mij mee het raad- en Weet-tablissement is pas nog geëvolueerd tot veelhoek - pluriform gebouw niet slechts van beeld maar ook geluid van zwartwit tot hightec…

Wil je winnen om in de schijnwerpers te staan opdat iedereen zien kan hoe goed je 't hebt gedaan investeer je veel tijd, geld en al je talent want zonder die gave heeft het geen zin Pas na bloed zweet en tranen van maanden en jaren is daar dan dat moment dat die plak om je nek hangt voor iedereen zichtbaar Is je wens dan vervuld…

Woorden van eindeloze zee strekken zich in kalmte van golven stille heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken opstaan uit een diepe rust plotseling de ogen open Onze ontmoeting tekent zich aan horizon van gelatenheid je fluistert over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid…

"Wat ik zeggen zou, als ik de kans nam, over mijn leugens en andere verwijten; hoe ik mijn takken in opgewekte wind, en mijn bladeren, laten ratelen wou; of wat mijn wortels, in verreikende grond, nou werkelijk wilden met jouw bezwijken. Wat ik zeggen wil, als ik spreken zou, los van de waarheid en die saaie eerlijkheid…

Tussen eindeloos brekende golven, in het kielzog van haar uitnodigend lijf, kiest de zwemmer - op gevaar van leven - op goed geluk af te duiken. Als wrakhout, van water doordrongen, laat hij zich naar haar bodem zinken. De zwemmer, een naamloze knoest, proeft enkel water: nat, met schurend zand. Over haar nooit verkende diepten drijft hij…

Met striemen op mijn lippen, staar ik, ogen dichtgeknepen. Is mijn knokkels’ bloed verdwenen rondom ijskoud roestig staal. De benen die mij dragen hebben wiegen tot kunst verheven. Schreeuwend geeft de dief een stem, aan de Noordpool van mijn dromen. Waar ik in het zand leer kruipen zijn de afdrukken vergaan. Tastend zoek ik rebabs klanken…

Dan maar met Samaritaans engelengeduld  met het gif in de beker van Socrates laten vervloeien  doodgemoedereerd als verfoeilijke symbolen  op de steen van Rosetta  af laten drijven  beginnend met de w  van waanzin en weerwoord en zonder l van leugen  eindigend op ijven... tot zij lamgeslagen en verlamd weerloos in de muil der wrake…

Drachtens museum bewaart weergaloze rijkdom van wat gebeurde en gedaan werd in het reusachtige dorp dit gebouw wil zich echter nóg groter maken is bereid zijn zalen en muren spoedig te verruimen deze woorden geschreven in de maand Maart van het jaar tweeduizendzessentwintig kijken vol zwellend verlangen uit naar de tijd waarin…

Eenzaam maar niet alleen verhief hij zijn stem vervreemde pion met om zich heen de ruimte van zon verblindende muren tegen rotswanden sprak hij riep in de woestijn pion vol courage zag slechts een mirage van een duistere moen een djinn, duivelin diabolische sater een wildvreemde weerklank hun antwoord op vragen in veelvoud herhalend…

Er is zoveel leed, er is zoveel pijn maar kinderen zijn de toekomst op aarde. We bidden en hopen op vrede en rust al kan die er nu ook nog niet zijn. En toch komt er lente met vogels en licht, een glimlach misschien door dit kleine gedicht. Er is zoveel leed, er is zoveel pijn, maar laat ons proberen toch hoopvol te zijn.…

Ik droomde dat ik vrede zag ojee, de mensen zijn van slag: volledig onberekenbaar ze delen alles met elkaar! Maar toch, wat men er ook van zegt mijn droom is echt wel echt mijn droom is echt wel echt Ik droomde dat ik vrede zag en liefde als bij toverslag wordt zonder dwang of overmacht vrijwillig in praktijk gebracht: het pleit lijkt eindelijk…

een hand kan zacht zijn een blik vertrouwen geven woorden opbeuren nabijheid een veilig gevoel een huis warmte een bed voldoende rust voeding ook verbinding een band kan hecht zijn een kus motivatie geven daden belonen dankbaarheid voor aanwezigheid een hart liefde een hoofd zodoende lucht kennis dan verdieping…